ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.12

6.12.1

परि द्यामिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम् ।
रात्री जगदिवान्यद्धंसात्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.१ ॥

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਜਗਤ ਅਤੇ ਹੰਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

यद्ब्रह्मभिर्यदृषिभिर्यद्देवैर्विदितं पुरा ।
यद्भूतं भव्यमासन्वत्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.२ ॥

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਜਾਣਿਆ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिरयो मधु ।
मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे ॥ ६.१२.३ ॥

ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਨਦੀਆਂ, ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ। ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ੀਪਾਲਾ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ; ਮੂੰਹ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।