અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.121

6.121.1

विषाणा पाशान् वि ष्याध्यस्मद्य उत्तमा अधमा वारुणा ये ।
दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.१ ॥

હે અગ્નિ, અમારાથી ઉત્તમ અને અધમ વરુણના જે પાશ છે તેમને છોડાવ. અમારાથી દુઃસ્વપ્ન અને પાપ દૂર કર; પછી અમે સુકૃતના લોકને પામીએ.

यद्दारुणि बध्यसे यच्च रज्ज्वां यद्भूम्यां बध्यसे यच्च वाचा ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.२ ॥

તું લાકડામાં, દોરીમાં, ભૂમિ પર કે વાણીથી જે બંધાયેલો છે — તે બંધનમાંથી આ ગાર્હપત્ય અગ્નિ અમને ઊંચે લઈ જઈને સુકૃતના લોકે પહોંચાડે.

उदगातां भगवती विचृतौ नाम तारके ।
प्रेहामृतस्य यच्छतां प्रैतु बद्धकमोचनम् ॥ ६.१२१.३ ॥

'વિચૃતૌ' નામની બે ભગવતી તારકાઓ ઊગી. અહીંથી અમૃત આપે; બંધાયેલો મુક્ત થઈને આગળ જાય.

वि जिहीष्व लोकं कृणु बन्धान् मुञ्चासि बद्धकम् ।
योन्या इव प्रच्युतो गर्भः पथः सर्वामनु क्षिय ॥ ६.१२१.४ ॥

સ્થાન ખોલ; બંધનો બનાવ. બંધાયેલાને તું છોડાવે છે — ગર્ભાશયમાંથી પડેલા ગર્ભની જેમ — સર્વ માર્ગોમાં વસ.