ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 19.52

19.52.1

कामस्तदग्रे समवर्तत मनसो रेतः प्रथमं यदासीत् ।
स काम कामेन बृहता सयोनी रायस्पोषं यजमानाय धेहि ॥ १९.५२.१ ॥

ଆରମ୍ଭରେ କାମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ସେ ମନର ପ୍ରଥମ ବୀଜ ଥିଲା। ହେ କାମ, ମହାନ କାମ ସହିତ ଏକ ଗର୍ଭରେ ସଂଯୁକ୍ତ ତୁମେ, ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧନପୋଷଣ ଦିଅ।

त्वं काम सहसासि प्रतिष्ठितो विभुर्विभावा सख आ सखीयते ।
त्वमुग्रः पृतनासु ससहिः सह ओजो यजमानाय धेहि ॥ १९.५२.२ ॥

ହେ କାମ, ତୁମେ ବଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ; ହେ ସଖା, ମିତ୍ରତା ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ ମିତ୍ର। ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଗ୍ର ଓ ବିଜୟୀ; ଯଜମାନଙ୍କୁ ସହ ଓ ଓଜ ଦିଅ।

दूराच्चकमानाय प्रतिपाणायाक्षये ।
आस्मा अशृण्वन्न् आशाः कामेनाजनयन्त्स्वः ॥ १९.५२.३ ॥

ଦୂରରୁ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ, ଅକ୍ଷୟରେ ପ୍ରତିପାନକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ; ଏଥିପାଇଁ ଦିଗମାନେ ଶୁଣିଲେ; କାମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

कामेन मा काम आगन् हृदयाद्धृदयं परि ।
यदमीषामदो मनस्तदैतूप मामिह ॥ १९.५२.४ ॥

କାମ ଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଖକୁ କାମ ଆସିଲା, ହୃଦୟରୁ ହୃଦୟ ପ୍ରତି; ସେମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ମନ, ତାହା ଏଠାରେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସୁ।

यत्काम कामयमाना इदं कृण्मसि ते हविः ।
तन् नः सर्वं समृध्यतामथैतस्य हविषो वीहि स्वाहा ॥ १९.५२.५ ॥

ହେ କାମ, ଇଚ୍ଛା କରି ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁ; ତାହା ଆମର ସବୁ ସମୃଦ୍ଧ କରୁ; ତା'ପରେ ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ସ୍ୱାହା।