అథర్వవేదం · సూక్తం 6.12

6.12.1

परि द्यामिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम् ।
रात्री जगदिवान्यद्धंसात्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.१ ॥

సూర్యుడు ఆకాశం చుట్టూ తిరిగినట్లు, సర్పాల జన్మను నేను తెలుసుకుంటాను. రాత్రి జగత్తు నుండి, హంసం నుండి వేరైనట్లు, దానితో నీ విషాన్ని నేను నివారిస్తాను.

यद्ब्रह्मभिर्यदृषिभिर्यद्देवैर्विदितं पुरा ।
यद्भूतं भव्यमासन्वत्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.२ ॥

బ్రాహ్మణులు, ఋషులు, దేవతలు పూర్వం తెలుసుకున్నది, గతమైనది, భవిష్యత్తులో ఉండబోయేది ఏదో, దానితో నీ విషాన్ని నివారిస్తాను.

मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिरयो मधु ।
मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे ॥ ६.१२.३ ॥

మధురంతో నేను కలుపుతాను; నదులు, పర్వతాలు, కొండలు మధురమవుతాయి. పరుష్ణీ, శీపాలా మధురమవుతాయి; ముఖానికి శాంతి, హృదయానికి శాంతి కలుగుగాక.