અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.12

6.12.1

परि द्यामिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम् ।
रात्री जगदिवान्यद्धंसात्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.१ ॥

સૂર્ય આકાશની આસપાસ ફરે છે તેમ હું સર્પોનો જન્મ જાણું છું. રાત્રિ જગત અને હંસથી જુદી છે, તેથી હું તારું ઝેર દૂર કરું છું.

यद्ब्रह्मभिर्यदृषिभिर्यद्देवैर्विदितं पुरा ।
यद्भूतं भव्यमासन्वत्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.२ ॥

બ્રાહ્મણો, ઋષિઓ અને દેવોએ પહેલાં જે જાણ્યું, જે થયું અને જે થશે, તેનાથી હું તારું ઝેર દૂર કરું છું.

मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिरयो मधु ।
मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे ॥ ६.१२.३ ॥

મધુરતાથી હું ભેળવું છું; નદીઓ, પર્વતો અને ટેકરીઓ મધુર થાઓ. પરુષ્ણી અને શીપાલા મધુર થાઓ; મુખને શાંતિ અને હૃદયને શાંતિ થાઓ.