ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.51

9.51.1

अध्व॑र्यो॒ अद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ प॒वित्र॒ आ सृ॑ज ।
पु॒नी॒हीन्द्रा॑य॒ पात॑वे ॥

ಅಧ್ವರ್ಯುವೇ, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹಿಂಡಿದ ಸೋಮವನ್ನು ಶೋಧಕದಲ್ಲಿ ಸುರಿ; ಇಂದ್ರನು ಕುಡಿಯಲು ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸು.

दि॒वः पी॒यूष॑मुत्त॒मं सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
सु॒नोता॒ मधु॑मत्तमं ॥

ಸ್ವರ್ಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಮೃತವಾದ ಸೋಮವನ್ನು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಹಿಂಡು; ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದುದನ್ನು.

तव॒ त्य इ॑न्दो॒ अन्ध॑सो दे॒वा मधो॒र्व्य॑श्नते ।
पव॑मानस्य म॒रुतः॑ ॥

ಇಂದೂ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಧುರ ರಸವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪವಮಾನ ಸೋಮದೊಂದಿಗೆ ಮರುತ್ತುಗಳು.

त्वं हि सो॑म व॒र्धय॑न्त्सु॒तो मदा॑य॒ भूर्ण॑ये ।
वृष॑न्त्स्तो॒तार॑मू॒तये॑ ॥

ನೀನೇ, ಸೋಮವೇ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ, ಬಲಶಾಲಿಗಾಗಿ; ಹೇ ವೃಷಭನೇ, ಸ್ತೋತೃವಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ.

अ॒भ्य॑र्ष विचक्षण प॒वित्रं॒ धार॑या सु॒तः ।
अ॒भि वाज॑मु॒त श्रवः॑ ॥

ದೂರದರ್ಶಿಯೇ, ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು, ಧಾರೆಯಿಂದ ಶೋಧಕದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿ; ಬಲ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ.