மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.11.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये वध्यमाने परस्परम् ।
द्रवमाणेषु योधेषु विद्रवत्सु च दन्तिषु ॥ ९.११.१ ॥
அந்தப் படை கலங்கி, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொன்றுகொண்டிருந்தபோது, வீரர்கள் ஓடியபோதும் யானைகள் சிதறி ஓடியபோதும்.
9.11.2
कूजतां स्तनतां चैव पदातीनां महाहवे ।
निहतेषु महाराज हयेषु बहुधा तदा ॥ ९.११.२ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் காலாட்படையினர் கூக்குரலிட்டுப் புலம்பியபோதும், ஓ மகாராஜா, அப்பொழுது குதிரைகள் பலவாறு கொல்லப்பட்டபோதும்.
9.11.3
प्रक्षये दारुणे घोरे संहारे सर्वदेहिनाम् ।
नानाशस्त्रसमावापे व्यतिषक्तरथद्विपे ॥ ९.११.३ ॥
எல்லா உயிரினங்களின் அழிவாகிய அந்தக் கொடிய, பயங்கர, சங்காரப் போரில், பலவகை ஆயுதங்கள் பொழியப்பட்டு, தேர்களும் யானைகளும் ஒன்றோடொன்று சிக்கியிருந்தபோது.
9.11.4
हर्षणे युद्धशौण्डानां भीरूणां भयवर्धने ।
गाहमानेषु योधेषु परस्परवधैषिषु ॥ ९.११.४ ॥
போரில் திறமையுள்ள வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும், கோழைகளுக்கு அச்சத்தையும் பெருக்கிய அந்தப் போரில், வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி அதில் மூழ்கியபோது.
9.11.5
प्राणादाने महाघोरे वर्तमाने दुरोदरे ।
सङ्ग्रामे घोररूपे तु यमराष्ट्रविवर्धने ॥ ९.११.५ ॥
உயிர் பறிக்கும், மிகக் கொடிய, சூதாட்டம் போலத் தொடர்ந்த, பயங்கரத் தோற்றமுள்ள போரில், யமனின் ராஜ்யத்தை வளர்க்கும் அந்தப் போரில்.
9.11.6
पाण्डवास्तावकं सैन्यं व्यधमन्निशितैः शरैः ।
तथैव तावका योधा जघ्नुः पाण्डवसैनिकान् ॥ ९.११.६ ॥
பாண்டவர்கள் உங்கள் படையை கூர்மையான அம்புகளால் சிதறடித்தனர்; அதுபோலவே உங்கள் வீரர்களும் பாண்டவப் படையினரைக் கொன்றனர்.
9.11.7
तस्मिंस्तथा वर्तमाने युद्धे भीरुभयावहे ।
पूर्वाह्णे चापि सम्प्राप्ते भास्करोदयनं प्रति ॥ ९.११.७ ॥
அச்சமுற்றவர்களுக்கு அச்சம் தரும் அந்தப் போர் அவ்விதம் நடந்து கொண்டிருக்கையில், முற்பகல் வந்தபோது, சூரியோதயத்தை நோக்கி.
9.11.8
लब्धलक्षाः परे राजन्रक्षितास्तु महात्मना ।
अयोधयंस्तव बलं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.११.८ ॥
அரசே, இலக்கை அடைந்த எதிரிகள், மகாத்மாவால் காக்கப்பட்டு, மரணத்தையே திரும்புதலாகக் கொண்டு உமது படையை எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
9.11.9
बलिभिः पाण्डवैर्दृप्तैर्लैब्धलक्षैः प्रहारिभिः ।
कौरव्यसीदत्पृतना मृगीवाग्निबयाकुला ॥ ९.११.९ ॥
வலிமையும் செருக்கும் கொண்ட பாண்டவர்கள் குறி தவறாமல் தாக்கியதால், கௌரவ்ய, உமது படை நெருப்பால் சூழ்ந்த மானைப் போல துன்புற்று மூழ்கியது.
9.11.10
तां दृष्ट्वा सीदतीं सेनां पङ्के गामिव दुर्बलाम् ।
उज्जिहीर्षुस्तदा शल्यः प्रायात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ ९.११.१० ॥
சேற்றில் சிக்கிய பலவீனமான பசுவைப் போல மூழ்கும் அந்தப் படையைக் கண்டு, அதை மீட்க விரும்பிய சல்லியன் அப்போது பாண்டுவின் மகன்களை நோக்கிச் சென்றான்.
9.11.11
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो गृहीत्वा धनुरुत्तमम् ।
अभ्यद्रवत सङ्ग्रामे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.११.११ ॥
மத்ர அரசன் மிகவும் சினந்து, சிறந்த வில்லை எடுத்து, போரில் ஆததாயிகளான பாண்டவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
9.11.12
पाण्डवा अपि भूपाल समरे जितकाशिनः ।
मद्रराजं समासाद्य बिभिदुर्निशितैः शरैः ॥ ९.११.१२ ॥
அரசே, போரில் தாங்கள் வெற்றி பெற்றதாக நினைத்த பாண்டவர்களும் மத்ர அரசனை அடைந்து கூரிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
9.11.13
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मद्रराजो महारथः ।
अर्दयामास तां सेनां धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ९.११.१३ ॥
அப்போது மஹாரதனான மத்ரராஜன் கூரிய நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் தர்மராஜன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அந்தப் படையை வருத்தினான்.
9.11.14
प्रादुरासन्निमित्तानि नानारूपाण्यनेकशः ।
चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता ॥ ९.११.१४ ॥
பல வகையான பலவிதமான சகுனங்கள் தோன்றின; மலைகளுடன் கூடிய பூமியும் ஒலியெழுப்பிக் அதிர்ந்தது.
9.11.15
सदण्डशूला दीप्ताग्रा दीर्यमाणाः समन्ततः ।
उल्का भूमिं दिवः पेतुराहत्य रविमण्डलम् ॥ ९.११.१५ ॥
தண்டம், சூலம் போன்று, ஒளிரும் நுனிகளுடன், எங்கும் பிளந்தவாறு விண்ணிலிருந்து சூரியமண்டலத்தைத் தாக்கி பூமியில் விழுந்தன விண்கற்கள்.
9.11.16
मृगाश्च महिषाश्चापि पक्षिणश्च विशाम्पते ।
अपसव्यं तदा चक्रुः सेनां ते बहुशो नृप ॥ ९.११.१६ ॥
மன்னா, மக்கள் தலைவனே! அப்போது மான்களும், எருமைகளும், பறவைகளும் உம் படையை பலமுறை இடமிருந்து வலமாக (அபசவ்யமாக) சுற்றின.
9.11.17
भृगुसूनुधरापुत्रौ शशिजेन समन्वितौ ।
चरमं पाण्डुपुत्राणां पुरस्तात्सर्वभूभुजाम् ॥ ९.११.१७ ॥
பிருகுவின் மகன் (பரசுராமன்), பூமியின் இரு மகன்கள், சந்திரனின் மகன் (புதன்) ஆகியோர் ஒன்றாக இணைந்து பாண்டவர்களுக்கும் அனைத்து அரசர்களுக்கும் முன்னால் நின்றனர்.
9.11.18
शस्त्राग्रेष्वभवज्ज्वाला नेत्राण्याहत्य वर्षती ।
शिरः स्वलीयन्त भृशं काकोलूकाश्च केतुषु ॥ ९.११.१८ ॥
ஆயுதங்களின் முனைகளில் தீ ஜ்வாலைகள் தோன்றின; கண்களைத் தாக்கிப் பொழிந்தன; கொடிகளில் காக்கைகளும் ஆந்தைகளும் தலைகளின்மேல் மிகவும் ஒட்டிக்கொண்டன.
9.11.19
ततस्तद्युद्धमत्युग्रमभवत्सहचारिणाम् ।
तथा सर्वाण्यनीकानि सन्निपत्य जनाधिप ॥ ९.११.१९ ॥
அப்போது அந்த இணைந்து போரிட்டோரின் போர் மிகக் கொடியதாயிற்று; எல்லாப் படைகளும் ஒன்றுகூடி மோதின, ஓ மக்களின் அதிபதியே.
9.11.20
अभ्यघ्नत्कौरवो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
शल्यस्तु शरवर्षेण वर्षन्निव सहस्रदृक् ॥ ९.११.२० ॥
கௌரவ மன்னன் பாண்டவர்களின் படையைத் தாக்கினான்; சல்யனோ, ஆயிரம் கண்ணனான இந்திரன் மழை பொழிவது போல, அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
9.11.21
अभ्यवर्षत धर्मात्मा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ९.११.२१ ॥
தர்மாத்மாவாகிய அவன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்; பீமசேனன் மீதும் பொன்னிறச் சிறகுள்ள, கல்லில் கூர்தீட்டிய அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
9.11.22
द्रौपदेयांस्तथा सर्वान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नं च शैनेयं शिखण्डिनमथापि च ॥ ९.११.२२ ॥
திரௌபதியின் எல்லா மகன்களையும், மாத்ரியின் இரு பாண்டவ மகன்களையும், திருஷ்டத்யும்னனையும், சினியின் மகன் சாத்யகியையும், சிகண்டியையும் அவன் தாக்கினான்.
9.11.23
एकैकं दशभिर्बाणैर्विव्याध स महाबलः ।
ततोऽसृजद्बाणवर्षं घर्मान्ते मघवानिव ॥ ९.११.२३ ॥
அந்த மகாபலசாலி ஒவ்வொருவரையும் பத்துப் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் வெயில் காலத்தின் முடிவில் இந்திரன் போல அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
9.11.24
ततः प्रभद्रका राजन्सोमकाश्च सहस्रशः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्ते शल्यसायकैः ॥ ९.११.२४ ॥
பிறகு, ஓ அரசே, பிரபத்ரகர்களும் சோமகர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் வீழ்ந்தவர்களாகவும், சல்யனின் அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்டவர்களாகவும் காணப்பட்டனர்.
9.11.25
भ्रमराणामिव व्राताः शलभानामिव व्रजाः ।
हादिन्य इव मेघेभ्यः शल्यस्य न्यपतञ्शराः ॥ ९.११.२५ ॥
வண்டுகளின் கூட்டங்களைப் போலும், வெட்டுக்கிளிக் கூட்டங்களைப் போலும், மேகங்களிலிருந்து வரும் மின்னல்களைப் போலும் சல்யனின் அம்புகள் விழுந்தன.
9.11.26
द्विरदास्तुरगाश्चार्ताः पत्तयो रथिनस्तथा ।
शल्यस्य बाणैरपतन्बभ्रमुर्व्यनदंस्तथा ॥ ९.११.२६ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் காலாட்படையினரும் தேர்வீரர்களும் வேதனையுற்று சல்யனின் அம்புகளால் விழுந்தனர், சுழன்றனர், கதறினர்.
9.11.27
आविष्ट इव मद्रेशो मन्युना पौरुषेण च ।
प्राच्छादयदरीन्सङ्ख्ये कालसृष्ट इवान्तकः।
विनर्दमानो मद्रेशो मेघहादो महाबलः ॥ ९.११.२७ ॥
சினமும் வீரமும் பற்றியவன் போல மத்ர அரசன் போரில் எதிரிகளை மறைத்தான்; காலனால் அனுப்பப்பட்ட யமனைப் போல. முழங்கும் மேக ஒலியுடைய மகாபலனான மத்ரேசன் கர்ஜித்தான்.
9.11.28
सा वध्यमाना शल्येन पाण्डवानामनीकिनी ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमभ्यधावद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.११.२८ ॥
சல்யனால் அடிக்கப்பட்ட அந்தப் பாண்டவர்களின் படை குந்தியின் மகன் அஜாதசத்ரு யுதிஷ்டிரரை நோக்கி ஓடியது.
9.11.29
तां सम्मर्द्य शतैः सङ्ख्ये लघुहस्तः शितैः शरैः ।
बाणवर्षेण महता युधिष्ठिरमताडयत् ॥ ९.११.२९ ॥
அந்தப் படையை போரில் நூற்றுக்கணக்கான கூர்மையான அம்புகளால் நசுக்கி, இலகுவான கைகளுடைய சல்யன் பெரும் அம்பு மழையால் யுதிஷ்டிரரைத் தாக்கினான்.
9.11.30
तमापतन्तं जात्यश्वैः क्रुद्धो राजा युधिष्ठिरः ।
अवारयच्छरैस्तीक्ष्णैर्महाद्विपमिवाङ्कुशैः ॥ ९.११.३० ॥
உயர்ந்த குதிரைகளுடன் தன்மீது பாய்ந்து வந்த அவனை, சினமுற்ற அரசன் யுதிஷ்டிரர் கூர்மையான அம்புகளால் தடுத்தார்; பெரிய யானையை அங்குசங்களால் தடுப்பதுபோல்.
9.11.31
तस्य शल्यः शरं घोरं मुमोचाशीविषोपमम् ।
सोऽभ्यविध्यन्महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् ॥ ९.११.३१ ॥
ஷல்யன் நஞ்சுள்ள பாம்பைப் போன்ற ஒரு கொடிய அம்பை எய்தான். அவன் அந்த மகாத்மாவைத் தாக்கி வேகமாக முன்னேறினான்.
9.11.32
ततो वृकोदरः क्रुद्धः शल्यं विव्याध सप्तभिः ।
पञ्चभिः सहदेवस्तु नकुलो दशभिः शरैः ॥ ९.११.३२ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற வ்ருகோதரன் (பீமன்) ஷல்யனை ஏழு அம்புகளால் தாக்கினான். சகாதேவன் ஐந்தால், நகுலன் பத்து அம்புகளால் தாக்கினர்.
9.11.33
द्रौपदेयाश्च शत्रुघ्नं शूरमार्तायनिं शरैः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघा इव महीधस्म् ॥ ९.११.३३ ॥
மகாராஜாவே, த்ரௌபதியின் மகன்கள் சத்ருக்னனையும், அந்த வீரன் ஆர்த்தாயனியையும் அம்புகளால் மழை போல பொழிந்தனர், மேகங்கள் மலைகளின் மீது பொழிவதுபோல்.
9.11.34
ततो दृष्ट्वा वार्यमाणं शल्यं पार्थैः समन्ततः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव सङ्क्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ९.११.३४ ॥
பின்னர் பார்த்தர்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தடுக்கப்பட்ட ஷல்யனைக் கண்ட கிருதவர்மனும் கிருபனும் மிகுந்த கோபத்துடன் முன்னே பாய்ந்தனர்.
9.11.35
उलूकश्च महावीर्यः शकुनिंश्चापि सौबलः ।
समागम्याथ शनकैरश्वत्थामा महाबलः।
तव पुत्राश्च कार्त्स्न्येन जुगुपुः शल्यमाहवे ॥ ९.११.३५ ॥
மகா வீரனான உலூகனும், சுபலன் மகனான சகுனியும், மகாபலனான அசுவத்தாமனும் ஒன்று சேர்ந்து மெல்ல வந்தனர். உம் மகன்கள் போரில் ஷல்யனை முழுமையாகக் காத்தனர்.
9.11.36
भीमसेनं त्रिभिर्विद्धा कृतवर्मा शिलीमुखैः ।
बाणवर्षेण महता क्रुद्धरूपमवारयत्।
धृष्टद्युम्नं ततः क्रुद्धो बाणवर्षैरपीडयत् ॥ ९.११.३६ ॥
கிருதவர்மன் பீமசேனனை மூன்று அம்புகளால் தாக்கி, பெரும் அம்பு மழையால் அந்தக் கோபமுற்ற வடிவைத் தடுத்தான். பின்னர் கோபத்துடன் திருஷ்டத்யும்னனை அம்பு மழையால் வருத்தினான்.
9.11.37
द्रौपदेयांश्च शकुनिर्यमौ च द्रौणिरभ्ययात् ॥ ९.११.३७ ॥
திரௌபதியின் மைந்தர்களையும், இரட்டையர்களையும் சகுனியும் துரோணரின் மகனும் தாக்கினர்.
9.11.38
दुर्योधनो युधांश्रेष्ठ आहवे केशवार्जुनौ ।
समभ्ययादुग्रतेजाः शरैश्चाप्यहनद्बली ॥ ९.११.३८ ॥
போரில் வீரர்களில் சிறந்தவனான கடுந்தேஜஸ்வியான துரியோதனன் கேசவனையும் அர்ஜுனனையும் ஒருங்கே தாக்கி அம்புகளால் அடித்தான்.
9.11.39
एवं द्वन्द्वशतान्यासंस्त्वदीयानां परैः सह ।
घोररूपाणि चित्राणि तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.११.३९ ॥
மக்களின் தலைவனே! இவ்வாறு உம் தரப்பினருக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே நூற்றுக்கணக்கான கொடிய, வியப்பான இரட்டைப் போர்கள் அங்கங்கே நடந்தன.
9.11.40
ऋक्षवर्णाञ्जघानाश्वान्भोजो भीमस्य संयुगे ।
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वात्पाण्डुनन्दनः।
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.११.४० ॥
போரில் போஜன் பீமனின் கரடி நிறக் குதிரைகளைக் கொன்றான். குதிரைகள் மாண்டதால் பாண்டுவின் மகன் தேரிலிருந்து இறங்கி, யமனின் தண்டம் போல கதையை ஓங்கி போரிட்டான்.
9.11.41
प्रमुखे सहदेवस्य जघानाश्वान्स मद्रराट् ।
ततः शल्यस्य तनयं सहदेवोऽसिनावधीत् ॥ ९.११.४१ ॥
முன்னால் அந்த மத்ர அரசன் சகதேவனின் குதிரைகளைக் கொன்றான். பிறகு சகதேவன் வாளால் சல்யனின் மகனைக் கொன்றான்.
9.11.42
गौतमः पुनराचार्यो धृष्टद्युम्नमयोधयत् ।
असम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तो यत्नवान्यत्नवत्तरम् ॥ ९.११.४२ ॥
கௌதமரும் ஆசிரியரும் மீண்டும் திருஷ்டத்யும்னனுடன் போரிட்டனர். கலங்காதவன் கலங்காதவனுடன், முயல்பவன் அதிகம் முயல்பவனுடன் போரிட்டான்.
9.11.43
द्रौपदेयांस्तथा वीरानेकैकं दशभिः शरैः ।
अविद्ध्यदाचार्यसुतो नातिक्रुद्धो हसन्निव ॥ ९.११.४३ ॥
ஆசிரியரின் மகன் துருபதையின் மகன்களையும் பிற வீரர்களையும் ஒவ்வொருவராக பத்து பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; அவன் மிகவும் கோபிக்காமல், சிரிப்பது போல இருந்தான்.
9.11.44
पुनश्च भीमसेनस्य जघानाश्वांस्तथाऽऽहवे ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं हताश्वः पाण्डुनन्दनः ॥ ९.११.४४ ॥
மீண்டும் போரில் பீமசேனனின் குதிரைகளையும் அவன் கொன்றான்; குதிரைகள் இறந்ததால் பாண்டுவின் மகன் தேரிலிருந்து விரைவாக இறங்கினான்.
9.11.45
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदां क्रुद्धो महाबलः ।
पोथयामास तुरगान्रथं च कृतवर्मणः।
कृतवर्मा त्ववप्लुत्य रथात्तस्मादपाक्रमत् ॥ ९.११.४५ ॥
கோபமுற்ற மகாபலன், யமனின் தண்டம் போல கதையை உயர்த்தி, கிருதவர்மனின் குதிரைகளையும் தேரையும் நசுக்கினான்; ஆனால் கிருதவர்மன் தேரிலிருந்து குதித்து விலகினான்.
9.11.46
शल्योऽपि राजन्सङ्क्रुद्धो निघ्नन्सोमकपाण्डवान् ।
पुनरेव शितैर्बाणैर्युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.११.४६ ॥
அரசே, சல்யனும் மிகவும் கோபமுற்று சோமகர்களையும் பாண்டவர்களையும் கொன்றுகொண்டு, கூரிய அம்புகளால் யுதிஷ்டிரனையும் மீண்டும் துன்புறுத்தினான்.
9.11.47
तस्य भीमो रणे क्रुद्धः सन्दश्य दशनच्छदम् ।
विनाशायाभिसन्धाय गदामादाय वीर्यवान् ॥ ९.११.४७ ॥
போரில் கோபமுற்ற பீமன், அவனை (சல்யனை) அழிக்கும் உறுதியுடன் உதட்டைப் பற்களால் கடித்து, வீரனான அவன் கதையை எடுத்துக் கொண்டான்.
9.11.48
यमदण्डप्रतीकाशां कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
गजवाजिमनुष्याणां देहान्तकरणीमति ॥ ९.११.४८ ॥
யமனின் தண்டம் போல, உயர்த்தப்பட்ட காலராத்திரி போல, யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்களின் உடல்களை முடிக்கும் (கதை).
9.11.49
हेमपट्टपरिक्षिप्तामुल्कां प्रज्वलितामिव ।
शैक्यां व्यालीमिवात्युग्रां वज्रकल्पामयोमयीम् ॥ ९.११.४९ ॥
தங்கப் பட்டைகளால் சுற்றப்பட்டதும், எரியும் எரிகல்லைப் போன்றதும், கூர்மையான எஃகால் ஆனதும், மிகவும் கொடிய பாம்பு போன்றதும், வஜ்ரத்தைப் போன்ற இரும்பாலானதுமான (கதை).
9.11.50
चन्दनागुरुपङ्काक्तां प्रमदामीप्सितामिव ।
वसामेदोपदिग्धाङ्गीं जिह्वां वैवस्वतीमिव ॥ ९.११.५० ॥
சந்தனமும் அகில் குழம்பும் பூசப்பட்டதும், விரும்பிய பெண்ணைப் போன்றதும், கொழுப்பும் மஜ்ஜையும் பூசப்பட்ட உறுப்புகளைக் கொண்டதும், யமனின் நாக்கைப் போன்றதுமான (கதை).
9.11.51
पटुघण्टाशतरवां वासवीमशनीमिव ।
निर्मुक्ताशीविषाकारां पृक्तां गजमदैरपि ॥ ९.११.५१ ॥
நூற்றுக்கணக்கான கூர்மையான மணிகளின் ஒலியுள்ளதும், இந்திரனின் இடிவேல் போன்றதும், விடப்பட்ட நச்சுப் பாம்பின் வடிவுடையதும், யானை மதநீரால் பூசப்பட்டதுமான (கதை).
9.11.52
त्रासनीं सर्वभूतानां स्वसैन्यपरिहर्षिणीम् ।
मनुष्यलोके विख्यातां गिरिशृङ्गविदारणीम् ॥ ९.११.५२ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவதும், தன் படையை மகிழ்விப்பதும், மனிதலோகத்தில் புகழ்பெற்றதும், மலைச்சிகரங்களைப் பிளப்பதுமான (கதை).
9.11.53
यया कैलासभवने महेश्वरसखं बली ।
आह्वयामास कौन्तेयः सङ्क्रुद्धमलकाधिपम् ॥ ९.११.५३ ॥
எதனால் வலிமைமிக்க குந்தியின் மகன் கைலாச இல்லத்தில் மகேசுவரனின் நண்பனை, கோபமுற்ற அலகாவின் அதிபதியை சவாலுக்கு அழைத்தானோ (அது).
9.11.54
यया मायामयान्दृप्तान्सुबहून्धनदालये ।
जघान गुह्यकान्क्रुद्धो मन्दारार्थे महाबलः।
निवार्यमाणो बहुभिर्द्रौपद्याः प्रियमास्थितः ॥ ९.११.५४ ॥
எதனால் மாயையால் உருவான, செருக்குற்ற பல குய்யகர்களை குபேரனின் இல்லத்தில் கோபமுற்ற மகாபலசாலி (கௌந்தேயன்) கொன்றான் — மந்தாரப் பூவுக்காக, பலரால் தடுக்கப்பட்டபோதும், திரௌபதியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முனைந்து (அந்தக் கதை).
9.11.55
तां वज्रमणिरत्नौघकल्माषां वज्रगौरवाम् ।
समुद्यम्य महाबाहुः शल्यमभ्यपतद्रणे ॥ ९.११.५५ ॥
வஜ்ரமணி ரத்தினக் கூட்டங்களால் புள்ளியிடப்பட்டதும் வஜ்ரம் போல் கனமானதுமான அதை உயர்த்தி, மஹாபாஹு போரில் சல்யன் மீது பாய்ந்தான்.
9.11.56
गदया युद्धकुशलस्तया दारुणनादया ।
पोथयामास शल्यस्य चतुरोऽश्वान्महाजवान् ॥ ९.११.५६ ॥
போர்த்திறனுள்ளவன் அந்த பயங்கர ஒலி எழுப்பும் கதையால் சல்யனின் நான்கு வேகமான குதிரைகளையும் நசுக்கினான்.
9.11.57
ततः शल्यो रणे क्रुद्धः पीने वक्षसि तोमरम् ।
निचखान नदन्वीरोवर्म भित्त्वा च सोभ्ययात् ॥ ९.११.५७ ॥
பின்னர் போரில் கோபமுற்ற சல்யன் கர்ஜித்தவாறு அகன்ற மார்பில் ஒரு தோமரத்தை ஆழமாகச் செலுத்தினான்; அது கவசத்தை ஊடுருவிச் சென்றது.
9.11.58
वृकोदरस्त्वसम्भ्रान्तस्तमेवोद्धृत्य तोमरम् ।
यन्तारं मद्रराजस्य निर्बिभेद तदा हृदि ॥ ९.११.५८ ॥
ஆனால் வ்ருகோதரன் கலங்காமல், அதே தோமரை உருவி, மத்ரராஜனின் சாரதியின் இதயத்தில் அப்போதே குத்தினான்.
9.11.59
स भिन्नवर्मा रुधिरं वमन्वित्रस्तमानसः ।
पपाताभिमुखो भीमं मद्रराजस्त्वपाक्रमत् ॥ ९.११.५९ ॥
கவசம் பிளக்கப்பட்டு, ரத்தத்தை வாந்தியெடுத்து, அஞ்சிய மனதுடன் அவன் பீமனை நோக்கி முகம் குப்புற விழுந்தான்; ஆனால் மத்ரராஜன் பின்வாங்கினான்.
9.11.60
कृतप्रतिकृतं दृष्ट्वा शल्यो विस्मितमानसः ।
गदामाश्रित्य धर्मात्मा प्रत्यमित्रमवैक्षत ॥ ९.११.६० ॥
செயலுக்கு எதிர்ச்செயல் நிகழ்வதைக் கண்டு வியப்புற்ற மனத்தினனான தர்மாத்மா சல்யன் கதையை ஏந்தி எதிரியை நோக்கினான்.
9.11.61
ततः सुमनसः पार्था भीमसेनमपूजयन् ।
ते दृष्ट्वा कर्म सङ्ग्रामे घोरमक्लिष्टकर्मणः ॥ ९.११.६१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பாண்டவர்கள் பீமசேனனைப் பாராட்டினர். போரில் அவன் செய்த பயங்கரமான, சிரமமின்றிச் செய்த செயலைக் கண்டு அவர்கள் அவனை கௌரவித்தனர்.