ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.177.1
प॒तं॒गम॒क्तमसु॑रस्य मा॒यया॑ हृ॒दा प॑श्यन्ति॒ मन॑सा विप॒श्चितः॑ ।
स॒मु॒द्रे अ॒न्तः क॒वयो॒ वि च॑क्षते॒ मरी॑चीनां प॒दमि॑च्छन्ति वे॒धसः॑ ॥
அசுரனின் மாயையால் மறைந்திருக்கும் பறவையை அறிவுள்ள ஞானிகள் இதயத்தாலும் மனத்தாலும் காண்கிறார்கள். கடலுக்குள் கவிஞர்கள் தெளிவாகக் காண்கிறார்கள்; படைப்பாளர்கள் ஒளிக்கதிர்களின் இடத்தைத் தேடுகிறார்கள்.
10.177.2
प॒तं॒गो वाचं॒ मन॑सा बिभर्ति॒ तां ग॑न्ध॒र्वो॑ऽवद॒द्गर्भे॑ अ॒न्तः ।
तां द्योत॑मानां स्व॒र्यं॑ मनी॒षामृ॒तस्य॑ प॒दे क॒वयो॒ नि पा॑न्ति ॥
பறவை மனத்தாலேயே வாக்கைத் தாங்குகிறது; கந்தர்வன் அதை கருப்பையினுள் பேசினான். ஒளிரும் அந்த விண்ணுலக அறிவை ஞானிகள் ரதத்தின் நிலையில் காக்கின்றனர்.
10.177.3
अप॑श्यं गो॒पामनि॑पद्यमान॒मा च॒ परा॑ च प॒थिभि॒श्चर॑न्तम् ।
स स॒ध्रीचीः॒ स विषू॑ची॒र्वसा॑न॒ आ व॑रीवर्ति॒ भुव॑नेष्व॒न्तः ॥
நிற்காத அந்தக் காவலனைக் கண்டேன்; அவன் வருகின்ற பாதைகளிலும் போகின்ற பாதைகளிலும் நடக்கிறான். அவன் ஒரே திசையிலும் பல திசைகளிலும் செல்பவன்; உலகங்களுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் சுழல்கிறான்.