महाभारत · अध्याय 7.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.162.1
ततो युधिष्ठिरश्चैव भीमसेनश्च पाण्डवः ।
द्रोणपुत्रं महाराज समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१६२.१ ॥
तेव्हा युधिष्ठिर आणि पांडुपुत्र भीमसेन, हे महाराज, द्रोणपुत्राला सर्व बाजूंनी घेरून उभे राहिले.
7.162.2
ततो दुर्योधनो राजा भारद्वाजेन संवृतः ।
अभ्ययात्पाण्डवान्सङ्ख्ये ततो युद्धमवर्तत।
घोररूपं महाराज भीरूणां भयवर्धनम् ॥ ७.१६२.२ ॥
तेव्हा भारद्वाजाने (द्रोणाने) संरक्षिलेला राजा दुर्योधन युद्धात पांडवांकडे चालून गेला; नंतर, हे महाराज, भित्र्यांचे भय वाढवणारे भयंकर युद्ध सुरू झाले.
7.162.3
अम्बष्ठान्मालवान्वङ्गाञ्छिबींस्त्रैगर्तकानपि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय गणान्क्रुद्धो वृकोदरः ॥ ७.१६२.३ ॥
संतप्त वृकोदराने (भीमाने) अंबष्ठ, मालव, वंग, शिबी आणि त्रिगर्त यांच्या सैन्यांनाही मृत्युलोकाला पाठवले.
7.162.4
अभीषाहाञ्छूरसेनान्क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
निकृत्त्य पृथिवीं चक्रे भीमः शोणितकर्दमाम् ॥ ७.१६२.४ ॥
अभीषाह, शूरसेन आणि युद्धात उन्मत्त झालेल्या क्षत्रियांना छेदून भीमाने पृथ्वीला रक्ताच्या चिखलात बदलले.
7.162.5
यौधेयानद्रिजान्राजन्मद्रकान्मालवानपि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय किरीटी निशितैः शरैः ॥ ७.१६२.५ ॥
हे राजा, किरीटी (अर्जुनाने) तीक्ष्ण बाणांनी यौधेय, अद्रिज, मद्रक आणि मालवांनाही मृत्युलोकाला पाठवले.
7.162.6
प्रगाढमञ्चोगतिभिर्नाराचैरभिताडिताः ।
निपेतुर्द्विरदा भूमौ द्विशृङ्गा इव पर्वताः ॥ ७.१६२.६ ॥
खोलवर घुसलेल्या लोखंडी बाणांनी घायाळ झालेले हत्ती दोन शिखरे असलेल्या पर्वतांप्रमाणे भूमीवर कोसळले.
7.162.7
निकृत्तैर्हस्तिहस्तैश्च चेष्टमानैरितस्ततः ।
रराज वसुधाऽऽकीर्णा विसर्पद्भिरिवोरगैः ॥ ७.१६२.७ ॥
कापलेल्या हत्तींच्या सोंडांनी आणि इकडेतिकडे तडफडणाऱ्या देहांनी भरलेली भूमी, सरपटणाऱ्या सापांनी भरल्यासारखी शोभली.
7.162.8
क्षिप्तैः कनकचित्रैश्च नृपच्छत्रैः क्षितिर्बभौ ।
द्यौरिवादित्यचन्द्राद्यैर्ग्रहैः कीर्णा युगक्षये ॥ ७.१६२.८ ॥
फेकलेल्या सोनेरी चित्रित राजछत्रांनी भूमी शोभली; युगान्ती सूर्य-चंद्रादी ग्रहांनी भरलेल्या आकाशासारखी.
7.162.9
हत प्रहरताभीता विध्यत व्यवकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दः शोणाश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१६२.९ ॥
"मारा! प्रहार करा! निर्भयपणे भोसका! छेदा! तोडा!" असा शोणाश्वाच्या रथाकडे प्रचंड गोंगाट झाला.
7.162.10
द्रोणस्तु परमक्रुद्धो वायव्यास्त्रेण संयुगे ।
व्यधमत्तान्महवायुर्मेघानिव दुरत्ययः ॥ ७.१६२.१० ॥
द्रोण अत्यंत संतप्त होऊन युद्धात वायव्यास्त्राने त्यांना, दुर्निवार महावायू मेघांना उडवावा तसे उडवून लावते झाले.
7.162.11
ते हन्यमाना द्रोणेन पाञ्चालाः प्राद्रवन्भयात् ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१६२.११ ॥
द्रोणाने मारले जात असलेले पांचाल भयाने पळाले; महात्मा भीमसेन आणि पार्थ पाहत असताना.
7.162.12
ततः किरीटि भीमश्च सहसा सन्न्यवर्तताम् ।
महता रथवंशेन परिगृह्य बलं महत् ॥ ७.१६२.१२ ॥
तेव्हा किरीटी आणि भीम अचानक परतले; मोठ्या रथसमूहासह त्या महासेनेला वेढा घालून.
7.162.13
बीभत्सुर्दक्षिणं वार्श्वमुत्तरं तु वृकोदरः ।
भारद्वाजं शरौघाभ्यां महद्भामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१६२.१३ ॥
बीभत्सु उजव्या बाजूने आणि वृकोदर डाव्या बाजूने, भारद्वाजावर (द्रोणावर) दोन बाणवर्षावांनी मोठ्या क्रोधाने वर्षाव केला.
7.162.14
तौ तथा सृञ्जयाश्चैव पाञ्चालाश्च महौजसः ।
अन्वगच्छन्महाराज मात्स्यैश्च सह सोमकैः ॥ ७.१६२.१४ ॥
हे महाराज, त्या दोघांच्या मागोमाग तसेच सृंजय, महापराक्रमी पांचाल, मत्स्य आणि सोमक योद्धेही गेले.
7.162.15
तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणः ।
महत्या सेनया राजञ्जग्मुर्द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१६२.१५ ॥
तसेच तुझ्या पुत्राचे उदार रथी आणि प्रहारक योद्धे, हे राजा, मोठ्या सैन्यासह द्रोणाच्या रथाकडे गेले.
7.162.16
ततः सा भारती सेना हन्यमाना किरीटिना ।
तमसा निद्रया चैव पुनरेव व्यदीर्यत ॥ ७.१६२.१६ ॥
नंतर किरीटी (अर्जुन) याने आघात केलेले ते भारती सैन्य, अंधार आणि निद्रेमुळे पुन्हा विखुरले गेले.
7.162.17
द्रोणेन वार्यमाणास्ते स्वयं तव सुतेन च ।
नाशक्यन्त महाराज योधा वारयितुं तदा ॥ ७.१६२.१७ ॥
हे महाराज, द्रोण आणि तुझा पुत्र स्वतः अडवत असतानाही, त्या वेळी योद्ध्यांना त्यांना थांबवता आले नाही.
7.162.18
सा पाण्डुपुत्रस्य शरैर्दीर्यमाणा महाचमूः ।
तमसा संवृते लोके व्यद्रवत्सर्वतोमुखी ॥ ७.१६२.१८ ॥
पांडुपुत्राच्या बाणांनी विदीर्ण झालेले ते महान सैन्य, जग अंधाराने वेढले गेल्यावर सर्व दिशांना पळाले.
7.162.19
उत्सृज्य शतशो वाहांस्तत्र केचिन्नराधिपाः ।
प्राद्रवन्त महाराज भयाविष्टाः समन्ततः ॥ ७.१६२.१९ ॥
हे महाराजा, तेथे काही राजे शेकडो वाहने सोडून भयाने ग्रासलेले होऊन सर्वत्र पळून गेले.