സാമവേദം · ഭാഗം 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.523
प्र꣡ तु द्र꣢꣯व꣣ प꣢रि꣣ को꣢शं꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ नृ꣡भिः꣢ पुना꣣नो꣢ अ꣣भि꣡ वाज꣢꣯मर्ष ।
अ꣢श्वं꣣ न꣡ त्वा꣢ वा꣣जि꣡नं꣢ म꣣र्ज꣢य꣣न्तो꣡ऽच्छा꣢ ब꣣र्ही꣡ र꣢श꣣ना꣡भि꣢र्नयन्ति ॥ ५२३ ॥
ഓ സോമാ, മുന്നോട്ടു പായുക, പാത്രത്തിന് ചുറ്റും ഓടി ഇരിക്കുക. മനുഷ്യരാൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട് ബലത്തിലേക്ക് ഒഴുകുക. വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ നിന്നെ ശുദ്ധമാക്കി അവർ കുശപ്പുല്ലിലേക്ക് കടിഞ്ഞാണുകളാൽ നയിക്കുന്നു.
1.54.524
प्र꣡ काव्य꣢꣯मु꣣श꣡ने꣢व ब्रुवा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡नि꣢मा विवक्ति ।
म꣡हि꣢व्रतः꣣ शु꣡चि꣢बन्धुः पाव꣣कः꣢ प꣣दा꣡ व꣢रा꣣हो꣢ अ꣣꣬भ्ये꣢꣯ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ ५२४ ॥
ഉശനസിനെപ്പോലെ കാവ്യം പറയുന്ന ദേവനായ സോമൻ ദേവന്മാരുടെ ജന്മത്തെ വിവരിക്കുന്നു. മഹാവ്രതനും ശുചിബന്ധുവും പാവകനുമായവൻ വരാഹത്തെപ്പോലെ കാലുകൊണ്ട് വന്ന് ഗർജ്ജിക്കുന്നു.
1.54.525
ति꣣स्रो꣡ वाच꣢꣯ ईरयति꣣ प्र꣡ वह्नि꣢꣯र्ऋ꣣ त꣡स्य꣢ धी꣣तिं꣡ ब्रह्म꣢꣯णो मनी꣣षा꣢म् ।
गा꣡वो꣢ यन्ति꣣ गो꣡प꣢तिं पृ꣣च्छ꣡मा꣢नाः꣣ सो꣡मं꣢ यन्ति म꣣त꣡यो꣢ वावशा꣣नाः꣢ ॥ ५२५ ॥
വാഹകൻ ഋതത്തിന്റെ ധീതിയെയും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ മനീഷയെയും മൂന്നു വാക്കുകളെയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഗോപതിയോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് പശുക്കൾ പോകുന്നു; ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിന്തകൾ സോമനിലേക്ക് പോകുന്നു.
1.54.526
अ꣣स्य꣢ प्रे꣣षा꣢ हे꣣म꣡ना꣢ पू꣣य꣡मा꣢नो दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣢भिः꣣ स꣡म꣢पृक्त꣢ र꣡स꣢म् ।
सु꣣तः꣢ प꣣वि꣢त्रं꣣ प꣡र्ये꣢ति꣣ रे꣡भ꣢न् मि꣣ते꣢व꣣ स꣡द्म꣢ पशु꣣म꣢न्ति꣣ हो꣡ता꣢ ॥ ५२६ ॥
അവന്റെ സ്വർണ്ണ പ്രേരണകൾ ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ ദേവനായ സോമനെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം രസവുമായി കലർത്തുന്നു. പിഴിയപ്പെട്ടവൻ പവിത്രത്തിനു ചുറ്റും ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നു, കന്നുകാലികൾ നിറഞ്ഞ ഇരിപ്പിടം അളക്കുന്നതുപോലെ, ഹോതാവിനെപ്പോലെ.
1.54.527
सो꣡मः꣢ पवते जनि꣣ता꣡ म꣢ती꣣नां꣡ ज꣢नि꣣ता꣢ दि꣣वो꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ पृ꣢थि꣣व्याः꣢ ।
ज꣣निता꣡ग्नेर्ज꣢꣯नि꣣ता꣡ सूर्य꣢꣯स्य जनि꣣ते꣡न्द्र꣢स्य जनि꣣तो꣡त विष्णोः꣢꣯ ॥ ५२७ ॥
സോമൻ ഒഴുകുന്നു—ചിന്തകളുടെ ജനയിതാവ്, ദ്യുലോകത്തിന്റെ ജനയിതാവ്, ഭൂമിയുടെ ജനയിതാവ്, അഗ്നിയുടെ ജനയിതാവ്, സൂര്യന്റെ ജനയിതാവ്, ഇന്ദ്രന്റെ ജനയിതാവ്, വിഷ്ണുവിന്റെയും ജനയിതാവ്.
1.54.528
अ꣣भि꣡ त्रि꣢पृ꣣ष्ठं꣡ वृष꣢꣯णं वयो꣣धा꣡मा꣢ङ्गो꣣षि꣡ण꣢मवावशन्त꣣ वा꣡णी꣢ ।
व꣢ना꣣ व꣡सा꣢नो꣣ व꣡रु꣢णो꣣ न꣢उ ।
सिन्धू꣣र्वि꣡ र꣢त्न꣣धा꣡ द꣢यते꣣ वा꣡र्या꣢णि ॥ ५२८ ॥
മൂന്നു പുറങ്ങളുള്ള, വൃഷഭനായ, ബലം നൽകുന്ന സോമനിലേക്ക് വാണികൾ ആഗ്രഹത്തോടെ ഒഴുകുന്നു. വരുണനെപ്പോലെ വനങ്ങളെ പുതച്ച്, രത്നധാരിയായി ഉത്തമ ധനം വിതരണം ചെയ്യുന്നു.
1.54.529
अ꣡क्रा꣢न्त्समु꣣द्रः꣡ प्र꣢थ꣣मे꣡ विध꣢꣯र्मं ज꣣न꣡य꣢न् प्र꣣जा꣡ भुव꣢꣯नस्य गो꣣पाः꣢ ।
वृ꣡षा꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ बृ꣣ह꣡त्सोमो꣢꣯ वावृधे स्वा꣣नो꣡ अद्रिः꣢꣯ ॥ ५२९ ॥
സമുദ്രസമാനനായ സോമൻ ആദ്യ ക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; പ്രജകളെ ജനിപ്പിച്ച് ലോകത്തിന്റെ കാവലാളാകുന്നു. മഴ പെയ്യിക്കുന്ന വൃഷഭനായ സോമൻ പവിത്ര അരിപ്പയിൽ, കമ്പിളി അരിപ്പയുടെ മുകളിൽ വലുതായി വളരുന്നു, കല്ലിൽ ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ട്.
1.54.530
क꣡नि꣢क्रन्ति꣣ ह꣢रि꣣रा꣢ सृ꣣ज्य꣡मा꣢नः꣣ सी꣢द꣣न्व꣡न꣢स्य ज꣣ठ꣡रे꣢ पुना꣣नः꣢ ।
नृ꣡भि꣢र्य꣣तः꣡ कृ꣢णुते नि꣣र्णि꣢जं꣣ गा꣡मतो꣢꣯ म꣣तिं꣡ ज꣢नयत स्व꣣धा꣡भिः꣢ ॥ ५३० ॥
സ്വർണ്ണവർണ്ണനായ സോമൻ ചൊരിയപ്പെടുമ്പോൾ ശബ്ദിച്ചു ഒഴുകുന്നു; മരപ്പാത്രത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ ഇരുന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ഏതിനാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നുവോ, പാലിൽ നിന്ന് ചിന്ത ജനിപ്പിക്കുവിൻ, നിങ്ങളുടെ അർപ്പണങ്ങളാൽ.
1.54.531
ए꣣ष꣢꣫ स्य ते꣣ म꣡धु꣢माꣳ इन्द्र꣣ सो꣢मो꣣ वृ꣢षा꣣ वृ꣢ष्णः꣣ प꣡रि꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अक्षाः ।
स꣣हस्रदाः꣡ श꣢त꣣दा꣡ भू꣢रि꣣दा꣡वा꣢ शश्वत्त꣣मं꣢ ब꣣र्हि꣢उा वा꣣꣬ज्य꣢꣯स्थात् ॥ ५३१ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഇതാ നിനക്കായുള്ള ആ മധുരനായ സോമൻ, വൃഷഭൻ, മഴ പെയ്യിക്കുന്നവൻ; വൃഷഭന്റെ തുള്ളികൾ അരിപ്പയ്ക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്. ആയിരവും നൂറും നൽകുന്നവൻ, ഏറെ നൽകുന്നവൻ, ഏറ്റവും സ്ഥിരമായ ദർഭയുടെ മേൽ ആ ശക്തനായ സോമൻ നിലകൊണ്ടു.
1.54.532
प꣡व꣢स्व सोम꣣ म꣡धु꣢माꣳ ऋ꣣ता꣢वा꣣पो꣡ वसा꣢꣯नो꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ ।
अ꣢व꣣ द्रो꣡णा꣢नि घृ꣣त꣡व꣢न्ति रोह म꣣दि꣡न्त꣢मो मत्स꣣र꣡ इ꣢न्द्र꣣पा꣡नः꣢ ॥ ५३२ ॥
സോമാ, മധുരമായി ഒഴുകൂ, ഋതത്തിന്റെ കാവലാളേ, ജലം ധരിച്ചവനായി, കമ്പിളി അരിപ്പയുടെ ഉയരത്തിൽ. നെയ്യ് നിറഞ്ഞ ദ്രോണപാത്രങ്ങളിൽ കയറുക; ഏറ്റവും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനേ, സന്തോഷം നൽകുന്നവനേ, ഇന്ദ്രന്റെ പാനീയമേ.