ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.51

9.51.1

अध्व॑र्यो॒ अद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ प॒वित्र॒ आ सृ॑ज ।
पु॒नी॒हीन्द्रा॑य॒ पात॑वे ॥

அத்வர்யுவே, கற்களால் பிழிந்த சோமத்தை வடிகட்டியில் ஊற்று; இந்திரன் பருகுவதற்காக அதைத் தூய்மைப்படுத்து.

दि॒वः पी॒यूष॑मुत्त॒मं सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
सु॒नोता॒ मधु॑मत्तमं ॥

வானத்தின் சிறந்த அமிழ்தமான சோமத்தை, வஜ்ரம் ஏந்தும் இந்திரனுக்காகப் பிழிந்து எடு; மிகவும் இனிமையானதை.

तव॒ त्य इ॑न्दो॒ अन्ध॑सो दे॒वा मधो॒र्व्य॑श्नते ।
पव॑मानस्य म॒रुतः॑ ॥

இந்துவே, உன் இந்த இனிய சாற்றை தேவர்கள் அனுபவிக்கின்றனர்; தூய்மையாகும் சோமத்தின் மருத்துகளுடன்.

त्वं हि सो॑म व॒र्धय॑न्त्सु॒तो मदा॑य॒ भूर्ण॑ये ।
वृष॑न्त्स्तो॒तार॑मू॒तये॑ ॥

நீயே, சோமா, வளர்த்து, பிழியப்பட்டு, களிப்புக்காக, வலிமைமிக்கவனுக்காக; வளமையானவனே, பாடுபவனுக்குக் காப்புக்காக.

अ॒भ्य॑र्ष विचक्षण प॒वित्रं॒ धार॑या सु॒तः ।
अ॒भि वाज॑मु॒त श्रवः॑ ॥

தொலைநோக்கானவனே, பிழியப்பட்ட நீ, ஓட்டத்தால் வடிகட்டியை நோக்கிப் பாய்; வலிமையையும் புகழையும் நோக்கி.