ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ६.३१.१ ॥
ಪಾರ್ಥ! ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಾ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
6.31.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ६.३१.२ ॥
ನಿನಗೆ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತವಾಗಿ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಬಳಿಕ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.31.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ६.३१.३ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬನೇ ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
6.31.4
भूमिरापोऽनलो वायुः स्वं मनो बुद्धिरेव च ।
अहंकार इती यं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ६.३१.४ ॥
ಭೂಮಿ, ಜಲ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ—ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಟು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಾಗವಾಗಿದೆ.
6.31.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ६.३१.५ ॥
ಇದು ಅಪರ ಪ್ರಕೃತಿ; ಆದರೆ ಓ ಮಹಾಬಾಹು! ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ನನ್ನ ಪರ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತಿಳಿ—ಅದು ಜೀವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
6.31.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ६.३१.६ ॥
ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳೂ ಇವುಗಳನ್ನೇ ಮೂಲವಾಗಿ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ. ನಾನೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ಲಯವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
6.31.7
मत्तः परतरं नान्यत्किंचिदस्ति धनंजय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ६.३१.७ ॥
ಧನಂಜಯ, ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ದಾರದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಮಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಕೋರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
6.31.8
रसोऽहमंप्सु कौन्तेय प्रभाऽस्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ६.३१.८ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರುಚಿ, ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಭೆ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ (ಓಂ), ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪೌರುಷ.
6.31.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ६.३१.९ ॥
ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಗಂಧ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು.
6.31.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ६.३१.१० ॥
ಪಾರ್ಥ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೀಜ ನಾನೆಂದು ತಿಳಿ. ನಾನು ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಬುದ್ಧಿ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸು.
6.31.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ६.३१.११ ॥
ನಾನು ಬಲವಂತರ ಬಲ, ಕಾಮರಾಗರಹಿತ ಬಲ. ಭರತರ್ಷಭ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲದ ಕಾಮ ನಾನೇ.
6.31.12
ये चैव सात्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि न त्वहं तेषु ते मयि ॥ ६.३१.१२ ॥
ಸಾತ್ತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ, ತಾಮಸ ಭಾವಗಳು ಯಾವುವೇ ಇರಲಿ, ಅವೆಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಅವು ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ.
6.31.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ६.३१.१३ ॥
ಈ ಮೂರು ಗುಣಮಯ ಭಾವಗಳಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಮೋಹಿತವಾಗಿ, ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಪರನಾದ ಅವ್ಯಯನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.31.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ६.३१.१४ ॥
ಈ ದೈವೀ, ಗುಣಮಯೀ ನನ್ನ ಮಾಯೆ ದಾಟಲಾಗದದ್ದು. ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣಾದವರು ಮಾತ್ರ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.
6.31.15
न मां तुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययाऽपहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ६.३१.१५ ॥
ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು, ಮೂಢರು, ನರಾಧಮರು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಆಸುರ ಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
6.31.16
चुत्रर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ६.३१.१६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪುಣ್ಯವಂತರು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆರ್ತ, ಜಿಜ್ಞಾಸು, ಅರ್ಥಾರ್ಥಿ, ಜ್ಞಾನಿ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ!
6.31.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ६.३१.१७ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿ, ನಿತ್ಯ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಏಕಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಜ್ಞಾನಿಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು; ಅವನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
6.31.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितःक स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिं ॥ ६.३१.१८ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಉದಾರರೇ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಯುಕ್ತಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿ ಅನುತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.31.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ६.३१.१९ ॥
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಂತನು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ; 'ವಾಸುದೇವನೇ ಸರ್ವ' ಎಂದು ತಿಳಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ.
6.31.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ६.३१.२० ॥
ಆಯಾ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಯಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
6.31.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ६.३१.२१ ॥
ಯಾವ ಭಕ್ತನು ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಅಚಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನೇ ನಾನು ದೃಢಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.31.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हितान् ॥ ६.३१.२२ ॥
ಆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಅದರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ನನ್ನಿಂದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಿತಕರ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅನಂತರ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.31.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ६.३१.२३ ॥
ಆದರೆ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರಿಗೆ ಆ ಫಲವು ನಾಶವಾಗುವಂತಹದು; ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
6.31.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ६.३१.२४ ॥
ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ವ್ಯಕ್ತರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ಪರಮ, ಅವ್ಯಯ, ಅನುತ್ತಮ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ.
6.31.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ६.३१.२५ ॥
ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಕಟನಲ್ಲ; ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಮೂಢ ಲೋಕವು ಜನ್ಮರಹಿತನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.31.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ६.३१.२६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಕಳೆದವು, ಇರುವವು, ಮುಂದೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಬಲ್ಲವರಿಲ್ಲ.
6.31.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परंतप ॥ ६.३१.२७ ॥
ಭಾರತ, ಇಚ್ಛೆ-ದ್ವೇಷದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದ್ವಂದ್ವ ಮೋಹದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳೂ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತವೆ, ಶತ್ರುತಾಪನನೇ.
6.31.28
योषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्त भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ६.३१.२८ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಜನರ ಪಾಪವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅವರು ದ್ವಂದ್ವ ಮೋಹದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.31.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ६.३१.२९ ॥
ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯತ್ನಿಸುವವರು ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು, ಸಕಲ ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲರು.
6.31.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ६.३१.३० ॥
ಅಧಿಭೂತ, ಅಧಿದೈವ, ಅಧಿಯಜ್ಞದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಯುಕ್ತಚಿತ್ತರು, ಪ್ರಯಾಣದ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಲ್ಲರು.