ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.121

6.121.1

विषाणा पाशान् वि ष्याध्यस्मद्य उत्तमा अधमा वारुणा ये ।
दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.१ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ଅଧମ ବରୁଣର ଯେଉଁ ପାଶ ଅଛି ତାହା ଖୋଲି ଦିଅ। ଆମଠାରୁ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ଓ ପାପ ଦୂର କର; ତେବେ ଆମେ ସୁକୃତର ଲୋକକୁ ଯିବା।

यद्दारुणि बध्यसे यच्च रज्ज्वां यद्भूम्यां बध्यसे यच्च वाचा ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.२ ॥

ତୁମେ କାଠରେ, ଦଉଡ଼ିରେ, ଭୂମିରେ କିମ୍ବା ବାଣୀରେ ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଛ — ସେହି ବନ୍ଧନରୁ ଏହି ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଉପରକୁ ଟାଣି ସୁକୃତ ଲୋକକୁ ନେଉ।

उदगातां भगवती विचृतौ नाम तारके ।
प्रेहामृतस्य यच्छतां प्रैतु बद्धकमोचनम् ॥ ६.१२१.३ ॥

'ବିଚୃତୌ' ନାମକ ଦୁଇ ଭଗବତୀ ତାରା ଉଦିତ ହେଲେ। ଏଠାରୁ ଅମୃତ ଦିଅନ୍ତୁ; ବନ୍ଧା ଲୋକ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଉ।

वि जिहीष्व लोकं कृणु बन्धान् मुञ्चासि बद्धकम् ।
योन्या इव प्रच्युतो गर्भः पथः सर्वामनु क्षिय ॥ ६.१२१.४ ॥

ସ୍ଥାନ ଖୋଲ; ବନ୍ଧନ ସୃଷ୍ଟି କର। ବନ୍ଧାକୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତ କର — ଗର୍ଭାଶୟରୁ ଖସିଥିବା ଗର୍ଭ ପରି — ସମସ୍ତ ପଥରେ ରହ।