சாம வேதம் · பகுதி 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.523
प्र꣡ तु द्र꣢꣯व꣣ प꣢रि꣣ को꣢शं꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ नृ꣡भिः꣢ पुना꣣नो꣢ अ꣣भि꣡ वाज꣢꣯मर्ष ।
अ꣢श्वं꣣ न꣡ त्वा꣢ वा꣣जि꣡नं꣢ म꣣र्ज꣢य꣣न्तो꣡ऽच्छा꣢ ब꣣र्ही꣡ र꣢श꣣ना꣡भि꣢र्नयन्ति ॥ ५२३ ॥
சோமனே, முன்னேறு, பாத்திரத்தைச் சுற்றி ஓடி அமர். மனிதர்களால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு வலிமையை நோக்கிச் செல். வேகமுள்ள குதிரையைப் போல உன்னைச் சுத்தம் செய்தவாறு அவர்கள் கடவுளான உன்னைக் கற்றையை நோக்கி கடிவாளங்களால் கொண்டு செல்கின்றனர்.
1.54.524
प्र꣡ काव्य꣢꣯मु꣣श꣡ने꣢व ब्रुवा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡नि꣢मा विवक्ति ।
म꣡हि꣢व्रतः꣣ शु꣡चि꣢बन्धुः पाव꣣कः꣢ प꣣दा꣡ व꣢रा꣣हो꣢ अ꣣꣬भ्ये꣢꣯ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ ५२४ ॥
உசனஸ் கவிதை சொல்வது போல, தேவனான சோமன் தேவர்களின் பிறப்பை விவரித்துப் பேசுகிறான். பெரிய விரதம் கொண்டவன், தூய உறவினன், தூய்மையாக்குபவன், வராகம் போல தன் காலால் வந்து முழங்குகிறான்.
1.54.525
ति꣣स्रो꣡ वाच꣢꣯ ईरयति꣣ प्र꣡ वह्नि꣢꣯र्ऋ꣣ त꣡स्य꣢ धी꣣तिं꣡ ब्रह्म꣢꣯णो मनी꣣षा꣢म् ।
गा꣡वो꣢ यन्ति꣣ गो꣡प꣢तिं पृ꣣च्छ꣡मा꣢नाः꣣ सो꣡मं꣢ यन्ति म꣣त꣡यो꣢ वावशा꣣नाः꣢ ॥ ५२५ ॥
ஏற்றுபவன் ருதத்தின் சிந்தனையையும், பிரம்மத்தின் தீதியையும், மனீஷையையும் மூன்று வாக்குகளாக எழுப்புகிறான். பசுக்கள் கோபதியைக் கேட்டவாறு செல்கின்றன; ஆவல்கொண்ட எண்ணங்கள் சோமனை நோக்கிச் செல்கின்றன.
1.54.526
अ꣣स्य꣢ प्रे꣣षा꣢ हे꣣म꣡ना꣢ पू꣣य꣡मा꣢नो दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣢भिः꣣ स꣡म꣢पृक्त꣢ र꣡स꣢म् ।
सु꣣तः꣢ प꣣वि꣢त्रं꣣ प꣡र्ये꣢ति꣣ रे꣡भ꣢न् मि꣣ते꣢व꣣ स꣡द्म꣢ पशु꣣म꣢न्ति꣣ हो꣡ता꣢ ॥ ५२६ ॥
இவனுடைய பொன்னிற தூண்டுதல்கள் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு தேவனான சோமனை தேவர்களுடன் ரசத்தோடு கலக்கின்றன. பிழியப்பட்டவன் வடிகட்டியைச் சுற்றி முழங்கிச் செல்கிறான், கால்நடை நிறைந்த இருக்கையை அளப்பவன் போல, ஹோதாவைப் போல.
1.54.527
सो꣡मः꣢ पवते जनि꣣ता꣡ म꣢ती꣣नां꣡ ज꣢नि꣣ता꣢ दि꣣वो꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ पृ꣢थि꣣व्याः꣢ ।
ज꣣निता꣡ग्नेर्ज꣢꣯नि꣣ता꣡ सूर्य꣢꣯स्य जनि꣣ते꣡न्द्र꣢स्य जनि꣣तो꣡त विष्णोः꣢꣯ ॥ ५२७ ॥
சோமன் பாய்கிறான்—எண்ணங்களின் தந்தை, வானத்தின் தந்தை, பூமியின் தந்தை, அக்னியின் தந்தை, சூரியனின் தந்தை, இந்திரனின் தந்தை, மேலும் விஷ்ணுவின் தந்தை.
1.54.528
अ꣣भि꣡ त्रि꣢पृ꣣ष्ठं꣡ वृष꣢꣯णं वयो꣣धा꣡मा꣢ङ्गो꣣षि꣡ण꣢मवावशन्त꣣ वा꣡णी꣢ ।
व꣢ना꣣ व꣡सा꣢नो꣣ व꣡रु꣢णो꣣ न꣢उ ।
सिन्धू꣣र्वि꣡ र꣢त्न꣣धा꣡ द꣢यते꣣ वा꣡र्या꣢णि ॥ ५२८ ॥
மூன்று முதுகுகளை உடைய, காளையான, வலிமை அளிக்கும் சோமனை நோக்கி சொற்கள் ஆர்வத்துடன் எழுகின்றன. வருணனைப் போல காடுகளைப் போர்த்தியவராய், ரத்தினங்களைத் தாங்குபவர் சிறந்த செல்வங்களைப் பகிர்கிறார்.
1.54.529
अ꣡क्रा꣢न्त्समु꣣द्रः꣡ प्र꣢थ꣣मे꣡ विध꣢꣯र्मं ज꣣न꣡य꣢न् प्र꣣जा꣡ भुव꣢꣯नस्य गो꣣पाः꣢ ।
वृ꣡षा꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ बृ꣣ह꣡त्सोमो꣢꣯ वावृधे स्वा꣣नो꣡ अद्रिः꣢꣯ ॥ ५२९ ॥
கடல் போன்ற சோமன் முதல் ஒழுங்கில் முன்னேறுகிறான்; உயிர்களைப் பிறப்பித்து உலகின் காவலனாகிறான். மழை பொழியும் காளை சோமன் தூய வடிகட்டியில், கம்பளி வடிகட்டியின் மேட்டில் பெரிதாக வளர்கிறான், கல்லில் ஒலித்தபடி.
1.54.530
क꣡नि꣢क्रन्ति꣣ ह꣢रि꣣रा꣢ सृ꣣ज्य꣡मा꣢नः꣣ सी꣢द꣣न्व꣡न꣢स्य ज꣣ठ꣡रे꣢ पुना꣣नः꣢ ।
नृ꣡भि꣢र्य꣣तः꣡ कृ꣢णुते नि꣣र्णि꣢जं꣣ गा꣡मतो꣢꣯ म꣣तिं꣡ ज꣢नयत स्व꣣धा꣡भिः꣢ ॥ ५३० ॥
பொன்னிறமான சோமன் ஊற்றப்படும்போது ஒலித்துப் பாய்கிறான்; மரக்கலத்தின் வயிற்றில் அமர்ந்து தூய்மைப்படுத்துகிறான். மனிதர்கள் எதனால் சுத்தம் செய்கிறார்களோ, பசுவிலிருந்து (பாலிலிருந்து) சிந்தனையை உருவாக்குங்கள், உங்கள் படையல்களால்.
1.54.531
ए꣣ष꣢꣫ स्य ते꣣ म꣡धु꣢माꣳ इन्द्र꣣ सो꣢मो꣣ वृ꣢षा꣣ वृ꣢ष्णः꣣ प꣡रि꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अक्षाः ।
स꣣हस्रदाः꣡ श꣢त꣣दा꣡ भू꣢रि꣣दा꣡वा꣢ शश्वत्त꣣मं꣢ ब꣣र्हि꣢उा वा꣣꣬ज्य꣢꣯स्थात् ॥ ५३१ ॥
இந்திரா, இதோ உனக்கான இனிய சோமன், காளை, மழை பொழிபவன்; காளையின் துளிகள் வடிகட்டியைச் சுற்றி உள்ளன. ஆயிரமும் நூறும் கொடுப்பவன், மிகுதியாகக் கொடுப்பவன், என்றும் நிலைத்த தர்ப்பையின்மேல் அந்த வலிமையுள்ள சோமன் அமர்ந்தான்.
1.54.532
प꣡व꣢स्व सोम꣣ म꣡धु꣢माꣳ ऋ꣣ता꣢वा꣣पो꣡ वसा꣢꣯नो꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ ।
अ꣢व꣣ द्रो꣡णा꣢नि घृ꣣त꣡व꣢न्ति रोह म꣣दि꣡न्त꣢मो मत्स꣣र꣡ इ꣢न्द्र꣣पा꣡नः꣢ ॥ ५३२ ॥
சோமனே, இனிமையாகப் பாய்ந்து வா, ஒழுங்கின் காவலனே, நீரை அணிந்தவனாய், கம்பளி வடிகட்டியின் மேட்டில். நெய் நிறைந்த துரோண கலன்களின்மேல் ஏறு; மிக மகிழ்விப்பவனே, களிப்பளிப்பவனே, இந்திரனின் பானமே.