અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.19

6.19.1

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि पवमानः पुनातु मा ॥ ६.१९.१ ॥

દેવજનો મને પવિત્ર કરો; મનુઓ બુદ્ધિથી મને પવિત્ર કરો. સર્વ ભૂતો મને પવિત્ર કરો; પવમાન મને પવિત્ર કરો.

पवमानः पुनातु मा क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
अथो अरिष्टतातये ॥ ६.१९.२ ॥

પવમાન મને પવિત્ર કરે — કર્મ માટે, બળ માટે, જીવન માટે. અને અરિષ્ટ વિનાના કલ્યાણ માટે.

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
अस्मान् पुनीहि चक्षसे ॥ ६.१९.३ ॥

હે દેવ સવિતા, બંને વડે — પવિત્ર અને પ્રેરણા વડે — અમને પવિત્ર કરો, જોવા માટે.