அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.52.1
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः ।
पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते ॥ २०.५२.१ ॥
சோமம் பிழிந்த நாங்கள், வெட்டிய தர்ப்பையை விரித்தவர்களாய், நீரைப் போல் உன்னருகில் இருக்கிறோம். விருத்திரனைக் கொன்றவனே, வடிகட்டியின் ஓட்டங்களில் துதிப்பவர்கள் உன்னைச் சூழ அமர்ந்துள்ளனர்.
20.52.2
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः ।
कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥ २०.५२.२ ॥
ஓ செல்வனே, சோமம் பிழியும் போது உக்த-பாடகர்களாகிய மனிதர்கள் உன்னை உரக்கப் பாடுகின்றனர். தாகத்தோடு பிழிந்த சோமத்தின் இருப்பிடத்திற்கு நீ எப்போது வருவாய், இந்திரா? நல்ல ஆண்டின் மேகம்போல், விரும்பிய இடத்திற்கு செல்பவனே?
20.52.3
कण्वेभिर्धृष्णवा धृसद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् ।
पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.५२.३ ॥
கண்வர்களுடன், துணிந்தவனே, ஆயிரமடங்கு வலிமையை, பொன்னிற வடிவத்தவனை நீ பிளக்கிறாய். மகவனே, விசர்ஷணனே, விரைவாக பசுக்கள் நிறைந்த செல்வத்தை நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.