ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.51

9.51.1

अध्व॑र्यो॒ अद्रि॑भिः सु॒तं सोमं॑ प॒वित्र॒ आ सृ॑ज ।
पु॒नी॒हीन्द्रा॑य॒ पात॑वे ॥

అధ్వర్యుడా, రాళ్లతో పిండిన సోమాన్ని పవిత్రంలో పోయుము; ఇంద్రుడు త్రాగడానికి దానిని శుద్ధి చేయుము.

दि॒वः पी॒यूष॑मुत्त॒मं सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
सु॒नोता॒ मधु॑मत्तमं ॥

స్వర్గపు ఉత్తమ అమృతమైన సోమాన్ని, వజ్రధారి ఇంద్రుని కోసం పిండుము; అత్యంత మధురమైనదాన్ని.

तव॒ त्य इ॑न्दो॒ अन्ध॑सो दे॒वा मधो॒र्व्य॑श्नते ।
पव॑मानस्य म॒रुतः॑ ॥

ఇందూ, నీ ఈ మధుర రసాన్ని దేవతలు ఆస్వాదిస్తారు; పవమాన సోమంతో మరుత్తులు కలిసి.

त्वं हि सो॑म व॒र्धय॑न्त्सु॒तो मदा॑य॒ भूर्ण॑ये ।
वृष॑न्त्स्तो॒तार॑मू॒तये॑ ॥

నువ్వే, సోమా, వృద్ధి చెంది, పిండబడి, ఉల్లాసానికి, బలవంతుని కోసం; వృషభమా, స్తోతకు రక్షణ కోసం.

अ॒भ्य॑र्ष विचक्षण प॒वित्रं॒ धार॑या सु॒तः ।
अ॒भि वाज॑मु॒त श्रवः॑ ॥

దూరదర్శీ, పిండబడిన నువ్వు, ధారతో పవిత్రం వైపు ప్రవహించు; బలం వైపు, కీర్తి వైపు.