Atharvaveda · Sūkta 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥
Ó Lakṣmī maligna, voa para longe, perece, voa mesmo de longe! Com um gancho de ferro, prendemo-te ao que odeia.
7.120.2
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥
Aquela Lakṣmī indesejada e vacilante saltou sobre mim como uma trepadeira sobre uma árvore. Ó Savitṛ, põe-na noutro lugar, longe de nós, daqui. De mãos de ouro, concede-nos riqueza.
7.120.3
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥
Cem Lakṣmīs nasceram com o corpo do mortal desde o nascimento. Dentre elas, enviamos para longe daqui a mais maligna. Ó Jātavedas, retém para nós as auspiciosas.
7.120.4
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥
Estas malignas eu separei, como vacas que ficam à parte no ermo. Alegrem-se as Lakṣmīs virtuosas; as malignas eu destruí.