सामवेद · विभाग 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.586
इ꣢न्द्र꣣ ज्ये꣡ष्ठं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र꣣ ओ꣡जि꣢ष्ठं꣣ पु꣡पु꣢रि꣣ श्र꣡वः꣢ ।
य꣡द्दिधृ꣢꣯क्षेम वज्रहस्त꣣ रो꣡द꣢सी꣣ उ꣡ सु꣢꣯शिप्र पप्राः ॥ ५८६ ॥
हे इंद्रा, आमच्यासाठी सर्वश्रेष्ठ आणि सर्वात बलवान कीर्ती भर. हे वज्रहस्ता, सुंदर-जबड्याच्या, आम्ही दोन्ही लोक धारण करू इच्छितो तेव्हा ते भर.
1.60.587
इ꣡न्द्रो꣣ रा꣢जा꣣ ज꣡ग꣢तश्चर्षणी꣣ना꣡मधि꣢उष꣣मा꣢ वि꣣श्व꣡रू꣢पं꣣ य꣡द.य꣢स्य ।
त꣡तो꣢ ददाति दा꣣शु꣢षे꣣ व꣡सू꣢नि꣣ चोद꣢꣫द्राध꣣ उ꣡प꣢स्तुतं चि꣣दर्वा꣢क् ॥ ५८७ ॥
इंद्र हा चराचर जगताचा आणि मानवांचा राजा आहे; त्याच्या सर्वरूप संपत्तीतून तो दात्याला धन देतो; स्तुत धन त्याने येथे प्रेरित करावे.
1.60.588
य꣢स्ये꣣द꣢मा꣣ र꣢जो꣣यु꣡ज꣢स्तु꣣जे꣢꣫ जने꣣ व꣢न꣣꣬ꣳ स्वः꣢꣯ ।
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ र꣡न्त्यं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ५८८ ॥
ज्याचे हे लोकांना जोडणारे, मानवांमध्ये बलासाठी, स्वर्गाचे वन; इंद्राचे रमणीय व महान धन.
1.60.589
उ꣡दु꣢त्त꣣मं꣡ व꣢रुण꣣ पा꣡श꣢म꣣स्म꣡दवा꣢꣯ध꣣मं꣡ वि꣢꣯ मध्य꣣म꣡ꣳ श्र꣢थाय ।
अ꣡था꣢दित्य व्र꣣ते꣢ व꣣यं꣡ तवा꣢꣯ना꣣ग꣢सो꣣ अ꣡दि꣢तये स्याम ॥ ५८९ ॥
हे वरुणा, आमच्यापासून वरचा, खालचा व मधला पाश सोडव. मग हे आदित्या, तुझ्या व्रतात आम्ही अदितीसाठी निष्पाप होऊ दे.
1.60.590
त्व꣡या꣢ व꣣यं꣡ पव꣢꣯मानेन सोम꣣ भ꣡रे꣢ कृ꣣तं꣡ वि꣢꣯ चिनुयाम꣣ श꣡श्व꣢त् ।
त꣡न्नो꣢ मि꣣त्रो꣡ वरु꣢णो मामहन्ता꣣ म꣡दि꣢तिः꣣ सि꣡न्धुः꣢ पृ꣣थि꣢वी उत द्यौः ॥ ५९० ॥
हे सोमा, वाहणाऱ्या पवित्र तुझ्याद्वारे युद्धात जे निर्माण झाले ते आम्ही सदैव वेगळे करून गोळा करू; ते मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथ्वी, द्यौ आमच्यासाठी सन्मानित करोत.
1.60.591
इ꣣मं꣡ वृष꣢꣯णं कृणु꣣तै꣢उ꣣मि꣢न्माम् ॥ ५९१ ॥
या वीर्यवानाला माझ्यासाठी एक कर.
1.60.592
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रा꣢य꣣ य꣡ज्य꣢वे꣣ व꣡रु꣢णाय म꣣रु꣡द्भ्यः꣢ ।
व꣣रिवोवि꣡त्परि꣢꣯स्रव ॥ ५९२ ॥
तो आमच्यासाठी इंद्रासाठी, यज्ञार्ह वरुणासाठी, मरुतांसाठी; धन देण्यात निपुण होऊन सभोवती वाहा.
1.60.593
ए꣣ना꣡ विश्वा꣢꣯न्य꣣र्य꣢꣫ आ द्यु꣣म्ना꣢नि꣣ मा꣡नु꣢षाणाम् ।
सि꣡षा꣢सन्तो वनामहे ॥ ५९३ ॥
यांद्वारे, हे स्वामी, मानवांची सर्व तेजस्वी संपत्ती मिळवू इच्छून आम्ही याचना करतो.
1.60.594
अ꣣ह꣡म꣢स्मि प्रथम꣣जा꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ पू꣡र्वं꣢ दे꣣वे꣡भ्यो꣢ अ꣣मृ꣡त꣢स्य꣣ ना꣡म꣢ ।
यो꣢ मा꣣ द꣡दा꣢ति꣣ स꣢꣫ इदे꣣व꣡मा꣢वद꣣ह꣢꣫मन्न꣣म꣡न्न꣢म꣣द꣡न्त꣢मद्मि ॥ ५९४ ॥
मी ऋताचा प्रथमजात आहे; देवांच्या आधीच अमृताचे नाव आहे. जो मला देतो तोच असा रक्षिला जातो. मी अन्न आहे; अन्न खाणाऱ्याला मी खातो.