అథర్వవేదం · సూక్తం 6.19

6.19.1

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि पवमानः पुनातु मा ॥ ६.१९.१ ॥

దేవజనులు నన్ను పవిత్రం చేయుదురు గాక; మనువులు బుద్ధితో నన్ను పవిత్రం చేయుదురు గాక. సర్వ భూతాలు నన్ను పవిత్రం చేయుగాక; పవమానుడు నన్ను పవిత్రం చేయుగాక.

पवमानः पुनातु मा क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
अथो अरिष्टतातये ॥ ६.१९.२ ॥

పవమానుడు నన్ను పవిత్రం చేయుగాక — కర్మకు, బలానికి, జీవనానికి. మరియు అరిష్టము లేని క్షేమానికి.

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
अस्मान् पुनीहि चक्षसे ॥ ६.१९.३ ॥

ఓ దేవ సవితా, రెండింటితో — పవిత్రముతో, ప్రేరణతో — మమ్ములను పవిత్రం చేయుము, చూచుటకు.