மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.10.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये वध्यमाने परस्परम् ।
द्रवमाणेषु योधेषु विद्रवत्सु च दन्तिषु ॥ ९.१०.१ ॥
அந்தப் படை கலங்கித் தமக்குள் ஒருவரை ஒருவர் கொன்றுகொண்டிருக்கையில், வீரர்கள் ஓடும்போதும் யானைகள் சிதறி ஓடும்போதும்.
9.10.2
कूजतां स्तनतां चैव पदातीनां महाहवे ।
निहतेषु महाराज हयेषु बहुधा तदा ॥ ९.१०.२ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் காலாட்படையினர் கதறியும் முனகியும் கொண்டிருக்கையில், ஓ மகாராஜா, அப்போது குதிரைகளும் பல விதமாக வீழ்த்தப்பட்டன.
9.10.3
प्रक्षये दारुणे घोरे संहारे सर्वदेहिनाम् ।
नानाशस्त्रसमावापे व्यतिषक्तरथद्विपे ॥ ९.१०.३ ॥
உடலுடைய அனைத்து உயிர்களின் பயங்கரமான, கொடிய அழிவிலும் கொலையிலும், பல ஆயுதங்கள் பொழியப்பட்டு, தேர்களும் யானைகளும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்திருந்த நிலையிலும்.
9.10.4
हर्षणे युद्धशौण्डानां भीरूणां भयवर्धने ।
गाहमानेषु योधेषु परस्परवधैषिषु ॥ ९.१०.४ ॥
போர் வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சியும் அஞ்சுபவர்களுக்குப் பயமும் பெருக்கும் அந்தப் போரில், ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பிய வீரர்கள் அதில் புகுந்துகொண்டிருந்தனர்.
9.10.5
प्राणादाने महाघोरे वर्तमाने दुरोदरे ।
सङ्ग्रामे घोररूपे तु यमराष्ट्रविवर्धने ॥ ९.१०.५ ॥
உயிர்களைப் பறிக்கும், மிகக் கொடிய, சூதாட்டம் போல நடந்துகொண்டிருந்த அந்தப் போரில், பயங்கர வடிவுடையதும் யமராஜனின் ராஜ்யத்தைப் பெருக்குவதுமான போரில்.
9.10.6
पाण्डवास्तावकं सैन्यं व्यधमन्निशितैः शरैः ।
तथैव तावका योधा जघ्नुः पाण्डवसैनिकान् ॥ ९.१०.६ ॥
பாண்டவர்கள் உங்கள் படையை கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கி வீழ்த்தினர்; அதுபோலவே உங்கள் வீரர்களும் பாண்டவப் படைவீரர்களைக் கொன்றனர்.
9.10.7
तस्मिंस्तथा वर्तमाने युद्धे भीरुभयावहे ।
पूर्वाह्णे चापि सम्प्राप्ते भास्करोदयनं प्रति ॥ ९.१०.७ ॥
பயந்தவர்களுக்கு அச்சம் தரும் அந்தப் போர் இவ்வாறு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, முற்பகல் வந்தது; சூரியன் உதயமாகும் திசையை நோக்கி.
9.10.8
लब्धलक्षाः परे राजन्रक्षितास्तु महात्मना ।
अयोधयंस्तव बलं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.१०.८ ॥
அரசே, இலக்கை அடைந்த எதிரிகள், மகாத்மாவால் காக்கப்பட்டு, உங்கள் படையுடன் போரிட்டனர்; மரணத்தையே திரும்பும் வழியாக்கிக்கொண்டு.
9.10.9
बलिभिः पाण्डवैर्दृप्तैर्लैब्धलक्षैः प्रहारिभिः ।
कौरव्यसीदत्पृतना मृगीवाग्निबयाकुला ॥ ९.१०.९ ॥
வலிமையும் செருக்கும் கொண்ட பாண்டவர்களால், இலக்கு கண்டு தாக்கிய அவர்களால், குருவின் வழியவனே, உங்கள் படை நெருப்பால் சூழப்பட்ட மானைப் போல துயருற்று மூழ்கியது.
9.10.10
तां दृष्ट्वा सीदतीं सेनां पङ्के गामिव दुर्बलाम् ।
उज्जिहीर्षुस्तदा शल्यः प्रायात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ ९.१०.१० ॥
சேறில் சிக்கிய பலவீனமான பசுவைப் போல மூழ்கும் அந்தப் படையைக் கண்டு, அதை மீட்க விரும்பிய சல்யன் பாண்டுவின் மக்களை நோக்கிச் சென்றான்.
9.10.11
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो गृहीत्वा धनुरुत्तमम् ।
अभ्यद्रवत सङ्ग्रामे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.१०.११ ॥
மத்ர அரசன் மிகவும் சினந்து, சிறந்த வில்லை எடுத்து, போரில் கொடுமை செய்யும் பாண்டவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
9.10.12
पाण्डवा अपि भूपाल समरे जितकाशिनः ।
मद्रराजं समासाद्य बिभिदुर्निशितैः शरैः ॥ ९.१०.१२ ॥
பூபாலா, போரில் வெற்றி கொண்டதாக எண்ணிய பாண்டவர்களும் மத்ர அரசனை அடைந்து கூரிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
9.10.13
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मद्रराजो महारथः ।
अर्दयामास तां सेनां धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ९.१०.१३ ॥
அப்போது மகாரதனான மத்ரராஜன் கூரிய நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் தர்மராஜனின் கண்முன்னே அந்தச் சேனையை வருத்தினான்.
9.10.14
प्रादुरासन्निमित्तानि नानारूपाण्यनेकशः ।
चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता ॥ ९.१०.१४ ॥
பல வடிவங்களில் பல்வேறு சகுனங்கள் தோன்றின; மலைகளுடன் கூடிய பூமியும் ஒலியெழுப்பி அதிர்ந்தது.
9.10.15
सदण्डशूला दीप्ताग्रा दीर्यमाणाः समन्ततः ।
उल्का भूमिं दिवः पेतुराहत्य रविमण्डलम् ॥ ९.१०.१५ ॥
தண்டங்களும் சூலங்களும் போல், நுனிகள் ஒளிர்ந்த விண்கற்கள் எல்லாப் பக்கமும் பிளந்துகொண்டு, சூரியமண்டலத்தை மோதி வானிலிருந்து பூமியில் விழுந்தன.
9.10.16
मृगाश्च महिषाश्चापि पक्षिणश्च विशाम्पते ।
अपसव्यं तदा चक्रुः सेनां ते बहुशो नृप ॥ ९.१०.१६ ॥
மன்னனே! மக்களின் தலைவனே! அப்போது மான்களும், எருமைகளும், பறவைகளும் உமது சேனையைப் பலமுறை இடப்பக்கமாக (அபசவ்யமாக) சுற்றின.
9.10.17
भृगुसूनुधरापुत्रौ शशिजेन समन्वितौ ।
चरमं पाण्डुपुत्राणां पुरस्तात्सर्वभूभुजाम् ॥ ९.१०.१७ ॥
பிருகுவின் மகனும், பூமியின் மகனும், சந்திரனின் மகனும் ஒன்றாகி பாண்டவர்களின் சேனைக்கும் அனைத்து மன்னர்களுக்கும் பின்னால் நின்றனர்.
9.10.18
शस्त्राग्रेष्वभवज्ज्वाला नेत्राण्याहत्य वर्षती ।
शिरः स्वलीयन्त भृशं काकोलूकाश्च केतुषु ॥ ९.१०.१८ ॥
ஆயுதங்களின் முனைகளில் தீச்சுடர்கள் தோன்றின; கண்களைத் தாக்கி மழை பொழிந்தன; தலைகள் மிக வேகமாக ஒட்டிக்கொண்டன; கொடிகளின் மீது காக்கைகளும் ஆந்தைகளும் அமர்ந்தன.
9.10.19
ततस्तद्युद्धमत्युग्रमभवत्सहचारिणाम् ।
तथा सर्वाण्यनीकानि सन्निपत्य जनाधिप ॥ ९.१०.१९ ॥
அப்போது அந்தப் போர் மிகக் கொடூரமாக மாறியது; அணிவகுத்து நின்ற அனைத்துப் படைகளும் ஒன்றாகத் திரண்டு மோதின, ஓ மன்னா.
9.10.20
अभ्यघ्नत्कौरवो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
शल्यस्तु शरवर्षेण वर्षन्निव सहस्रदृक् ॥ ९.१०.२० ॥
கௌரவ அரசன் பாண்டவர்களின் படையைத் தாக்கினான்; சல்யனோ, ஆயிரங்கண்ணன் இந்திரனைப் போல அம்பு மழை பொழிந்தான்.
9.10.21
अभ्यवर्षत धर्मात्मा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ९.१०.२१ ॥
தர்மாத்மாவாகிய அவன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் மீதும் பீமசேனன் மீதும் பொன்னிறச் சிறகுள்ள, சாணைக்கல்லில் கூராக்கிய அம்புகளை மழையாகப் பொழிந்தான்.
9.10.22
द्रौपदेयांस्तथा सर्वान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नं च शैनेयं शिखण्डिनमथापि च ॥ ९.१०.२२ ॥
திரௌபதியின் அனைத்து மகன்களையும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களையும், திருஷ்டத்யும்னனையும், சைனேயனாகிய சாத்யகியையும், சிகண்டியையும் அவன் தாக்கினான்.
9.10.23
एकैकं दशभिर्बाणैर्विव्याध स महाबलः ।
ततोऽसृजद्बाणवर्षं घर्मान्ते मघवानिव ॥ ९.१०.२३ ॥
அந்த மஹாபலன் ஒவ்வொருவரையும் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் கோடையின் முடிவில் இந்திரன் போல அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
9.10.24
ततः प्रभद्रका राजन्सोमकाश्च सहस्रशः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्ते शल्यसायकैः ॥ ९.१०.२४ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, சல்யனின் அம்புகளால் பிரபத்ரகர்களும் சோமகர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் வீழ்ந்தவர்களாகவும் வீழ்த்தப்படுபவர்களாகவும் காணப்பட்டனர்.
9.10.25
भ्रमराणामिव व्राताः शलभानामिव व्रजाः ।
हादिन्य इव मेघेभ्यः शल्यस्य न्यपतञ्शराः ॥ ९.१०.२५ ॥
வண்டுகளின் கூட்டம் போலவும், வெட்டுக்கிளிகளின் கூட்டம் போலவும், மேகங்களிலிருந்து விழும் மின்னல்கள் போலவும் சல்யனின் அம்புகள் விழுந்தன.
9.10.26
द्विरदास्तुरगाश्चार्ताः पत्तयो रथिनस्तथा ।
शल्यस्य बाणैरपतन्बभ्रमुर्व्यनदंस्तथा ॥ ९.१०.२६ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும், துன்புற்ற காலாட்படையும் தேர்வீரர்களும் சல்யனின் அம்புகளால் விழுந்தனர்; அவர்கள் சுற்றித் திரிந்து கதறினர்.
9.10.27
आविष्ट इव मद्रेशो मन्युना पौरुषेण च ।
प्राच्छादयदरीन्सङ्ख्ये कालसृष्ट इवान्तकः।
विनर्दमानो मद्रेशो मेघहादो महाबलः ॥ ९.१०.२७ ॥
கோபத்தாலும் வீரத்தாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டவன் போல மத்ரநாட்டு அரசன் போரில் எதிரிகளை மூடினான்; காலத்தால் அனுப்பப்பட்ட யமன் போல இருந்தான். கர்ஜிக்கும் மேகம்போல முழங்கும் மகாபலசாலியான மத்ரேசன் அவன்.
9.10.28
सा वध्यमाना शल्येन पाण्डवानामनीकिनी ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमभ्यधावद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.१०.२८ ॥
சல்யனால் தாக்கப்பட்ட அந்தப் பாண்டவப் படை குந்தியின் மகனான அஜாதசத்ரு யுதிஷ்டிரனை நோக்கி ஓடியது.
9.10.29
तां सम्मर्द्य शतैः सङ्ख्ये लघुहस्तः शितैः शरैः ।
बाणवर्षेण महता युधिष्ठिरमताडयत् ॥ ९.१०.२९ ॥
அந்தப் படையை போரில் நூற்றுக்கணக்கான கூரிய அம்புகளால் நசுக்கி, வேகமான கையுடைய சல்யன் பெரும் அம்பு மழையால் யுதிஷ்டிரனைத் தாக்கினான்.
9.10.30
तमापतन्तं जात्यश्वैः क्रुद्धो राजा युधिष्ठिरः ।
अवारयच्छरैस्तीक्ष्णैर्महाद्विपमिवाङ्कुशैः ॥ ९.१०.३० ॥
உயர்ந்த குதிரைகளுடன் தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த அவனை, கோபமுற்ற அரசன் யுதிஷ்டிரன் கூரிய அம்புகளால் தடுத்தான்; மகாயானையை அங்குசங்களால் தடுப்பது போல.
9.10.31
तस्य शल्यः शरं घोरं मुमोचाशीविषोपमम् ।
सोऽभ्यविध्यन्महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् ॥ ९.१०.३१ ॥
சல்யன் விஷப் பாம்பு போன்ற கொடிய அம்பை எய்தான். அவன் அந்த மகாத்மாவைத் தாக்கி வேகமாக முன்னேறினான்.
9.10.32
ततो वृकोदरः क्रुद्धः शल्यं विव्याध सप्तभिः ।
पञ्चभिः सहदेवस्तु नकुलो दशभिः शरैः ॥ ९.१०.३२ ॥
அப்போது கோபமடைந்த வ்ருகோதரன் சல்யனை ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான். சஹதேவன் ஐந்தாலும், நகுலன் பத்து அம்புகளாலும் தாக்கினர்.
9.10.33
द्रौपदेयाश्च शत्रुघ्नं शूरमार्तायनिं शरैः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघा इव महीधस्म् ॥ ९.१०.३३ ॥
திரௌபதியின் புதல்வர்கள் சத்ருக்னனையும் வீரனான ஆர்த்தாயனியையும் அம்புமழையால் பொழிந்தனர், மகாராஜனே, மேகங்கள் மலையின்மீது பொழிவதுபோல்.
9.10.34
ततो दृष्ट्वा वार्यमाणं शल्यं पार्थैः समन्ततः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव सङ्क्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ९.१०.३४ ॥
பார்த்தர்களால் நாற்புறமும் தடுக்கப்பட்ட சல்யனைக் கண்டு, கிருதவர்மனும் கிருபனும் பெரும் கோபத்துடன் முன்னேறினர்.
9.10.35
उलूकश्च महावीर्यः शकुनिंश्चापि सौबलः ।
समागम्याथ शनकैरश्वत्थामा महाबलः।
तव पुत्राश्च कार्त्स्न्येन जुगुपुः शल्यमाहवे ॥ ९.१०.३५ ॥
மகா வீரன் உலூகனும், சௌபல சகுனியும், மகாபலன் அசுவத்தாமனும் மெல்லத் திரண்டு வந்தனர்; உம் புதல்வர்கள் போரில் சல்யனை முழுமையாகக் காத்தனர்.
9.10.36
भीमसेनं त्रिभिर्विद्धा कृतवर्मा शिलीमुखैः ।
बाणवर्षेण महता क्रुद्धरूपमवारयत्।
धृष्टद्युम्नं ततः क्रुद्धो बाणवर्षैरपीडयत् ॥ ९.१०.३६ ॥
கிருதவர்மன் பீமசேனனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, பெரும் அம்பு மழையால் கோபத்தில் நின்ற அவனைத் தடுத்தான். பின்னர் கோபத்துடன் திருஷ்டத்யும்னனை அம்பு மழையால் வருத்தினான்.
9.10.37
द्रौपदेयांश्च शकुनिर्यमौ च द्रौणिरभ्ययात् ॥ ९.१०.३७ ॥
சகுனி திரௌபதியின் மகன்களையும் இரட்டையரையும் தாக்கினான்; துரோணரின் மகனும் தாக்கினான்.
9.10.38
दुर्योधनो युधांश्रेष्ठ आहवे केशवार्जुनौ ।
समभ्ययादुग्रतेजाः शरैश्चाप्यहनद्बली ॥ ९.१०.३८ ॥
போரில் சிறந்த வீரனாகிய துரியோதனன், உக்கிர ஒளியுடையவனும் வலிமையுடையவனுமாக, கேசவன் மற்றும் அர்ஜுனனை முழுவதுமாக தாக்கினான்; அம்புகளால் அடித்தான்.
9.10.39
एवं द्वन्द्वशतान्यासंस्त्वदीयानां परैः सह ।
घोररूपाणि चित्राणि तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.१०.३९ ॥
இவ்வாறு உங்கள் தரப்பினருக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே நூற்றுக்கணக்கான இரட்டைப் போர்கள் நடந்தன; பயங்கரமும் வியக்கத்தக்கவையுமான அவை இங்கும் அங்கும் நடந்தன, ஓ மன்னா.
9.10.40
ऋक्षवर्णाञ्जघानाश्वान्भोजो भीमस्य संयुगे ।
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वात्पाण्डुनन्दनः।
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.१०.४० ॥
போரில் போஜன் பீமனின் கரடி-நிறக் குதிரைகளைக் கொன்றான்; குதிரைகள் இறந்த தேரிலிருந்து பாண்டுவின் மகன் இறங்கி, காலனின் தண்டம்போலக் கதையை ஓங்கிப் போரிட்டான்.
9.10.41
प्रमुखे सहदेवस्य जघानाश्वान्स मद्रराट् ।
ततः शल्यस्य तनयं सहदेवोऽसिनावधीत् ॥ ९.१०.४१ ॥
சகாதேவனின் முன்னிலையில் மத்ர மன்னன் அவனுடைய குதிரைகளைக் கொன்றான்; பின்னர் சகாதேவன் வாளால் சல்யனின் மகனைக் கொன்றான்.
9.10.42
गौतमः पुनराचार्यो धृष्टद्युम्नमयोधयत् ।
असम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तो यत्नवान्यत्नवत्तरम् ॥ ९.१०.४२ ॥
கௌதமர் (கிருபர்) ஆசாரியர் மீண்டும் திருஷ்டத்யும்னனுடன் போரிட்டார்; அச்சமற்றவர் அச்சமற்றவருடன், முயற்சியுடையவர் அதனினும் மிகுந்த முயற்சியுடையவருடன்.
9.10.43
द्रौपदेयांस्तथा वीरानेकैकं दशभिः शरैः ।
अविद्ध्यदाचार्यसुतो नातिक्रुद्धो हसन्निव ॥ ९.१०.४३ ॥
ஆசிரியரின் மகன் அதிக சினமின்றி, சிரிப்பவனைப் போல, திரௌபதியின் வீரப் புதல்வர்கள் ஒவ்வொருவரையும் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.10.44
पुनश्च भीमसेनस्य जघानाश्वांस्तथाऽऽहवे ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं हताश्वः पाण्डुनन्दनः ॥ ९.१०.४४ ॥
மீண்டும் போரில் பீமசேனனின் குதிரைகளையும் அவன் கொன்றான். குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட பாண்டுவின் மகன் விரைவாக தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
9.10.45
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदां क्रुद्धो महाबलः ।
पोथयामास तुरगान्रथं च कृतवर्मणः।
कृतवर्मा त्ववप्लुत्य रथात्तस्मादपाक्रमत् ॥ ९.१०.४५ ॥
கோபமுற்ற மகாபலன் காலனைப் போல தண்டம் போன்ற கதையை உயர்த்தி, கிருதவர்மனின் குதிரைகளையும் தேரையும் நசுக்கினான். ஆனால் கிருதவர்மன் அந்தத் தேரிலிருந்து குதித்து விலகிச் சென்றான்.
9.10.46
शल्योऽपि राजन्सङ्क्रुद्धो निघ्नन्सोमकपाण्डवान् ।
पुनरेव शितैर्बाणैर्युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.१०.४६ ॥
அரசே, சல்யனும் மிகவும் சினந்து சோமகர்களையும் பாண்டவர்களையும் கொன்றுகொண்டு, கூரிய அம்புகளால் யுதிஷ்டிரனையும் மீண்டும் வருத்தினான்.
9.10.47
तस्य भीमो रणे क्रुद्धः सन्दश्य दशनच्छदम् ।
विनाशायाभिसन्धाय गदामादाय वीर्यवान् ॥ ९.१०.४७ ॥
போரில் அவன் மேல் கோபமுற்ற பீமன் உதட்டைக் கடித்து, அழிவை உறுதிசெய்து, கதையை ஏந்திக்கொண்ட வீரியவான் முன்னேறினான்.
9.10.48
यमदण्डप्रतीकाशां कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
गजवाजिमनुष्याणां देहान्तकरणीमति ॥ ९.१०.४८ ॥
யமனின் தண்டத்தைப் போன்றது, உயர்த்தப்பட்ட காலராத்திரி போன்றது, யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்களின் உடல்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது (அந்தக் கதை).
9.10.49
हेमपट्टपरिक्षिप्तामुल्कां प्रज्वलितामिव ।
शैक्यां व्यालीमिवात्युग्रां वज्रकल्पामयोमयीम् ॥ ९.१०.४९ ॥
தங்கப் பட்டைகளால் சுற்றப்பட்டது, எரியும் விண்கல்லைப் போன்றது, மிகக் கொடிய பாம்பைப் போன்றது, வஜ்ரத்திற்கு ஒப்பானது, இரும்பால் செய்யப்பட்டது.
9.10.50
चन्दनागुरुपङ्काक्तां प्रमदामीप्सितामिव ।
वसामेदोपदिग्धाङ्गीं जिह्वां वैवस्वतीमिव ॥ ९.१०.५० ॥
சந்தனமும் அகில்குழம்பும் பூசப்பட்டது, விரும்பப்பட்ட பிரியமான பெண்ணைப் போன்றது, கொழுப்பும் மஜ்ஜையும் பூசப்பட்ட உறுப்புகளுடன், யமனின் நாக்கைப் போன்றது.
9.10.51
पटुघण्टाशतरवां वासवीमशनीमिव ।
निर्मुक्ताशीविषाकारां पृक्तां गजमदैरपि ॥ ९.१०.५१ ॥
நூற்றுக்கணக்கான கூரிய மணிகளின் ஒலியுடையது, இந்திரனின் இடியைப் போன்றது, விடுபட்ட விஷப் பாம்பின் வடிவுடையது, யானைகளின் மதநீரும் பூசப்பட்டது.
9.10.52
त्रासनीं सर्वभूतानां स्वसैन्यपरिहर्षिणीम् ।
मनुष्यलोके विख्यातां गिरिशृङ्गविदारणीम् ॥ ९.१०.५२ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவது, தன் படையை மகிழ்விப்பது, மனித உலகில் புகழ்பெற்றது, மலைச்சிகரங்களைப் பிளப்பது.
9.10.53
यया कैलासभवने महेश्वरसखं बली ।
आह्वयामास कौन्तेयः सङ्क्रुद्धमलकाधिपम् ॥ ९.१०.५३ ॥
எதனால் வலிமையான குந்தியின் மகன், கைலாச மாளிகையில் மகேஸ்வரனின் நண்பனும் கோபமடைந்த அலகாபதியுமான குபேரனை சவால் விடுத்தான்.
9.10.54
यया मायामयान्दृप्तान्सुबहून्धनदालये ।
जघान गुह्यकान्क्रुद्धो मन्दारार्थे महाबलः।
निवार्यमाणो बहुभिर्द्रौपद्याः प्रियमास्थितः ॥ ९.१०.५४ ॥
எதனால் மகாபலன் குபேரனின் மாளிகையில் மாயையால் ஆன, செருக்குடைய பல குஹ்யகர்களை கோபத்தால் கொன்றான்; மந்தார மலருக்காக, பலர் தடுத்தும், திரௌபதியின் விருப்பத்தைச் செய்யத் துணிந்து.
9.10.55
तां वज्रमणिरत्नौघकल्माषां वज्रगौरवाम् ।
समुद्यम्य महाबाहुः शल्यमभ्यपतद्रणे ॥ ९.१०.५५ ॥
மகாபாகு பீமன் வஜ்ரமும் மணிரத்தினக் குவியல்களும் பதிக்கப்பட்ட, வஜ்ரம் போல் கனத்த அந்தக் கதையைத் தூக்கிப் போரில் சல்யன்மேல் பாய்ந்தான்.
9.10.56
गदया युद्धकुशलस्तया दारुणनादया ।
पोथयामास शल्यस्य चतुरोऽश्वान्महाजवान् ॥ ९.१०.५६ ॥
போரில் திறமை மிக்க பீமன் அந்தப் பயங்கர ஒலி எழுப்பும் கதையால் சல்யனின் விரைந்தோடும் நான்கு குதிரைகளையும் நசுக்கினான்.
9.10.57
ततः शल्यो रणे क्रुद्धः पीने वक्षसि तोमरम् ।
निचखान नदन्वीरोवर्म भित्त्वा च सोभ्ययात् ॥ ९.१०.५७ ॥
பின்பு போரில் கோபம் கொண்ட சல்யன் முழங்கியபடி பரந்த மார்பில் ஒரு தோமரத்தை ஆழமாக ஏவினான்; அந்த வீரன் கவசத்தைத் துளைத்து முன்னேறி வந்தான்.
9.10.58
वृकोदरस्त्वसम्भ्रान्तस्तमेवोद्धृत्य तोमरम् ।
यन्तारं मद्रराजस्य निर्बिभेद तदा हृदि ॥ ९.१०.५८ ॥
ஆனால் கலங்காத வ்ருகோதரன் அந்தத் தோமரத்தையே உருவியெடுத்து, அப்போது மத்ரராஜனின் சாரதியின் இதயத்தை துளைத்தான்.
9.10.59
स भिन्नवर्मा रुधिरं वमन्वित्रस्तमानसः ।
पपाताभिमुखो भीमं मद्रराजस्त्वपाक्रमत् ॥ ९.१०.५९ ॥
கவசம் பிளந்த அந்த மத்ரராஜன் இரத்தம் கக்கி, அச்சத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் பீமனை நோக்கி முகம்கொண்டு விழுந்தான்; ஆனால் மத்ரராஜன் பின்வாங்கினான்.
9.10.60
कृतप्रतिकृतं दृष्ट्वा शल्यो विस्मितमानसः ।
गदामाश्रित्य धर्मात्मा प्रत्यमित्रमवैक्षत ॥ ९.१०.६० ॥
செய்யப்பட்ட தாக்குதலையும் அதற்கான பதிலடியையும் கண்ட வியப்பு நிறைந்த மனத்துடன் சல்யன் கதையை ஏந்தி, தர்மாத்மாவாய் எதிரியை நோக்கினான்.
9.10.61
ततः सुमनसः पार्था भीमसेनमपूजयन् ।
ते दृष्ट्वा कर्म सङ्ग्रामे घोरमक्लिष्टकर्मणः ॥ ९.१०.६१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பார்த்தர்கள் பீமசேனனைப் பாராட்டினர்; போரில் அவன் செய்த பயங்கரமான, சிரமமின்றிச் செய்த செயலைக் கண்டு அவர்கள் அவ்வாறு செய்தனர்.