அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.12.1
परि द्यामिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम् ।
रात्री जगदिवान्यद्धंसात्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.१ ॥
சூரியன் வானத்தைச் சுற்றி வருவது போல, பாம்புகளின் பிறப்பை நான் அறிவேன். இரவு உலகத்திலிருந்தும் அன்னத்திலிருந்தும் வேறுபட்டது போல, அதன் மூலம் உன் நஞ்சை விலக்குகிறேன்.
6.12.2
यद्ब्रह्मभिर्यदृषिभिर्यद्देवैर्विदितं पुरा ।
यद्भूतं भव्यमासन्वत्तेना ते वारये विषम् ॥ ६.१२.२ ॥
பிராமணர்களாலும் ரிஷிகளாலும் தேவர்களாலும் முன்பு அறியப்பட்டது, இருந்ததும் இருக்கப்போவதும் ஆகியது எதுவோ, அதன் மூலம் உன் நஞ்சை விலக்குகிறேன்.
6.12.3
मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिरयो मधु ।
मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे ॥ ६.१२.३ ॥
இனிமையால் நான் கலக்கிறேன்; ஆறுகளும் மலைகளும் குன்றுகளும் இனிமையாகட்டும். பருஷ்ணியும் ஷீபாலாவும் இனிமையாகட்டும்; வாய்க்கு அமைதி உண்டாகட்டும், இதயத்துக்கு அமைதி உண்டாகட்டும்.