Atharvaveda · Sūkta 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥
¡Oh Lakṣmī maligna, huye, perece, huye incluso desde lejos! Con un gancho de hierro te atamos al que odia.
7.120.2
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥
Aquella Lakṣmī no deseada y vacilante saltó sobre mí como una enredadera sobre un árbol. Oh Savitṛ, colócala en otro lugar, lejos de nosotros, desde aquí. De manos doradas, concédenos riquezas.
7.120.3
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥
Cien Lakṣmīs nacieron con el cuerpo del mortal desde el nacimiento. De ellas, enviamos lejos de aquí a la más malvada. Oh Jātavedas, retén para nosotros a las auspiciosas.
7.120.4
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥
A estas malvadas las he separado, como vacas que se quedan aparte en el yermo. Que se alegren las Lakṣmīs virtuosas; a las malvadas las he destruido.