અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.120

7.120.1

प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥

હે પાપી લક્ષ્મી, ઊડી જા, નાશ પામ, દૂરથી પણ ઊડી જા. લોખંડી અંકુશથી તને દ્વેષ કરનારા સાથે જોડીએ છીએ.

या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥

અપ્રિય, ડગમગતી એ લક્ષ્મી મારા પર વૃક્ષ પર વેલની જેમ ચડી. હે સવિતૃ, તેને અહીંથી અમારાથી દૂર રાખ. સુવર્ણહસ્ત થઈ અમને ધન આપ.

एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥

મર્ત્યના દેહ સાથે જન્મથી જ જન્મેલી સો લક્ષ્મીઓ છે. તેમાંથી સૌથી પાપીને અહીંથી મોકલીએ છીએ. હે જાતવેદ, અમારા માટે શુભકારીઓને રોકી રાખ.

एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥

આ પાપી લક્ષ્મીઓને મેં અલગ કરી છે, ઉજ્જડ ભૂમિમાં ગાયો અલગ ઊભી હોય તેમ. પુણ્ય લક્ષ્મીઓ આનંદ કરે; પાપીઓનો મેં નાશ કર્યો છે.