अथर्ववेद · सूक्त 6.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.126.1
उप श्वासय पृथिवीमुत द्यं पुरुत्रा ते वन्वतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून् ॥ ६.१२६.१ ॥
हे दुन्दुभी, पृथ्वी आणि द्युलोक श्वासाने भरून टाक; तुझा ध्वनी अनेक ठिकाणी पसरो, स्थिर जग जिंको. हे दुन्दुभी, इंद्र आणि देवांसह दुरूनच शत्रूंना पळवून लाव.
6.126.2
आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा अभि ष्टन दुरिता बाधमानः ।
अप सेध दुन्दुभे दुछुनामित इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीडयस्व ॥ ६.१२६.२ ॥
गर्जना कर, आम्हाला बल आणि ओज दे; वाईटाला दाबत त्यावर तुटून पड. हे दुन्दुभी, येथून दुर्भाग्य दूर कर; तू इंद्राची मूठ आहेस, दृढ हो.
6.126.3
प्रामूं जयाभीमे जयन्तु केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीतु ।
समश्वपर्णाः पतन्तु नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ ६.१२६.३ ॥
पुढे जाऊन त्या निर्भयांना जिंको; ध्वजायुक्त दुन्दुभी पुन्हा पुन्हा वाजो. आमच्यासाठी अश्वपर्ण बाण एकत्र उडोत; हे इंद्रा, आमचे रथी वीर जिंको.