அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 7.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.120.1
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥
பாவியான லக்ஷ்மியே, பறந்து செல், தொலைந்து போ, தொலைவிலிருந்தும் பறந்து செல். இரும்பு கொக்கியால் உன்னை வெறுப்பவனுக்கு இணைக்கிறோம்.
7.120.2
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥
விரும்பத்தகாத, தள்ளாடும் அந்த லக்ஷ்மி என்மீது கொடி மரத்தின்மேல் படர்வது போல் ஏறினாள். ஸவிதாவே, அவளை இங்கிருந்து எங்களிடமிருந்து விலக்கி வை. பொன்கைகளோடு எங்களுக்கு செல்வம் அளி.
7.120.3
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥
மனிதனின் உடலோடு பிறப்பிலிருந்தே பிறந்த நூறு லக்ஷ்மிகள் உள்ளனர். அவர்களில் மிகப் பாவியானவளை இங்கிருந்து அனுப்புகிறோம். ஜாதவேதஸே, நமக்கு நலமானவர்களை நிறுத்து.
7.120.4
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥
இந்த பாவ லக்ஷ்மிகளை நான் பிரித்துவிட்டேன், தரிசு நிலத்தில் பசுக்கள் தனியாக நிற்பது போல. புண்ணிய லக்ஷ்மிகள் மகிழட்டும்; பாவியரை நான் அழித்துவிட்டேன்.