ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
त्वया॑ व॒यं म॑घव॒न्पूर्व्ये॒ धन॒ इन्द्र॑त्वोताः सासह्याम पृतन्य॒तो व॑नु॒याम॑ वनुष्य॒तः नेदि॑ष्ठे अ॒स्मिन्नह॑नि ।
अधि॑ वोचा॒ नु सु॑न्व॒ते अ॒स्मिन्य॒ज्ञे वि च॑येमा॒ भरे॑ कृ॒तं वा॑ज॒यन्तो॒ भरे॑ कृ॒तम् ॥
ହେ ଧନବାନ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ପୂର୍ବ ଧନରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିବା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଆମେ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବା। ଏହି ନିକଟତମ ଦିନରେ, ସୋମ ନିଷ୍ପେଷଣକାରୀ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ କୁହ; ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛୁକ ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କୃତ କର୍ମ ସଂଗ୍ରହ କରିବା।
1.132.2
स्व॒र्जे॒षे भर॑ आ॒प्रस्य॒ वक्म॑नि उष॒र्बुधः॒ स्वस्मि॒न्नञ्ज॑सि क्रा॒णस्य॒ स्वस्मि॒न्नञ्ज॑सि॒ अह॒न्निन्द्रो॒ यथा॑ वि॒दे ।
शी॒र्ष्णाशी॑र्ष्णोप॒वाच्यः॑ अस्म॒त्रा ते॑ स॒ध्र्य॑क्सन्तु रा॒तयो॑ भ॒द्रा भ॒द्रस्य॑ रा॒तयः॑ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷରେ, ଉଷାକୁ ଜଗାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିଜ ପ୍ରବାହରେ, କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିଜ ପ୍ରବାହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଣିଥିବା ପରି ହତ୍ୟା କଲେ। ମସ୍ତକରେ ମସ୍ତକ ଠେକାଇ ସେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ତୁମ ଦାନ ମଙ୍ଗଳଦାୟକ ହେଉ, ମଙ୍ଗଳଦାତାଙ୍କ ଦାନ ହେଉ।
1.132.3
तत्तु प्रयः॑ प्र॒त्नथा॑ ते शुशुक्व॒नं यस्मि॑न्य॒ज्ञे वार॒मकृ॑ण्वत॒ क्षय॑मृ॒तस्य॒ वार॑सि॒ क्षयं॒ वि तद्वो॑चे॒रध॑ द्वि॒ता ।
अ॒न्तः प॑श्यन्ति र॒श्मिभिः॒ स घा॑ विदे॒ अन्विन्द्रो॑ ग॒वेष॑णो बन्धु॒क्षिद्भ्यो॑ ग॒वेष॑णः ॥
ସେହି ପ୍ରାଚୀନ କର୍ମ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନେ ଋତର ବାସସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ତୁମେ ହିଁ ଋତର ବାସସ୍ଥାନ; ତେଣୁ ତାର ରହସ୍ୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାରେ କୁହ। ଭିତରେ ସେମାନେ କିରଣରେ ଦେଖନ୍ତି; ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଈ ଖୋଜୁଥିବା, ଗାଈ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈ ଖୋଜୁଥିବା।
1.132.4
नू इ॒त्था ते॑ पू॒र्वथा॑ च प्र॒वाच्यं॒ यदङ्गि॑रो॒भ्योऽवृ॑णो॒रप॑ व्र॒जमिन्द्र॒ शिक्ष॒न्नप॑ व्र॒जमैभ्यः॑ समा॒न्या दि॒शा ।
अ॒स्मभ्यं॑ जेषि॒ योत्सि॑ च सु॒न्वद्भ्यो॑ रन्धया॒ कं चि॑दव्र॒तं हृ॑णा॒यन्तं॑ चिदव्र॒तम् ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମକୁ ଏପରି ପ୍ରଶଂସା ହେଉ, ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ; ତୁମେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଶାଳାର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ସେମାନଙ୍କ ସେହି ଦିଗରେ ଅନ୍ୟପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଗୋଶାଳାର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲ। ଆମ ପାଇଁ ଜିତ, ଯୁଦ୍ଧ କର, ସୋମ ନିଷ୍ପେଷକମାନଙ୍କ ପାଇଁ; କୌଣସି ଅଧର୍ମୀକୁ ବଶ କର, ଶତ୍ରୁ ଅଧର୍ମୀକୁ ମଧ୍ୟ।
1.132.5
सं यज्जना॒न्क्रतु॑भिः॒ शूर॑ ई॒क्षय॒द्धने॑ हि॒ते त॑रुषन्त श्रव॒स्यवः॒ प्र य॑क्षन्त श्रव॒स्यवः॒ तस्मा॒ आयुः॑ प्र॒जाव॒दिद् ।
बाधे॑ अर्च॒न्त्योज॑सा॒ इन्द्र॑ ओ॒क्यं॑ दिधिषन्त धी॒तयो॑ दे॒वाँ अच्छा॒ न धी॒तयः॑ ॥
ଯେଉଁ ବୀର ନିଜ କର୍ମରେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖେ, ଧନ ଓ ପ୍ରିୟ କଲ୍ୟାଣରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା-ଧନ ଚାହାନ୍ତି, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ବଢ଼ନ୍ତି ଓ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଜୀବନ ଅଛି। ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳରେ ସେମାନେ ଗାନ କରନ୍ତି; ବାସସ୍ଥାନ ଇଚ୍ଛୁକ ଚିନ୍ତା ଦେବତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚିନ୍ତା ପରି ଉଠେ।
1.132.6
यु॒वं तमि॑न्द्रापर्वता पुरो॒युधा॒ यो नः॑ पृत॒न्यादप॒ तंत॒मिद्ध॑तं॒ वज्रे॑ण॒ तंत॒मिद्ध॑तं दू॒रे च॒त्ताय॑ छन्त्सद् ।
गह॑नं॒ यदिन॑क्षत॒स्माकं॒ शत्रू॒न्परि॑ शूर वि॒श्वतो॑ द॒र्मा द॑र्षीष्ट वि॒श्वतः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ତୁମେ ଦୁଇ, ପୂର୍ବ ଦୁର୍ଗ-ରକ୍ଷକ, ଯେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ତାକୁ ବଜ୍ରରେ ଦୂରରୁ ହିଁ ମାର, ତାକୁ ହିଁ ମାର; ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଗଭୀରରେ ସେ ମାରୁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆମ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ। ହେ ବୀର, ସେହି ଧର୍ମରକ୍ଷକ ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ସବୁ ଦିଗରୁ।