अथर्ववेद · सूक्त 2.25

2.25.1

शं नो देवी पृश्निपर्ण्यशं निर्ऋत्या अकः ।
उग्रा हि कण्वजम्भनी तामभक्षि सहस्वतीम् ॥ २.२५.१ ॥

देवी पृश्निपर्णीने आमचे कल्याण केले आणि निर्ऋतीपासून अनिष्ट दूर केले. ती उग्र आहे, कण्वांना चिरडणारी आहे; त्या प्रबल शक्तीला मी सेवन केले आहे.

सहमानेयं प्रथमा पृश्निपर्ण्यजायत ।
तयाहं दुर्णाम्नां शिरो वृश्चामि शकुनेरिव ॥ २.२५.२ ॥

ही सहनशील पृश्निपर्णी प्रथम जन्मली. तिच्या साहाय्याने मी दुर्नामांचे डोके पक्ष्याच्या डोक्याप्रमाणे छाटतो.

अरायमसृक्पावानं यश्च स्फातिं जिहीर्षति ।
गर्भादं कण्वं नाशय पृश्निपर्णि सहस्व च ॥ २.२५.३ ॥

जो अराय, रक्तपायी, समृद्धी हिरावू इच्छिणारा आहे, त्या गर्भभक्षक कण्वाचा नाश कर; हे पृश्निपर्णी, त्याला दाब.

गिरिमेनामा वेशय कण्वान् जीवितयोपनान् ।
तांस्त्वं देवि पृश्निपर्ण्यग्निरिवानुदहन्न् इहि ॥ २.२५.४ ॥

या पर्वतात जीवन चोरणाऱ्या कण्वांना प्रवेश दे; हे देवी पृश्निपर्णी, अग्नीप्रमाणे त्यांना जाळत येथे ये.

पराच एनान् प्र णुद कण्वान् जीवितयोपनान् ।
तमांसि यत्र गच्छन्ति तत्क्रव्यादो अजीगमम् ॥ २.२५.५ ॥

जीवन चोरणाऱ्या या कण्वांना दूर हाकलून दे. जिथे ते अंधारात जातात, तिथे मी मांसभक्षकांना पाठवले आहे.