अथर्ववेद · सूक्त 6.19

6.19.1

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि पवमानः पुनातु मा ॥ ६.१९.१ ॥

देवजनांनी मला शुद्ध करावे; मनूंनी बुद्धीने मला शुद्ध करावे. सर्व भूतांनी मला शुद्ध करावे; पवमानाने मला शुद्ध करावे.

पवमानः पुनातु मा क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
अथो अरिष्टतातये ॥ ६.१९.२ ॥

पवमानाने मला शुद्ध करावे — कर्मासाठी, बलासाठी, जीवनासाठी. आणि अरिष्टरहित कल्याणासाठी.

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
अस्मान् पुनीहि चक्षसे ॥ ६.१९.३ ॥

हे देव सविता, दोन्हींनी — पवित्र आणि प्रेरणेने — आम्हाला शुद्ध कर, पाहण्यासाठी.