अथर्ववेद · सूक्त 1.15

1.15.1

सं सं स्रवन्तु सिन्धवः सं वाताः सं पतत्रिणः ।
इमं यज्ञं प्रदिवो मे जुषन्तां संस्राव्येण हविषा जुहोमि ॥ १.१५.१ ॥

नद्या एकत्र वाहोत; वारे एकत्र वाहोत; पक्षी एकत्र उडोत. प्राचीन दिव्य देव माझा हा यज्ञ स्वीकारोत. संस्राव्य हविने मी आहुती देतो.

इहैव हवमा यात म इह संस्रावणा उतेमं वर्धयता गिरः ।
इहैतु सर्वो यः पशुरस्मिन् तिष्ठतु या रयिः ॥ १.१५.२ ॥

इथेच माझी हाक ऐकून या; हे संस्रावणांनो, ही स्तुतिवाणी वाढवा. येथे सर्व पशू येवोत; आणि जे धन आहे ते येथेच राहो.

ये नदीनां संस्रवन्त्युत्सासः सदमक्षिताः ।
तेभिर्मे सर्वैः संस्रावैर्धनं सं स्रावयामसि ॥ १.१५.३ ॥

नद्यांचे जे झरे सदैव अक्षयपणे एकत्र वाहतात, त्या सर्व संस्रावांनी आम्ही माझे धन एकत्र वाहवतो.

ये सर्पिषः संस्रवन्ति क्षीरस्य चोदकस्य च ।
तेभिर्मे सर्वैः संस्रावैर्धनं सं स्रावयामसि ॥ १.१५.४ ॥

तूप, दूध आणि पाणी जे एकत्र वाहतात, त्या सर्व संस्रावांनी आम्ही माझे धन एकत्र वाहवतो.