ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.19

6.19.1

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि पवमानः पुनातु मा ॥ ६.१९.१ ॥

ਦੇਵਜਨ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ; ਮਨੁ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ; ਪਵਮਾਨ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।

पवमानः पुनातु मा क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
अथो अरिष्टतातये ॥ ६.१९.२ ॥

ਪਵਮਾਨ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ — ਕਰਮ ਲਈ, ਬਲ ਲਈ, ਜੀਵਨ ਲਈ। ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ-ਰਹਿਤ ਕਲਿਆਣ ਲਈ।

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
अस्मान् पुनीहि चक्षसे ॥ ६.१९.३ ॥

ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ — ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ — ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਵੇਖਣ ਲਈ।