มหาภารตะ · อัธยายะ 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ६.३१.१ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ดูก่อนปารถะ เมื่อจิตของเจ้าผูกพันอยู่กับเรา ปฏิบัติโยคะ และพึ่งพาเรา เจ้าจะรู้จักเราโดยสมบูรณ์โดยไม่ต้องสงสัย จงฟังเถิด
6.31.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ६.३१.२ ॥
เราจะบอกความรู้นี้แก่เจ้าพร้อมทั้งวิญญาณความรู้ให้ครบถ้วน เมื่อรู้แล้ว ในโลกนี้จะไม่มีสิ่งใดอื่นที่ต้องรู้เหลืออยู่อีก
6.31.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ६.३१.३ ॥
ในหมู่มนุษย์นับพันคน อาจมีเพียงคนหนึ่งที่พยายามเพื่อความสำเร็จ และในหมู่ผู้พยายามและบรรลุความสำเร็จแล้ว แทบไม่มีใครรู้จักเราตามความเป็นจริง
6.31.4
भूमिरापोऽनलो वायुः स्वं मनो बुद्धिरेव च ।
अहंकार इती यं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ६.३१.४ ॥
ดิน น้ำ ไฟ ลม ใจ ปัญญา และอหังการ นี่คือธรรมชาติของเราที่แบ่งออกเป็นแปดส่วน
6.31.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ६.३१.५ ॥
นี่คือธรรมชาติส่วนต่ำของเรา แต่จงรู้ว่ามีธรรมชาติส่วนสูงของเราที่แตกต่างจากสิ่งนี้ ดูก่อนมหาพาหุ ธรรมชาตินั้นได้กลายเป็นชีวาตมัน และโลกนี้ดำรงอยู่ได้ด้วยธรรมชาตินั้น
6.31.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ६.३१.६ ॥
จงรู้ว่าสรรพสัตว์ทั้งปวงมีสองสิ่งนี้เป็นต้นกำเนิด เราเป็นต้นเหตุแห่งการเกิดและการดับของโลกทั้งสิ้นเช่นกัน
6.31.7
मत्तः परतरं नान्यत्किंचिदस्ति धनंजय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ६.३१.७ ॥
ดูก่อนธนัญชัย ไม่มีสิ่งใดสูงกว่าเรา สิ่งทั้งปวงนี้ร้อยอยู่ในเรา เหมือนพวงอัญมณีที่ร้อยอยู่บนด้าย
6.31.8
रसोऽहमंप्सु कौन्तेय प्रभाऽस्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ६.३१.८ ॥
ดูก่อนกุนตีบุตร เราคือรสในน้ำ เราคือแสงแห่งดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ เราคือพยางค์โอṃในพระเวททั้งปวง เราคือเสียงในอากาศ และความเป็นชายในมนุษย์
6.31.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ६.३१.९ ॥
เราคือกลิ่นหอมบริสุทธิ์ในดิน และความร้อนแรงในไฟ เราคือชีวิตในสรรพสัตว์ทั้งปวง และเราคือตบะในผู้บำเพ็ญตบะ
6.31.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ६.३१.१० ॥
ดูก่อนปารถะ จงรู้ว่าเราคือพืชพันธุ์นิรันดร์ของสรรพสัตว์ทั้งปวง เราคือปัญญาของผู้มีปัญญา และคือความรุ่งโรจน์ของผู้รุ่งโรจน์
6.31.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ६.३१.११ ॥
เราคือกำลังของผู้มีกำลัง ปราศจากความปรารถนาและราคะ เราคือกามะในสรรพสัตว์ที่ไม่ขัดต่อธรรม ดูก่อนราชสิงห์แห่งภารตะ
6.31.12
ये चैव सात्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि न त्वहं तेषु ते मयि ॥ ६.३१.१२ ॥
จงรู้เถิดว่า ภาวะทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นแห่งสัตตวะ ราชสะ หรือตามสะ ล้วนเกิดจากเราเท่านั้น แต่เราไม่ได้อยู่ในภาวะเหล่านั้น ภาวะเหล่านั้นต่างหากที่อยู่ในเรา
6.31.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ६.३१.१३ ॥
โลกทั้งสิ้นนี้ ถูกภาวะทั้งสามที่ประกอบด้วยคุณเหล่านี้ทำให้หลงใหล จึงไม่รู้จักเราผู้อยู่เหนือภาวะเหล่านี้และไม่มีวันเสื่อมสลาย
6.31.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ६.३१.१४ ॥
มายาอันศักดิ์สิทธิ์ของเรานี้ ประกอบด้วยคุณทั้งสาม ข้ามพ้นได้ยาก แต่ผู้ที่พึ่งพาเราเพียงผู้เดียว ย่อมข้ามพ้นมายานี้ไปได้
6.31.15
न मां तुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययाऽपहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ६.३१.१५ ॥
คนชั่วร้าย คนโง่เขลา และคนต่ำช้าที่สุดในหมู่มนุษย์ ซึ่งความรู้ถูกมายาพรากไป และยึดถือภาวะแห่งอสูร ย่อมไม่พึ่งพาเรา
6.31.16
चुत्रर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ६.३१.१६ ॥
ดูก่อนอรชุน คนดีสี่ประเภทบูชาเรา คือผู้ทุกข์ร้อน ผู้ใคร่รู้ ผู้แสวงทรัพย์ และผู้มีปัญญา ดูก่อนราชสิงห์แห่งภารตะ
6.31.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ६.३१.१७ ॥
ในหมู่เหล่านั้น ผู้มีปัญญาที่มั่นคงอยู่เสมอและอุทิศตนต่อหนึ่งเดียว เป็นผู้ประเสริฐที่สุด เพราะเราเป็นที่รักยิ่งของผู้มีปัญญา และเขาก็เป็นที่รักของเรา
6.31.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितःक स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिं ॥ ६.३१.१८ ॥
คนเหล่านี้ล้วนประเสริฐ แต่ผู้มีปัญญานั้น เราถือว่าเป็นอาตมันของเราเอง เพราะเขามีจิตที่มั่นคงและดำรงอยู่ในเราเท่านั้น และบรรลุถึงจุดหมายสูงสุด
6.31.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ६.३१.१९ ॥
เมื่อสิ้นสุดการเกิดหลายชาติ ผู้มีความรู้ย่อมพึ่งพาเรา โดยรู้ว่าวาสุเทพคือทุกสิ่ง มหาตมะเช่นนั้นหาได้ยากยิ่ง
6.31.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ६.३१.२० ॥
ผู้ที่ความรู้ถูกกามต่าง ๆ พรากไป ย่อมพึ่งพาเทพอื่น ยึดถือข้อปฏิบัติต่าง ๆ ตามแต่จะเลือก ถูกธรรมชาติของตนเองควบคุมไว้
6.31.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ६.३१.२१ ॥
ภักต์ผู้ใดปรารถนาจะบูชารูปใดด้วยศรัทธา เราจะทำให้ศรัทธาที่มั่นคงนั้นเกิดแก่เขาในรูปนั้น
6.31.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हितान् ॥ ६.३१.२२ ॥
ผู้นั้นประกอบด้วยศรัทธานั้นย่อมปรารถนาจะบูชารูปนั้น และได้รับความปรารถนาอันเป็นประโยชน์ซึ่งเรากำหนดไว้แล้วจากรูปนั้นนั่นเอง
6.31.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ६.३१.२३ ॥
ผลที่ได้แก่ผู้มีปัญญาน้อยเหล่านั้นย่อมมีที่สิ้นสุด ผู้บูชาเทพย่อมไปหาเทพ ส่วนภักต์ของเราก็ย่อมมาหาเราเช่นกัน
6.31.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ६.३१.२४ ॥
คนที่ไม่มีปัญญาย่อมคิดว่าเราผู้ไม่ปรากฏนั้นได้มาปรากฏ เพราะไม่รู้ภาวะอันสูงสุด ไม่เสื่อมสลาย และยอดเยี่ยมของเรา
6.31.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ६.३१.२५ ॥
เราไม่ได้ปรากฏแก่ทุกคน เราถูกปกคลุมด้วยมายาแห่งโยคะของเรา โลกที่หลงงมงายนี้ไม่รู้จักเราผู้ไม่เกิดและไม่เสื่อมสลาย
6.31.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ६.३१.२६ ॥
ดูกรอรชุน เรารู้สัตว์ทั้งหลายในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต แต่ไม่มีใครรู้จักเรา
6.31.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परंतप ॥ ६.३१.२७ ॥
ดูกรภารตะ ดูกรผู้เผาผลาญศัตรู สัตว์ทั้งปวงย่อมตกอยู่ในความหลงเมื่อเกิดการสร้างสรรค์ เพราะความหลงในคู่ตรงข้ามอันเกิดจากความปรารถนาและความเกลียดชัง
6.31.28
योषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्त भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ६.३१.२८ ॥
ผู้มีกรรมดีที่บาปของเขาสิ้นสุดลงแล้ว เป็นผู้พ้นจากความหลงในคู่ตรงข้าม ผู้มั่นคงในวัตรปฏิบัติย่อมบูชาเรา
6.31.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ६.३१.२९ ॥
ผู้ที่พึ่งพาเราและพยายามเพื่อการหลุดพ้นจากชราและมรณะ ย่อมรู้พรหมัน อัธยาตมะทั้งหมด และกรรมทั้งสิ้น
6.31.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ६.३१.३० ॥
ผู้ที่รู้จักเราพร้อมทั้งธาตุทั้งหลาย เทพทั้งหลาย และยัญ จิตของเขามั่นคงในโยคะ แม้ในเวลาที่จะจากโลกไป เขาก็ยังรู้จักเรา