Mahābhārata · Adhyāya 7.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.162.1
ततो युधिष्ठिरश्चैव भीमसेनश्च पाण्डवः ।
द्रोणपुत्रं महाराज समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१६२.१ ॥
Da umzingelten Yudhiṣṭhira und Bhīmasena, der Pāṇḍava, o großer König, den Sohn Droṇas von allen Seiten.
7.162.2
ततो दुर्योधनो राजा भारद्वाजेन संवृतः ।
अभ्ययात्पाण्डवान्सङ्ख्ये ततो युद्धमवर्तत।
घोररूपं महाराज भीरूणां भयवर्धनम् ॥ ७.१६२.२ ॥
Da rückte König Duryodhana, von dem Sohn Bharadvājas geschützt, im Kampf gegen die Pāṇḍavas vor; dann, o großer König, brach eine schreckliche Schlacht aus, die den Furchtsamen Angst einflößte.
7.162.3
अम्बष्ठान्मालवान्वङ्गाञ्छिबींस्त्रैगर्तकानपि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय गणान्क्रुद्धो वृकोदरः ॥ ७.१६२.३ ॥
Der zornige Vṛkodara schickte auch die Heere der Ambaṣṭhas, Mālavas, Vaṅgas, Śibis und Traigartas in die Welt des Todes.
7.162.4
अभीषाहाञ्छूरसेनान्क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
निकृत्त्य पृथिवीं चक्रे भीमः शोणितकर्दमाम् ॥ ७.१६२.४ ॥
Die Abhīṣāhas, Śūrasenas und die im Kampf übermütigen Kriegerkönige niederhauend, machte Bhīma die Erde zu einem Blutmorast.
7.162.5
यौधेयानद्रिजान्राजन्मद्रकान्मालवानपि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय किरीटी निशितैः शरैः ॥ ७.१६२.५ ॥
O König, Kirīṭin (Arjuna) schickte mit scharfen Pfeilen auch die Yaudheyas, Adrijas, Madrakas und Mālavas in die Welt des Todes.
7.162.6
प्रगाढमञ्चोगतिभिर्नाराचैरभिताडिताः ।
निपेतुर्द्विरदा भूमौ द्विशृङ्गा इव पर्वताः ॥ ७.१६२.६ ॥
Von tief eindringenden eisernen Pfeilen getroffen, stürzten die Elefanten zu Boden wie Berge mit zwei Gipfeln.
7.162.7
निकृत्तैर्हस्तिहस्तैश्च चेष्टमानैरितस्ततः ।
रराज वसुधाऽऽकीर्णा विसर्पद्भिरिवोरगैः ॥ ७.१६२.७ ॥
Die Erde, übersät mit abgeschlagenen Elefantenrüsseln und sich hierhin und dorthin windenden Körpern, glänzte, als wäre sie mit kriechenden Schlangen bedeckt.
7.162.8
क्षिप्तैः कनकचित्रैश्च नृपच्छत्रैः क्षितिर्बभौ ।
द्यौरिवादित्यचन्द्राद्यैर्ग्रहैः कीर्णा युगक्षये ॥ ७.१६२.८ ॥
Die Erde, übersät mit geworfenen königlichen Sonnenschirmen, golden und vielfarbig, glänzte wie der Himmel am Ende eines Weltalters, bestreut mit Sonne, Mond und anderen Planeten.
7.162.9
हत प्रहरताभीता विध्यत व्यवकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दः शोणाश्वस्य रथं प्रति ॥ ७.१६२.९ ॥
„Schlagt! Greift an! Durchbohrt furchtlos! Durchstecht! Haut nieder!“ So erhob sich ein tosender Lärm gegen den Wagen Śoṇāśvas.
7.162.10
द्रोणस्तु परमक्रुद्धो वायव्यास्त्रेण संयुगे ।
व्यधमत्तान्महवायुर्मेघानिव दुरत्ययः ॥ ७.१६२.१० ॥
Droṇa, im höchsten Zorn, zerstreute sie im Kampf mit der Windwaffe, wie ein gewaltiger, unaufhaltsamer Wind die Wolken zerstreut.
7.162.11
ते हन्यमाना द्रोणेन पाञ्चालाः प्राद्रवन्भयात् ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१६२.११ ॥
Die Pāñcālas, von Droṇa niedergeschlagen, flohen in Furcht, während der großmütige Bhīmasena und Pārtha zusahen.
7.162.12
ततः किरीटि भीमश्च सहसा सन्न्यवर्तताम् ।
महता रथवंशेन परिगृह्य बलं महत् ॥ ७.१६२.१२ ॥
Da wandten sich Kirīṭin (Arjuna) und Bhīma plötzlich um, mit einer großen Wagenreihe, und umzingelten das gewaltige Heer.
7.162.13
बीभत्सुर्दक्षिणं वार्श्वमुत्तरं तु वृकोदरः ।
भारद्वाजं शरौघाभ्यां महद्भामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१६२.१३ ॥
Bībhatsu von der rechten Flanke und Vṛkodara von der linken überschütteten mit zwei Pfeilschauern in großem Zorn den Sohn des Bharadvāja (Droṇa).
7.162.14
तौ तथा सृञ्जयाश्चैव पाञ्चालाश्च महौजसः ।
अन्वगच्छन्महाराज मात्स्यैश्च सह सोमकैः ॥ ७.१६२.१४ ॥
Großer König, so folgten den beiden auch die Sṛñjayas und die mächtigen Pāñcālas, zusammen mit den Matsyas und Somakas.
7.162.15
तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणः ।
महत्या सेनया राजञ्जग्मुर्द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१६२.१५ ॥
Ebenso zogen die edlen Wagenkämpfer deines Sohnes, die Schlagenden, o König, mit einem großen Heer zum Wagen Droṇas.
7.162.16
ततः सा भारती सेना हन्यमाना किरीटिना ।
तमसा निद्रया चैव पुनरेव व्यदीर्यत ॥ ७.१६२.१६ ॥
Da wurde jenes Bhārata-Heer, von Kirīṭin (Arjuna) geschlagen, durch Dunkelheit und Schlaf erneut zerrissen.
7.162.17
द्रोणेन वार्यमाणास्ते स्वयं तव सुतेन च ।
नाशक्यन्त महाराज योधा वारयितुं तदा ॥ ७.१६२.१७ ॥
Obwohl Droṇa und dein Sohn selbst sie aufzuhalten suchten, o großer König, konnten die Krieger sie damals nicht zurückhalten.
7.162.18
सा पाण्डुपुत्रस्य शरैर्दीर्यमाणा महाचमूः ।
तमसा संवृते लोके व्यद्रवत्सर्वतोमुखी ॥ ७.१६२.१८ ॥
Jenes große Heer, von den Pfeilen des Sohnes des Pāṇḍu zerrissen, floh, als die Welt in Dunkelheit gehüllt war, nach allen Seiten.
7.162.19
उत्सृज्य शतशो वाहांस्तत्र केचिन्नराधिपाः ।
प्राद्रवन्त महाराज भयाविष्टाः समन्ततः ॥ ७.१६२.१९ ॥
O großer König, dort flohen einige Herren der Menschen, nachdem sie hunderte ihrer Reittiere zurückgelassen hatten, von Furcht ergriffen nach allen Seiten.