ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.31

2.31.1

इन्द्रस्य या मही दृषत्क्रिमेर्विश्वस्य तर्हणी ।
तया पिनष्मि सं क्रिमीन् दृषदा खल्वामिव ॥ २.३१.१ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଯେଉଁ ମହାନ ପଥର ସମସ୍ତ କୀଟକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ତା'ସହିତ ମୁଁ କୀଟମାନଙ୍କୁ ଖଲରେ ପଥରରେ ଯେପରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ ସେପରି ପିଷେ।

दृष्टमदृष्टमतृहमथो कुरूरुमतृहम् ।
अल्गण्डून्त्सर्वान् छलुनान् क्रिमीन् वचसा जम्भयामसि ॥ २.३१.२ ॥

ଦୃଶ୍ୟ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅମର, ଓ ଅମର କୁରୂରୁ; ଅଲ୍ଗଣ୍ଡୁ, ସମସ୍ତ ଛଲୁନ କୀଟଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦବାଉ।

अल्गण्डून् हन्मि महता वधेन दूना अदूना अरसा अभूवन् ।
शिष्टान् अशिष्टान् नि तिरामि वाचा यथा क्रिमीणां नकिरुच्छिषातै ॥ २.३१.३ ॥

ଅଲ୍ଗଣ୍ଡୁ କୀଟଙ୍କୁ ମୁଁ ମହା ପ୍ରହାରରେ ମାରେ; ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଚୂର୍ଣ୍ଣ ରସହୀନ ହେଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଓ ଅନବଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ବାଣୀରେ ଦବାଏ, କୀଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ନ ରହୁ।

अन्वान्त्र्यं शीर्षण्यमथो पार्ष्टेयं क्रिमीन् ।
अवस्कवं व्यध्वरं क्रिमीन् वचसा जम्भयामसि ॥ २.३१.४ ॥

ଅନ୍ତ୍ରର, ମସ୍ତକର, ଓ ପଞ୍ଜରର କୀଟ; ଅବସ୍କବ ଓ ବ୍ୟଧ୍ୱର କୀଟଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦବାଉ।

ये क्रिमयः पर्वतेशु वनेष्वोषधीषु पशुष्वप्स्वन्तः ।
ये अस्माकं तन्वमाविविशुः सर्वं तद्धन्मि जनिम क्रिमीणाम् ॥ २.३१.५ ॥

ପର୍ବତ, ବନ, ଔଷଧି, ପଶୁ, ଜଳ ଭିତରେ ଥିବା କୀଟ; ଆମ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା — ସେ ସବୁକୁ, କୀଟର ଜାତିକୁ ହିଁ ମୁଁ ହତ୍ୟା କରେ।