Ṛgveda · Sūkta 10.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.168.1
वात॑स्य॒ नु म॑हि॒मानं॒ रथ॑स्य रु॒जन्ने॑ति स्त॒नय॑न्नस्य॒ घोषः॑ ।
दि॒वि॒स्पृग्या॑त्यरु॒णानि॑ कृ॒ण्वन्नु॒तो ए॑ति पृथि॒व्या रे॒णुमस्य॑न् ॥
Nun erscheint die Größe von Vātas Wagen; sein Tosen fährt donnernd dahin. Den Himmel berührend und die rötlichen Farben der Morgenröte erzeugend, zieht er weiter und streut den Staub der Erde.
10.168.2
सं प्रेर॑ते॒ अनु॒ वात॑स्य वि॒ष्ठा ऐनं॑ गच्छन्ति॒ सम॑नं॒ न योषाः॑ ।
ताभिः॑ स॒युक्स॒रथं॑ दे॒व ई॑यते अ॒स्य विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ राजा॑ ॥
Die Gefährten Vātas stürmen zusammen hervor und gehen zu ihm wie Frauen zu einer Versammlung. Mit ihnen wird der Gott, der an denselben Wagen gespannt ist, gelenkt—er ist König dieser ganzen Welt.
10.168.3
अ॒न्तरि॑क्षे प॒थिभि॒रीय॑मानो॒ न नि वि॑शते कत॒मच्च॒नाहः॑ ।
अ॒पां सखा॑ प्रथम॒जा ऋ॒तावा॒ क्व॑ स्विज्जा॒तः कुत॒ आ ब॑भूव ॥
Auf den Wegen durch die Luft ziehend, verweilt er an keinem Tag irgendwo. Freund der Gewässer, Erstgeborener, Träger der Ordnung: Wo wurde er geboren, und woher ist er entstanden?
10.168.4
आ॒त्मा दे॒वानां॒ भुव॑नस्य॒ गर्भो॑ यथाव॒शं च॑रति दे॒व ए॒षः ।
घोषा॒ इद॑स्य शृण्विरे॒ न रू॒पं तस्मै॒ वाता॑य ह॒विषा॑ विधेम ॥
Die Seele der Götter, der Keim der Welt, bewegt sich nach Belieben—dieser Gott. Nur seine Töne sind zu hören; seine Gestalt wird nicht gesehen. Diesem Vāta wollen wir mit der Opfergabe huldigen.