ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.93

20.93.1

उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः ।
अव ब्रह्मद्विषो जहि ॥ २०.९३.१ ॥

ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର! ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ; ଧନ ଦିଅ ଓ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ବେଷୀମାନଙ୍କୁ ବଧ କର।

पदा पणींरराधसो नि बाधस्व महामसि ।
नहि त्वा कश्चन प्रति ॥ २०.९३.२ ॥

ତୁମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଅଦାତା ପଣିମାନଙ୍କୁ ଦବାଅ; ତୁମେ ମହାନ। କେହି ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ।

त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् ।
त्वं राजा जनानाम् ॥ २०.९३.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସୋମ ନିଷ୍ପେଷଣକାରୀ ଓ ନଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପ୍ରଭୁ; ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରାଜା।

ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते ।
भेजानासः सुवीर्यम् ॥ २०.९३.४ ॥

ଦୋହଲା ଦୋଳାଉଥିବା, କର୍ମଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜାତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟର ଅଂଶ ପାଇ।

त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः ।
त्वं वृषन् वृषेदसि ॥ २०.९३.५ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ବଳ, ସହସ ଓ ଓଜସରୁ ଜାତ; ହେ ବୃଷନ, ତୁମେ ହିଁ ବୃଷ।

त्वमिन्द्रासि वृत्रहा व्यन्तरिक्षमतिरः ।
उद्द्यामस्तभ्ना ओजसा ॥ २०.९३.६ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା; ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ବିସ୍ତାରିଲ; ତୁମ ଓଜସରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଧାରଣ କଲ।

त्वमिन्द्र सजोषसमर्कं बिभर्षि बाह्वोः ।
वज्रं शिशान ओजसा ॥ २०.९३.७ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଇ ବାହୁରେ ସମାନ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବଳ ଧାରଣ କର; ଓଜସରେ ବଜ୍ରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର।

त्वमिन्द्राभिभुरसि विश्वा जातान्योजसा ।
स विश्वा भुव आभवः ॥ २०.९३.८ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଓଜସରୁ ଜାତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରୁଥିବା; ସେହି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛ।