മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ६.३१.१ ॥
പാർത്ഥാ! എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച്, എന്നെത്തന്നെ ആശ്രയമാക്കി യോഗം അഭ്യസിച്ചുകൊണ്ട്, സംശയമില്ലാതെ എന്നെ സമഗ്രമായി എങ്ങനെ അറിയും എന്നത് കേൾക്കുക.
6.31.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ६.३१.२ ॥
ഈ ജ്ഞാനവും വിജ്ഞാനവും ഞാൻ നിനക്ക് പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞുതരാം; ഇത് അറിഞ്ഞശേഷം ഇവിടെ മറ്റൊന്നും അറിയാനായി ശേഷിക്കുന്നില്ല.
6.31.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ६.३१.३ ॥
ആയിരം മനുഷ്യരിൽ ഒരുവൻ സിദ്ധിക്കായി യത്നിക്കുന്നു; യത്നിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാരിലും ഒരുവൻ മാത്രമേ എന്നെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയുന്നുള്ളൂ.
6.31.4
भूमिरापोऽनलो वायुः स्वं मनो बुद्धिरेव च ।
अहंकार इती यं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ६.३१.४ ॥
ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം—ഇങ്ങനെ എന്റെ ഈ പ്രകൃതി എട്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
6.31.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ६.३१.५ ॥
ഇത് അപരപ്രകൃതിയാണ്; എന്നാൽ ഹേ മഹാബാഹോ! ഇതിൽനിന്ന് വേറെയായ എന്റെ പരപ്രകൃതിയെ അറിയുക—അത് ജീവഭൂതമാണ്, അതിനാൽ ഈ ലോകം ധരിക്കപ്പെടുന്നു.
6.31.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ६.३१.६ ॥
സകല ഭൂതങ്ങളും ഇവ രണ്ടിനെയും ഉത്ഭവകാരണമാക്കുന്നവയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ഞാനാണ് ഈ സമസ്ത ജഗത്തിന്റെയും ഉത്പത്തിയും ലയവും.
6.31.7
मत्तः परतरं नान्यत्किंचिदस्ति धनंजय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ६.३१.७ ॥
ധനഞ്ജയാ, എന്നെക്കാൾ ഉയർന്നതായി മറ്റൊന്നുമില്ല. ഇതെല്ലാം നൂലിൽ കോർത്ത രത്നമണികൾപോലെ എന്നിൽ കോർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
6.31.8
रसोऽहमंप्सु कौन्तेय प्रभाऽस्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ६.३१.८ ॥
കൗന്തേയാ, ഞാൻ ജലത്തിലെ രസമാണ്; ചന്ദ്രനും സൂര്യനുമുള്ള പ്രഭയാണ്; എല്ലാ വേദങ്ങളിലും പ്രണവം (ഓം) ആണ്; ആകാശത്തിലെ ശബ്ദമാണ്; മനുഷ്യരിലെ പൗരുഷമാണ്.
6.31.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ६.३१.९ ॥
ഞാൻ ഭൂമിയിലെ പുണ്യഗന്ധമാണ്; അഗ്നിയിലെ തേജസ്സാണ്; സർവഭൂതങ്ങളിലെ ജീവനാണ്; തപസ്വികളിലെ തപസ്സാണ്.
6.31.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ६.३१.१० ॥
പാർത്ഥാ, സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ശാശ്വതമായ ബീജം ഞാനാണെന്നറിയുക. ബുദ്ധിമാന്മാരുടെ ബുദ്ധിയും തേജസ്വികളുടെ തേജസ്സും ഞാനാണ്.
6.31.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ६.३१.११ ॥
ഞാൻ ബലവാന്മാരുടെ ബലമാണ്; കാമരാഗങ്ങളില്ലാത്ത ബലം. ഭരതർഷഭാ, ഭൂതങ്ങളിൽ ധർമത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത കാമം ഞാനാണ്.
6.31.12
ये चैव सात्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि न त्वहं तेषु ते मयि ॥ ६.३१.१२ ॥
സാത്ത്വികവും രാജസവും താമസവുമായ ഭാവങ്ങളെല്ലാം എന്നിൽനിന്നുതന്നെ ഉണ്ടാകുന്നവയാണെന്നറിയുക. പക്ഷേ ഞാൻ അവയിലില്ല; അവ എന്നിലാണുള്ളത്.
6.31.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ६.३१.१३ ॥
ഈ മൂന്ന് ഗുണമയ ഭാവങ്ങളാൽ ഈ സകല ജഗത്തും മോഹിതമായി, ഇവയ്ക്കപ്പുറമുള്ള അവ്യയനായ എന്നെ അറിയുന്നില്ല.
6.31.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ६.३१.१४ ॥
ഈ ദൈവികവും ഗുണമയവുമായ എന്റെ മായ കടക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. എന്നെ മാത്രം ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവർ ഈ മായയെ കടക്കുന്നു.
6.31.15
न मां तुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययाऽपहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ६.३१.१५ ॥
ദുഷ്കർമ്മികളും മൂഢരും നരാധമരും മായയാൽ ജ്ഞാനം അപഹരിക്കപ്പെട്ടവരും ആസുരഭാവം സ്വീകരിച്ചവരുമായവർ എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
6.31.16
चुत्रर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ६.३१.१६ ॥
അർജ്ജുനാ, നാലുതരം പുണ്യകർമ്മികളായ ജനങ്ങൾ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു: ആർത്തൻ, ജിജ്ഞാസു, അർത്ഥാർത്ഥി, ജ്ഞാനി. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ!
6.31.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ६.३१.१७ ॥
അവരിൽ ജ്ഞാനി, നിത്യയുക്തനും ഏകഭക്തിയുള്ളവനുമായി, ശ്രേഷ്ഠനാകുന്നു. ജ്ഞാനിക്ക് ഞാൻ അത്യന്തം പ്രിയനാണ്; അവൻ എനിക്കും പ്രിയനാണ്.
6.31.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितःक स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिं ॥ ६.३१.१८ ॥
ഇവരെല്ലാവരും ഉദാരന്മാർതന്നെ; എന്നാൽ ജ്ഞാനി എന്റെ ആത്മാവുതന്നെയാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. യുക്താത്മാവായ അവൻ എന്നിൽത്തന്നെ സ്ഥിതനായി അത്യുത്തമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
6.31.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ६.३१.१९ ॥
അനേകം ജന്മങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ജ്ഞാനവാൻ എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; 'വാസുദേവനാണ് സർവ്വം' എന്നറിയുന്ന ആ മഹാത്മാവ് അതീവ ദുർലഭനാണ്.
6.31.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ६.३१.२० ॥
ആ ആ കാമങ്ങളാൽ ജ്ഞാനം അപഹരിക്കപ്പെട്ടവർ മറ്റു ദേവതകളെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; സ്വഭാവത്താൽ നിയന്ത്രിതരായി, ഓരോ നിയമവും സ്വീകരിച്ച് അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
6.31.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ६.३१.२१ ॥
ഏത് ഭക്തൻ ഏത് രൂപത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അവന്റെ ആ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ ഞാൻതന്നെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
6.31.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हितान् ॥ ६.३१.२२ ॥
ആ ശ്രദ്ധയോടെ കൂടിയവൻ അതിന്റെ ആരാധന ആഗ്രഹിക്കുന്നു; പിന്നീട് എന്നാൽത്തന്നെ വിധിക്കപ്പെട്ട ഹിതകരമായ കാമങ്ങൾ അവൻ നേടുന്നു.
6.31.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ६.३१.२३ ॥
എന്നാൽ അല്പബുദ്ധികൾക്ക് ആ ഫലം നശിക്കുന്നതാണ്; ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവർ ദേവന്മാരിലേക്ക് പോകുന്നു, എന്റെ ഭക്തർ എന്നിലേക്കും എത്തുന്നു.
6.31.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ६.३१.२४ ॥
ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ അവ്യക്തനായ എന്നെ വ്യക്തരൂപം പ്രാപിച്ചവനായി കരുതുന്നു; എന്റെ പരമവും അവ്യയവും അനുത്തമവുമായ ഭാവം അറിയാതെ.
6.31.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ६.३१.२५ ॥
ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പ്രത്യക്ഷനല്ല; യോഗമായയാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണ്. ഈ മൂഢലോകം ജന്മരഹിതനും അവ്യയനുമായ എന്നെ അറിയുന്നില്ല.
6.31.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ६.३१.२६ ॥
അർജ്ജുനാ, കഴിഞ്ഞവയും വർത്തമാനവും ഭാവിയിലുള്ളവയുമായ ഭൂതങ്ങളെ ഞാൻ അറിയുന്നു; എന്നാൽ എന്നെ ആരും അറിയുന്നില്ല.
6.31.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परंतप ॥ ६.३१.२७ ॥
ഭാരതാ, ഇച്ഛാദ്വേഷങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന ദ്വന്ദ്വമോഹത്താൽ സൃഷ്ടിയിൽ സർവ ഭൂതങ്ങളും മോഹത്തിലാകുന്നു, ശത്രുതാപനാ.
6.31.28
योषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्त भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ६.३१.२८ ॥
പുണ്യകർമ്മം ചെയ്യുന്ന ജനങ്ങളുടെ പാപം അവസാനിച്ചവർ ദ്വന്ദ്വമോഹത്തിൽ നിന്ന് മുക്തരായി ദൃഢവ്രതരായി എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.
6.31.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ६.३१.२९ ॥
വാർദ്ധക്യമരണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തിനായി എന്നെ ആശ്രയിച്ച് പരിശ്രമിക്കുന്നവർ ആ ബ്രഹ്മത്തെയും സമ്പൂർണ അധ്യാത്മത്തെയും അഖിലകർമ്മത്തെയും അറിയുന്നു.
6.31.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ६.३१.३० ॥
അധിഭൂതത്തോടും അധിദൈവത്തോടും അധിയജ്ഞത്തോടുംകൂടി എന്നെ അറിയുന്നവർ, യുക്തചിത്തരായവർ, മരണസമയത്തും എന്നെ അറിയുന്നു.