अथर्ववेद · सूक्त 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥
हे पापी लक्ष्मी, उडून जा, नष्ट हो, दुरूनही उडून जा. लोखंडी अंकुशाने तुला द्वेष करणाऱ्याशी जोडतो.
7.120.2
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥
अप्रिय, डगमगणारी ती लक्ष्मी माझ्यावर वृक्षावर वेलीप्रमाणे चढली. हे सवितृ, तिला येथून आमच्यापासून दूर ठेव. सुवर्णहस्त होऊन आम्हाला धन दे.
7.120.3
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥
मर्त्याच्या देहासह जन्मापासून जन्मलेल्या शंभर लक्ष्म्या आहेत. त्यांतील सर्वात पापी लक्ष्मीला येथून पाठवतो. हे जातवेदा, आमच्यासाठी कल्याणकारींना थांबव.
7.120.4
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥
या पापी लक्ष्म्यांना मी वेगळे केले आहे, ओसाड रानात गायी वेगळ्या उभ्या असाव्यात तसे. पुण्य लक्ष्म्या आनंदात राहोत; पापी लक्ष्म्यांचा मी नाश केला आहे.