ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.19

6.19.1

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनवो धिया ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि पवमानः पुनातु मा ॥ ६.१९.१ ॥

ଦେବଜନମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ମନୁମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଭୂତ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ପବମାନ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।

पवमानः पुनातु मा क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
अथो अरिष्टतातये ॥ ६.१९.२ ॥

ପବମାନ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ — କର୍ମ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ, ଜୀବନ ପାଇଁ। ଏବଂ ଅରିଷ୍ଟହୀନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ।

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
अस्मान् पुनीहि चक्षसे ॥ ६.१९.३ ॥

ହେ ଦେବ ସବିତା, ଦୁଇଟିରେ — ପବିତ୍ରତା ଓ ପ୍ରେରଣାରେ — ଆମକୁ ପବିତ୍ର କର, ଦେଖିବା ପାଇଁ।