ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.120

7.120.1

प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत ।
अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि ॥ ७.१२०.१ ॥

ହେ ପାପୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଉଡ଼ିଯାଅ, ନଷ୍ଟ ହୁଅ, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଉଡ଼ିଯାଅ। ଲୌହ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଦ୍ୱେଷକାରୀ ସହ ବାନ୍ଧୁଛୁ।

या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् ।
अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः ॥ ७.१२०.२ ॥

ଅପ୍ରିୟ, ଡୋଲିବା ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମୋ ଉପରେ ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ଲତା ପରି ଚଢ଼ିଗଲା। ହେ ସବିତା, ତାକୁ ଏଠାରୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତରେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।

एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः ।
तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ ॥ ७.१२०.३ ॥

ମର୍ତ୍ୟର ଦେହ ସହିତ ଜନ୍ମରୁ ଜାତ ଶହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ପାପୀକୁ ଏଠାରୁ ପଠାଉଛୁ। ହେ ଜାତବେଦା, ଆମ ପାଇଁ ଶିବଙ୍କୁ ରୋକ।

एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव ।
रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम् ॥ ७.१२०.४ ॥

ଏହି ପାପୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପୃଥକ କରିଛି, ପଡ଼ିଆରେ ଗାଈମାନେ ପୃଥକ ଠିଆ ହେଲା ପରି। ପୁଣ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ପାପୀମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।