Mahābhārata · Adhyāya 9.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.11.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये वध्यमाने परस्परम् ।
द्रवमाणेषु योधेषु विद्रवत्सु च दन्तिषु ॥ ९.११.१ ॥
Als jenes Heer in Verwirrung geriet und sich gegenseitig niedergemetzelt wurde, während die Krieger flohen und die Elefanten in die Flucht zerstreut wurden,
9.11.2
कूजतां स्तनतां चैव पदातीनां महाहवे ।
निहतेषु महाराज हयेषु बहुधा तदा ॥ ९.११.२ ॥
Während in jener großen Schlacht die Fußsoldaten schrien und stöhnten, o großer König, und die Pferde damals auf vielerlei Weise erschlagen wurden,
9.11.3
प्रक्षये दारुणे घोरे संहारे सर्वदेहिनाम् ।
नानाशस्त्रसमावापे व्यतिषक्तरथद्विपे ॥ ९.११.३ ॥
In jenem schrecklichen, grauenvollen Untergang und Gemetzel aller verkörperten Wesen, wo vielerlei Waffen herabprasselten und Wagen und Elefanten ineinander verstrickt waren,
9.11.4
हर्षणे युद्धशौण्डानां भीरूणां भयवर्धने ।
गाहमानेषु योधेषु परस्परवधैषिषु ॥ ९.११.४ ॥
In jener Schlacht, die die im Kampf geübten Helden erfreut und die Furcht der Feigen vermehrt, als die Krieger sich hineinstürzten, auf den Tod einander aus,
9.11.5
प्राणादाने महाघोरे वर्तमाने दुरोदरे ।
सङ्ग्रामे घोररूपे तु यमराष्ट्रविवर्धने ॥ ९.११.५ ॥
In jener furchtbaren Schlacht des Lebensraubs, die wie ein fortdauerndes Würfelspiel verlief, von schrecklicher Gestalt, die das Reich Yamas vermehrte,
9.11.6
पाण्डवास्तावकं सैन्यं व्यधमन्निशितैः शरैः ।
तथैव तावका योधा जघ्नुः पाण्डवसैनिकान् ॥ ९.११.६ ॥
Die Pāṇḍavas streckten euer Heer mit scharfen Pfeilen nieder, und ebenso erschlugen eure Krieger die Soldaten der Pāṇḍavas.
9.11.7
तस्मिंस्तथा वर्तमाने युद्धे भीरुभयावहे ।
पूर्वाह्णे चापि सम्प्राप्ते भास्करोदयनं प्रति ॥ ९.११.७ ॥
Während jene Schlacht, furchtbar für die Furchtsamen, so im Gange war und der Vormittag gekommen war, gegen den Sonnenaufgang,
9.11.8
लब्धलक्षाः परे राजन्रक्षितास्तु महात्मना ।
अयोधयंस्तव बलं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.११.८ ॥
O König, die anderen, die ihr Ziel erreicht hatten und vom Großseelen beschützt waren, kämpften gegen dein Heer, indem sie den Tod zu ihrer Art der Rückkehr machten.
9.11.9
बलिभिः पाण्डवैर्दृप्तैर्लैब्धलक्षैः प्रहारिभिः ।
कौरव्यसीदत्पृतना मृगीवाग्निबयाकुला ॥ ९.११.९ ॥
Von den mächtigen, stolzen Pāṇḍavas getroffen, die ihr Ziel erreicht hatten, sank dein Heer, o Nachkomme der Kurus, wie eine vom Feuer gepeinigte Hirschkuh.
9.11.10
तां दृष्ट्वा सीदतीं सेनां पङ्के गामिव दुर्बलाम् ।
उज्जिहीर्षुस्तदा शल्यः प्रायात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ ९.११.१० ॥
Als er jenes Heer wie eine schwache Kuh im Schlamm versinken sah, zog Śalya, es aufrichten wollend, da gegen die Söhne Pāṇḍus.
9.11.11
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो गृहीत्वा धनुरुत्तमम् ।
अभ्यद्रवत सङ्ग्रामे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.११.११ ॥
Der König der Madras, hoch erzürnt, nahm den besten Bogen und stürzte sich im Kampf auf die Pāṇḍavas, die Angreifer.
9.11.12
पाण्डवा अपि भूपाल समरे जितकाशिनः ।
मद्रराजं समासाद्य बिभिदुर्निशितैः शरैः ॥ ९.११.१२ ॥
O Beschützer der Erde, die Pāṇḍavas, die sich im Kampf für siegreich hielten, erreichten den König der Madras und durchbohrten ihn mit scharfen Pfeilen.
9.11.13
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मद्रराजो महारथः ।
अर्दयामास तां सेनां धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ९.११.१३ ॥
Da bedrängte der große Wagenkämpfer, der König der Madras, mit hunderten scharfen Pfeilen jenes Heer, während König Yudhiṣṭhira zusah.
9.11.14
प्रादुरासन्निमित्तानि नानारूपाण्यनेकशः ।
चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता ॥ ९.११.१४ ॥
Omen in vielerlei Gestalt zeigten sich vielfach, und die Erde mit ihren Bergen bebte und erzeugte Lärm.
9.11.15
सदण्डशूला दीप्ताग्रा दीर्यमाणाः समन्ततः ।
उल्का भूमिं दिवः पेतुराहत्य रविमण्डलम् ॥ ९.११.१५ ॥
Meteore wie Keulen und Speere mit brennenden Spitzen, nach allen Seiten zerreißend, fielen vom Himmel, das Sonnenrund treffend, zur Erde.
9.11.16
मृगाश्च महिषाश्चापि पक्षिणश्च विशाम्पते ।
अपसव्यं तदा चक्रुः सेनां ते बहुशो नृप ॥ ९.११.१६ ॥
Hirsche, Büffel und auch Vögel, o Herr der Menschen, o König, umkreisten dein Heer viele Male unheilvoll, von links.
9.11.17
भृगुसूनुधरापुत्रौ शशिजेन समन्वितौ ।
चरमं पाण्डुपुत्राणां पुरस्तात्सर्वभूभुजाम् ॥ ९.११.१७ ॥
Der Sohn des Bhṛgu, die beiden Söhne der Erde und der Sohn des Mondes standen vereint vor den Söhnen Pāṇḍus und allen Königen.
9.11.18
शस्त्राग्रेष्वभवज्ज्वाला नेत्राण्याहत्य वर्षती ।
शिरः स्वलीयन्त भृशं काकोलूकाश्च केतुषु ॥ ९.११.१८ ॥
An den Spitzen der Waffen erschienen Flammen, die die Augen trafen und herabregneten; auf den Bannern hafteten Krähen und Eulen gewaltig an den Häuptern.
9.11.19
ततस्तद्युद्धमत्युग्रमभवत्सहचारिणाम् ।
तथा सर्वाण्यनीकानि सन्निपत्य जनाधिप ॥ ९.११.१९ ॥
Da wurde der Kampf jener, die zusammen kämpften, außerordentlich grimmig, und alle Heere, zusammengetroffen, prallten aufeinander, o Herr der Menschen.
9.11.20
अभ्यघ्नत्कौरवो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
शल्यस्तु शरवर्षेण वर्षन्निव सहस्रदृक् ॥ ९.११.२० ॥
Der Kaurava-König schlug in das Heer der Pāṇḍavas; und Śalya, einen Pfeilregen niedergehen lassend wie der tausendäugige Indra, schlug ebenfalls zu.
9.11.21
अभ्यवर्षत धर्मात्मा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ९.११.२१ ॥
Der rechtschaffene Held überschüttete Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī, mit Pfeilen, und ebenso Bhīmasena mit goldgefiederten, auf Stein geschärften Geschossen.
9.11.22
द्रौपदेयांस्तथा सर्वान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नं च शैनेयं शिखण्डिनमथापि च ॥ ९.११.२२ ॥
Er traf alle Söhne der Draupadī, die beiden Pāṇḍava-Söhne der Mādrī, Dhṛṣṭadyumna, Śaineya (Sātyaki) und ebenso Śikhaṇḍin.
9.11.23
एकैकं दशभिर्बाणैर्विव्याध स महाबलः ।
ततोऽसृजद्बाणवर्षं घर्मान्ते मघवानिव ॥ ९.११.२३ ॥
Der Mächtige durchbohrte jeden mit zehn Pfeilen; dann entfesselte er einen Pfeilregen, wie Indra am Ende des Sommers.
9.11.24
ततः प्रभद्रका राजन्सोमकाश्च सहस्रशः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्ते शल्यसायकैः ॥ ९.११.२४ ॥
Dann, o König, sah man die Prabhadrakas und Somakas zu Tausenden, gefallen und von Śalyas Pfeilen niedergestreckt.
9.11.25
भ्रमराणामिव व्राताः शलभानामिव व्रजाः ।
हादिन्य इव मेघेभ्यः शल्यस्य न्यपतञ्शराः ॥ ९.११.२५ ॥
Wie Schwärme von Bienen, wie Heuschreckenzüge, wie Blitze aus den Wolken fielen die Pfeile Śalyas nieder.
9.11.26
द्विरदास्तुरगाश्चार्ताः पत्तयो रथिनस्तथा ।
शल्यस्य बाणैरपतन्बभ्रमुर्व्यनदंस्तथा ॥ ९.११.२६ ॥
Elefanten, Pferde, Fußsoldaten und Wagenkämpfer fielen, getroffen von den Pfeilen Śalyas, taumelten umher und schrien auf.
9.11.27
आविष्ट इव मद्रेशो मन्युना पौरुषेण च ।
प्राच्छादयदरीन्सङ्ख्ये कालसृष्ट इवान्तकः।
विनर्दमानो मद्रेशो मेघहादो महाबलः ॥ ९.११.२७ ॥
Wie von Zorn und männlicher Tapferkeit besessen, bedeckte der Herr der Madras die Feinde im Kampf, wie der von der Zeit gesandte Tod. Brüllend, der Herr der Madras, donnerstimmig und von großer Kraft.
9.11.28
सा वध्यमाना शल्येन पाण्डवानामनीकिनी ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमभ्यधावद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.११.२८ ॥
Jenes Heer der Pāṇḍavas, von Śalya getroffen, stürmte auf Yudhiṣṭhira zu, den Sohn der Kuntī, Ajātaśatru.
9.11.29
तां सम्मर्द्य शतैः सङ्ख्ये लघुहस्तः शितैः शरैः ।
बाणवर्षेण महता युधिष्ठिरमताडयत् ॥ ९.११.२९ ॥
Jenes Heer im Kampf mit Hunderten scharfer Pfeile zermalmend, schlug Śalya, der Leichthändige, Yudhiṣṭhira mit einem gewaltigen Pfeilregen.
9.11.30
तमापतन्तं जात्यश्वैः क्रुद्धो राजा युधिष्ठिरः ।
अवारयच्छरैस्तीक्ष्णैर्महाद्विपमिवाङ्कुशैः ॥ ९.११.३० ॥
Ihn, der mit edlen Pferden auf ihn losstürmte, hielt der zornige König Yudhiṣṭhira mit scharfen Pfeilen auf, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachelstock aufhält.
9.11.31
तस्य शल्यः शरं घोरं मुमोचाशीविषोपमम् ।
सोऽभ्यविध्यन्महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् ॥ ९.११.३१ ॥
Śalya schoss einen furchtbaren Pfeil, gleich einer giftigen Schlange. Er traf den Großmütigen und stürmte schnell voran, über die Erde selbst.
9.11.32
ततो वृकोदरः क्रुद्धः शल्यं विव्याध सप्तभिः ।
पञ्चभिः सहदेवस्तु नकुलो दशभिः शरैः ॥ ९.११.३२ ॥
Da traf der erzürnte Vṛkodara (Bhīma) Śalya mit sieben Pfeilen; Sahadeva mit fünf, und Nakula mit zehn Pfeilen.
9.11.33
द्रौपदेयाश्च शत्रुघ्नं शूरमार्तायनिं शरैः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघा इव महीधस्म् ॥ ९.११.३३ ॥
Großer König, die Söhne Draupadīs überschütteten Śatrughna und den Helden Ārtāyani mit Pfeilen, wie Wolken auf Berge regnen.
9.11.34
ततो दृष्ट्वा वार्यमाणं शल्यं पार्थैः समन्ततः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव सङ्क्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ९.११.३४ ॥
Als Kṛtavarman und Kṛpa sahen, dass Śalya von den Pārthas von allen Seiten aufgehalten wurde, stürmten sie beide, hoch erzürnt, vorwärts.
9.11.35
उलूकश्च महावीर्यः शकुनिंश्चापि सौबलः ।
समागम्याथ शनकैरश्वत्थामा महाबलः।
तव पुत्राश्च कार्त्स्न्येन जुगुपुः शल्यमाहवे ॥ ९.११.३५ ॥
Der mächtige Ulūka, Śakuni, der Sohn Subalas, und der starke Aśvatthāmā kamen zusammen und näherten sich langsam; und deine Söhne schützten Śalya im Kampf vollständig.
9.11.36
भीमसेनं त्रिभिर्विद्धा कृतवर्मा शिलीमुखैः ।
बाणवर्षेण महता क्रुद्धरूपमवारयत्।
धृष्टद्युम्नं ततः क्रुद्धो बाणवर्षैरपीडयत् ॥ ९.११.३६ ॥
Kṛtavarman durchbohrte Bhīmasena mit drei Śilīmukha-Pfeilen und hielt jenen zornigen mit einem gewaltigen Pfeilregen auf; dann, erzürnt, bedrängte er Dhṛṣṭadyumna mit Pfeilschauern.
9.11.37
द्रौपदेयांश्च शकुनिर्यमौ च द्रौणिरभ्ययात् ॥ ९.११.३७ ॥
Śakuni und Droṇas Sohn griffen die Söhne Draupadīs und die Zwillinge an.
9.11.38
दुर्योधनो युधांश्रेष्ठ आहवे केशवार्जुनौ ।
समभ्ययादुग्रतेजाः शरैश्चाप्यहनद्बली ॥ ९.११.३८ ॥
Duryodhana, der Erste unter den Kriegern, von wildem Glanz, griff Kṛṣṇa und Arjuna im Kampf gemeinsam an und traf sie mit Pfeilen.
9.11.39
एवं द्वन्द्वशतान्यासंस्त्वदीयानां परैः सह ।
घोररूपाणि चित्राणि तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.११.३९ ॥
So kam es, o Herr der Menschen, hier und dort zu Hunderten von schrecklichen und wundersamen Zweikämpfen zwischen den Deinen und dem Feind.
9.11.40
ऋक्षवर्णाञ्जघानाश्वान्भोजो भीमस्य संयुगे ।
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वात्पाण्डुनन्दनः।
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.११.४० ॥
Im Kampf erschlug Bhoja Bhīmas bärenfarbige Pferde. Als seine Pferde erschlagen waren, stieg der Sohn Pāṇḍus vom Wagen und kämpfte, seine Keule erhebend wie der Stab des Todes.
9.11.41
प्रमुखे सहदेवस्य जघानाश्वान्स मद्रराट् ।
ततः शल्यस्य तनयं सहदेवोऽसिनावधीत् ॥ ९.११.४१ ॥
Direkt vor Sahadeva erschlug der König der Madras seine Pferde; dann tötete Sahadeva Śalyas Sohn mit dem Schwert.
9.11.42
गौतमः पुनराचार्यो धृष्टद्युम्नमयोधयत् ।
असम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तो यत्नवान्यत्नवत्तरम् ॥ ९.११.४२ ॥
Gautama und der Lehrer kämpften erneut gegen Dhṛṣṭadyumna; der Unerschütterliche gegen den Unerschütterlichen, und der Eifrige mit noch größerem Eifer.
9.11.43
द्रौपदेयांस्तथा वीरानेकैकं दशभिः शरैः ।
अविद्ध्यदाचार्यसुतो नातिक्रुद्धो हसन्निव ॥ ९.११.४३ ॥
Der Sohn des Lehrers durchbohrte die Söhne Draupadīs und die übrigen Helden, einen nach dem anderen, mit je zehn Pfeilen, nicht sehr zornig, als lachte er.
9.11.44
पुनश्च भीमसेनस्य जघानाश्वांस्तथाऽऽहवे ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं हताश्वः पाण्डुनन्दनः ॥ ९.११.४४ ॥
Im Kampf erschlug er auch Bhīmasenas Pferde; und der Sohn Pāṇḍus, seine Pferde erschlagen, stieg schnell von seinem Wagen herab.
9.11.45
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदां क्रुद्धो महाबलः ।
पोथयामास तुरगान्रथं च कृतवर्मणः।
कृतवर्मा त्ववप्लुत्य रथात्तस्मादपाक्रमत् ॥ ९.११.४५ ॥
Wie der Tod einen Stab schwingend, hob der zornige Starke seine Keule und zerschmetterte Kṛtavarmans Pferde und Wagen; Kṛtavarman aber sprang von diesem Wagen und zog sich zurück.
9.11.46
शल्योऽपि राजन्सङ्क्रुद्धो निघ्नन्सोमकपाण्डवान् ।
पुनरेव शितैर्बाणैर्युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.११.४६ ॥
Auch Śalya, o König, im höchsten Zorn, die Somakas und Pāṇḍavas erschlagend, bedrängte wieder Yudhiṣṭhira mit scharfen Pfeilen.
9.11.47
तस्य भीमो रणे क्रुद्धः सन्दश्य दशनच्छदम् ।
विनाशायाभिसन्धाय गदामादाय वीर्यवान् ॥ ९.११.४७ ॥
Im Kampf, zornig auf ihn, sich auf die Lippe beißend, auf Vernichtung entschlossen, ergriff der Tapfere seine Keule.
9.11.48
यमदण्डप्रतीकाशां कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
गजवाजिमनुष्याणां देहान्तकरणीमति ॥ ९.११.४८ ॥
Gleich dem Stab Yamas, wie die erhobene Todesnacht, die den Leibern von Elefanten, Pferden und Menschen ein Ende bereitet.
9.11.49
हेमपट्टपरिक्षिप्तामुल्कां प्रज्वलितामिव ।
शैक्यां व्यालीमिवात्युग्रां वज्रकल्पामयोमयीम् ॥ ९.११.४९ ॥
In Goldbänder gehüllt, wie ein blitzender Meteor, aus geschliffenem Stahl, sehr grimmig wie eine Schlange, eisern wie der Donnerkeil (Keule).
9.11.50
चन्दनागुरुपङ्काक्तां प्रमदामीप्सितामिव ।
वसामेदोपदिग्धाङ्गीं जिह्वां वैवस्वतीमिव ॥ ९.११.५० ॥
Mit Sandel- und Aloepaste bestrichen, wie eine begehrte Geliebte, mit Fett und Mark beschmierten Gliedern, wie Yamas Zunge (Keule).
9.11.51
पटुघण्टाशतरवां वासवीमशनीमिव ।
निर्मुक्ताशीविषाकारां पृक्तां गजमदैरपि ॥ ९.११.५१ ॥
Mit dem Klang hunderter scharfer Glocken, wie Indras Donnerkeil, in der Gestalt einer losgelassenen Giftschlange, auch mit dem Brunstsaft der Elefanten bestrichen (Keule).
9.11.52
त्रासनीं सर्वभूतानां स्वसैन्यपरिहर्षिणीम् ।
मनुष्यलोके विख्यातां गिरिशृङ्गविदारणीम् ॥ ९.११.५२ ॥
Schrecklich für alle Wesen, die eigene Heerschar erfreuend, berühmt in der Menschenwelt, Bergesgipfel spaltend (Keule).
9.11.53
यया कैलासभवने महेश्वरसखं बली ।
आह्वयामास कौन्तेयः सङ्क्रुद्धमलकाधिपम् ॥ ९.११.५३ ॥
Womit der mächtige Sohn der Kuntī im Palast des Kailāsa den Freund Maheśvaras, den zornigen Herrn von Alakā herausforderte (jene Keule).
9.11.54
यया मायामयान्दृप्तान्सुबहून्धनदालये ।
जघान गुह्यकान्क्रुद्धो मन्दारार्थे महाबलः।
निवार्यमाणो बहुभिर्द्रौपद्याः प्रियमास्थितः ॥ ९.११.५४ ॥
Womit der sehr starke Sohn der Kuntī, zornig, im Palast Kuberas viele illusionsgeschaffene, übermütige Guhyakas erschlug, um einer Mandāra-Blüte willen, obwohl viele ihn zurückhielten, entschlossen, Draupadī zu gefallen (jene Keule).
9.11.55
तां वज्रमणिरत्नौघकल्माषां वज्रगौरवाम् ।
समुद्यम्य महाबाहुः शल्यमभ्यपतद्रणे ॥ ९.११.५५ ॥
Die Keule, gesprenkelt von Haufen aus Diamanten und Edelsteinen und schwer wie der Donnerkeil, hob der Starkarmige und stürzte im Kampf auf Śalya los.
9.11.56
गदया युद्धकुशलस्तया दारुणनादया ।
पोथयामास शल्यस्य चतुरोऽश्वान्महाजवान् ॥ ९.११.५६ ॥
Im Kampf geschickt, zerschmetterte er mit jener Keule von schrecklichem Klang Śalyas vier schnelle Pferde.
9.11.57
ततः शल्यो रणे क्रुद्धः पीने वक्षसि तोमरम् ।
निचखान नदन्वीरोवर्म भित्त्वा च सोभ्ययात् ॥ ९.११.५७ ॥
Da stieß Śalya, im Kampf erzürnt und brüllend, einen Speer in seine breite Brust; er durchbohrte den Panzer und fuhr hindurch.
9.11.58
वृकोदरस्त्वसम्भ्रान्तस्तमेवोद्धृत्य तोमरम् ।
यन्तारं मद्रराजस्य निर्बिभेद तदा हृदि ॥ ९.११.५८ ॥
Vṛkodara aber, ungerührt, zog eben diesen Speer heraus und durchbohrte sofort das Herz des Wagenlenkers des Madra-Königs.
9.11.59
स भिन्नवर्मा रुधिरं वमन्वित्रस्तमानसः ।
पपाताभिमुखो भीमं मद्रराजस्त्वपाक्रमत् ॥ ९.११.५९ ॥
Die Rüstung durchbohrt, Blut speiend, mit verängstigtem Sinn, fiel er mit dem Gesicht gegen Bhīma; doch der König der Madras wich zurück.
9.11.60
कृतप्रतिकृतं दृष्ट्वा शल्यो विस्मितमानसः ।
गदामाश्रित्य धर्मात्मा प्रत्यमित्रमवैक्षत ॥ ९.११.६० ॥
Als er Schlag mit Gegenschlag vergolten sah, nahm der rechtschaffene Śalya, verwundert im Sinn, seine Keule und blickte auf seinen Feind.
9.11.61
ततः सुमनसः पार्था भीमसेनमपूजयन् ।
ते दृष्ट्वा कर्म सङ्ग्रामे घोरमक्लिष्टकर्मणः ॥ ९.११.६१ ॥
Da ehrten die erfreuten Pārthas Bhīmasena. Als sie seine furchtbare Tat im Kampf sahen, die Tat dessen, der mühelos handelte, bezeugten sie ihm ihre Verehrung.