ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.121

6.121.1

विषाणा पाशान् वि ष्याध्यस्मद्य उत्तमा अधमा वारुणा ये ।
दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.१ ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ಉತ್ತಮ ಮತ್ತು ಅಧಮ ವರುಣನ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸು. ದುಃಸ್ವಪ್ನ ಮತ್ತು ದುರಿತವನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಎಸೆ; ಆಗ ನಾವು ಸುಕೃತದ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರೋಣ.

यद्दारुणि बध्यसे यच्च रज्ज्वां यद्भूम्यां बध्यसे यच्च वाचा ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२१.२ ॥

ನೀನು ಮರದಲ್ಲಿ, ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಾತಿನಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದರೂ — ಆ ಬಂಧನದಿಂದ ಈ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಸುಕೃತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಿ.

उदगातां भगवती विचृतौ नाम तारके ।
प्रेहामृतस्य यच्छतां प्रैतु बद्धकमोचनम् ॥ ६.१२१.३ ॥

'ವಿಚೃತೌ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಇಬ್ಬರು ಭಗವತೀ ತಾರೆಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ನೀಡಲಿ; ಬಂಧಿತನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ.

वि जिहीष्व लोकं कृणु बन्धान् मुञ्चासि बद्धकम् ।
योन्या इव प्रच्युतो गर्भः पथः सर्वामनु क्षिय ॥ ६.१२१.४ ॥

ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೆರೆ; ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮಾಡು. ಬಂಧಿತನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೀ — ಗರ್ಭಾಶಯದಿಂದ ಜಾರಿದ ಗರ್ಭದಂತೆ — ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸು.