ऋग्वेद · सूक्त 10.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.168.1
वात॑स्य॒ नु म॑हि॒मानं॒ रथ॑स्य रु॒जन्ने॑ति स्त॒नय॑न्नस्य॒ घोषः॑ ।
दि॒वि॒स्पृग्या॑त्यरु॒णानि॑ कृ॒ण्वन्नु॒तो ए॑ति पृथि॒व्या रे॒णुमस्य॑न् ॥
वायूच्या रथाची महिमा आता प्रकट होते; त्याचा गर्जनारव गडगडत पुढे जातो. तो आकाशाला स्पर्श करतो, तांबूस प्रकाश निर्माण करतो आणि पृथ्वीची धूळ उधळत जातो.
10.168.2
सं प्रेर॑ते॒ अनु॒ वात॑स्य वि॒ष्ठा ऐनं॑ गच्छन्ति॒ सम॑नं॒ न योषाः॑ ।
ताभिः॑ स॒युक्स॒रथं॑ दे॒व ई॑यते अ॒स्य विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ राजा॑ ॥
वायूचे सहचर एकत्र पुढे धावतात; सभेकडे स्त्रिया जाव्यात तसे ते त्याच्याकडे जातात. त्यांच्याबरोबर, एकाच रथाला जुंपलेला देव चालविला जातो—तो सर्व विश्वाचा राजा आहे.
10.168.3
अ॒न्तरि॑क्षे प॒थिभि॒रीय॑मानो॒ न नि वि॑शते कत॒मच्च॒नाहः॑ ।
अ॒पां सखा॑ प्रथम॒जा ऋ॒तावा॒ क्व॑ स्विज्जा॒तः कुत॒ आ ब॑भूव ॥
अंतरिक्षात मार्गांनी चालविला जाणारा, तो कोणत्याही दिवशी कुठेही थांबत नाही. पाण्यांचा मित्र, प्रथम जन्मलेला, ऋताचा धारक—तो कुठे जन्मला, कुठून प्रकट झाला?
10.168.4
आ॒त्मा दे॒वानां॒ भुव॑नस्य॒ गर्भो॑ यथाव॒शं च॑रति दे॒व ए॒षः ।
घोषा॒ इद॑स्य शृण्विरे॒ न रू॒पं तस्मै॒ वाता॑य ह॒विषा॑ विधेम ॥
देवांचा आत्मा, विश्वाचा गर्भ, इच्छेनुसार संचार करतो—हा देव. त्याचेच घोष ऐकू येतात; रूप दिसत नाही. त्या वायूची आपण हविने पूजा करू या.