అథర్వవేదం · సూక్తం 6.108

6.108.1

त्वं नो मेधे प्रथमा गोभिरश्वेभिरा गहि ।
त्वं सूर्यस्य रश्मिभिस्त्वं नो असि यज्ञिया ॥ ६.१०८.१ ॥

ఓ మేధా, ముందుగా నువ్వు ఆవులతో, గుర్రాలతో మా వద్దకు రా. నువ్వు సూర్యుని కిరణాలతో ఉన్నావు; నువ్వు మాకు యజ్ఞానికి తగినదానివి.

मेधामहं प्रथमां ब्रह्मण्वतीं ब्रह्मजूतामृषिष्टुताम् ।
प्रपीतां ब्रह्मचारिभिर्देवानामवसे हुवे ॥ ६.१०८.२ ॥

ప్రథమమైన, బ్రహ్మంతో కూడిన, బ్రహ్మంతో ప్రేరితమైన, ఋషులచే స్తుతించబడిన మేధను నేను పిలుస్తున్నాను; బ్రహ్మచారులచే బాగా త్రాగబడినది; దేవతల రక్షణ కోసం.

यां मेधामृभवो विदुर्यां मेधामसुरा विदुः ।
ऋषयो भद्रां मेधां यां विदुस्तां मय्या वेशयामसि ॥ ६.१०८.३ ॥

ఋభువులు ఎరిగిన మేధను, అసురులు ఎరిగిన మేధను, ఋషులు ఎరిగిన శుభమైన మేధను — ఆ మేధను నాలో ప్రవేశింపజేస్తున్నాము.

यामृषयो भूतकृतो मेधां मेधाविनो विदुः ।
तया मामद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कृणु ॥ ६.१०८.४ ॥

భూతాలను సృష్టించిన ఋషులు, మేధావులు ఎరిగిన మేధతో, ఓ అగ్నీ, ఈరోజు నన్ను మేధావిగా చేయి.

मेधां सायं मेधां प्रातर्मेधां मध्यन्दिनं परि ।
मेधां सूर्यस्य रश्मिभिर्वचसा वेशयामहे ॥ ६.१०८.५ ॥

సాయంకాలపు మేధను, ఉదయపు మేధను, మధ్యాహ్నపు మేధను — సూర్యుని కిరణాలతో, వాక్కుతో, మేధను ప్రవేశింపజేస్తున్నాము.