رامايانا فالميكي · السارغا 2.118
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.118.1
सा त्वेवमुक्ता वैदेही त्वनसूया ऽनसूयया ।
प्रतिपूज्य वचो मन्दं प्रवक्तुमुपचक्रमे ॥ २.११८.१ ॥
فلما قالت أنسويا ذلك، بدأت فايدهي سيتا، مكرمةً كلامها، تتكلم بهدوء.
2.118.2
नैतदाश्चर्य्यमार्याया यन्मां त्वमनुभाषसे ।
विदितं तु ममाप्येतद्यथा नार्य्याः पतिर्गुरुः ॥ २.११८.२ ॥
ليس ذلك بعجيب أيتها النبيلة أن تخاطبيني بهذا، لكنني أعلم أيضاً أن الزوج للمرأة بمنزلة المعلم.
2.118.3
यद्यप्येष भवेद्भर्ता ममार्ये वृत्तवर्जितः ।
अद्वैधमुपचर्तव्यस्तथाप्येष मया भवेत् ॥ २.११८.३ ॥
أيتها النبيلة، حتى لو كان زوجي خالياً من حسن السلوك، فينبغي أن أخدمه بإخلاص لا يتجزأ.
2.118.4
किं पुनर्यो गुणः श्लाघ्यः सानुक्रोशो जितेन्द्रियः ।
स्थिरानुरागो धर्मात्मा मातृवत्पितृवत्प्रियः ॥ २.११८.४ ॥
فكيف بزوج ذي صفات جديرة بالثناء، رحيم، ضابط لحواسه، ثابت المحبة، صالح النفس، عزيز كالأم والأب!
2.118.5
यां वृत्तिं वर्त्तते रामः कौसल्यायां महाबलः ।
तामेव नृपनारीणामन्यासामपि वर्त्तते ॥ २.११८.५ ॥
إن راما الجبار يعامل سائر زوجات الملوك كما يعامل كوشاليا تماماً.
2.118.6
सकृद्दृष्टास्वपि स्त्रीषु नृपेण नृपवत्सलः ।
मातृवद्वर्त्तते वीरो मानमुत्सृज्य धर्मवित् ॥ २.११८.६ ॥
إن راما ابن الملك، حتى مع النساء اللواتي رآهن مرة واحدة، يتخلى عن الكبرياء ويعاملهن كالأم؛ وهو بطل عارف بالدharma.
2.118.7
आगच्छन्त्याश्च विजनं वनमेवं भयावहम् ।
समाहितं मे श्वश्र्वा च हृदये तद्धृतं महत् ॥ २.११८.७ ॥
وأنا أمضي إلى هذه الغابة الموحشة المخيفة، أحمل في قلبي النصيحة العظيمة التي غرستها حماتي بثبات في قلبي.
2.118.8
पाणिप्रदानकाले च यत्पुरा त्वग्निसन्निधौ ।
अनुशिष्टा जनन्या ऽस्मि वाक्यं तदपि मे धृतम् ॥ २.११८.८ ॥
والكلمات التي علمتني إياها أمي من قبل، عند إعطاء اليد أمام النار المقدسة، قد حفظتها أيضاً.
2.118.9
नवीकृतं च तत्सर्वं वाक्यैस्ते धर्मचारिणि ।
पतिशुश्रूषणान्नार्य्यास्तपो नान्यद्विधीयते ॥ २.११८.९ ॥
يا من تسيرين على الدharma، بكلماتك جُدِّد كل ذلك؛ فليس للمرأة تقشف مقرر غير خدمة زوجها.
2.118.10
सावित्री पतिशुश्रूषां कृत्वा स्वर्गे महीयते ।
तथावृत्तिश्च याता त्वं पतिशुश्रूषया दिवम् ॥ २.११८.१० ॥
سافيتري، إذ خدمت زوجها، تُكرَّم في السماء؛ وكذلك سلوكك قد بلغ السماء بخدمة زوجك.
2.118.11
वरिष्ठा सर्वनारीणामेषा च दिवि देवता ।
रोहिणी न विना चन्द्रं मुहूर्त्तमपि दृश्यते ॥ २.११८.११ ॥
وروهيني، أفضل النساء جميعاً وإلهة في السماء، لا تُرى ولو لحظة واحدة بغير القمر.
2.118.12
एवंविधाश्च प्रवराः स्त्रियो भर्तृदृढव्रताः ।
देवलोके महीयन्ते पुण्येन स्वेन कर्मणा ॥ २.११८.१२ ॥
ومثل هؤلاء النساء الفاضلات الثابتات على عهدهن لأزواجهن يُكرَّمن في عالم الآلهة بأعمالهن الصالحة.
2.118.13
ततो ऽनसूया संहृष्टा श्रुत्वोक्तं सीतया वचः ।
शिरस्याघ्राय चोवाच मैथिलीं हर्षयन्त्युत ॥ २.११८.१३ ॥
فرحت أنسويا حين سمعت كلام سيتا، فشمّت رأسها، وقالت مُسرّةً المايثيلية:
2.118.14
नियमैर्विविधैराप्तं तपो हि महदस्ति मे ।
तत्संश्रित्य बलं सीते छन्दये त्वां शुचिस्मिते ॥ २.११८.१४ ॥
عندي تقشّف عظيم نلته بأنواع من الأنظمة. يا سيتا ذات الابتسامة الطاهرة، متّكلةً على تلك القوة التقشفية، أريد أن أمنحك شيئًا.
2.118.15
उपपन्नं मनोज्ञं च वचनं तव मैथिलि ।
प्रीता चास्म्युचितं किं ते करवाणि ब्रवीहि मे ॥ २.११८.१५ ॥
كلامك يا مايثيلية موافق ومُبهج، وأنا مسرورة. قولي لي، ماذا أفعل لأجلك؟
2.118.16
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विस्मिता मन्दविस्मया
कृतमित्यब्रवीत्सीता तपोबलसमन्विताम् ॥ २.११८.१६ ॥
عندما سمعت سيتا كلامها، دهشت دهشةً خفيفة، وقالت لها ذات القوة التقشفية: «ليكن ذلك، لقد تحقق.»
2.118.17
सा त्वेवमुक्ता धर्मज्ञा तया प्रीततरा ऽभवत् ।
सफलं च प्रहर्षं ते हन्त सीते करोम्यहम् ॥ २.११८.१७ ॥
فلمّا خاطبتها بذلك ازدادت سيتا العارفة بالدهرما سرورًا. قالت أنسويا: «يا سيتا، سأجعل فرحك مُثمرًا.»
2.118.18
इदं दिव्यं वरं माल्यं वस्त्रमाभरणानि च ।
अङ्गरागं च वैदेहि महार्हं चानुलेपनम् ॥ २.११८.१८ ॥
هذه الغار الإلهية الفاخرة، والثياب والحلي، وأيتها الفيدهية، المرهم الثمين للجسد والطيب العطري.
2.118.19
मया दत्तमिदं सीते तव गात्राणि शोभयेत् ।
अनुरूपमसंक्लिष्टं नित्यमेव भविष्यति ॥ २.११८.१९ ॥
يا سيتا، ما أعطيتُكِه هذا سيزيّن أعضاءك؛ هو لائق لا يبلى، وسيبقى دائمًا كذلك.
2.118.20
अङ्गरागेण दिव्येन लिप्ताङ्गी जनकात्मजे ।
शोभयिष्यसि भर्त्तारं यथा श्रीविष्णुमव्ययम् ॥ २.११८.२० ॥
يا ابنة جنك، وقد مُسِحَتْ أعضاؤكِ بالطيب الإلهي، ستزينين زوجك كما تزين شري الفيشنو الذي لا يفنى.
2.118.21
सा वस्त्रमङ्गरागं च भूषणानि स्रजस्तथा ।
मैथिली प्रतिजग्राह प्रीतिदानमनुत्तमम् ॥ २.११८.२१ ॥
قبلتْ سيتا المَيثِيلية الثوبَ والطيبَ والحليَّ والأكاليل — هذه الهدية الفائقة من المودة.
2.118.22
प्रतिगृह्य च तत् सीता प्रीतिदानं यशस्विनी ।
श्लिष्टाञ्जलिपुटा तत्र समुपास्त तपोधनाम् ॥ २.११८.२२ ॥
وبعد أن قبلت سيتا المجيدة تلك الهدية من المودة، وقفت هناك ضامّةً كفّيها تخدم تلك الزاهدة.
2.118.23
तथा सीतासुपासीनामनसूया दृढव्रता ।
वचनं प्रष्टुमारेभे काञ्चित् प्रियकथामनु ॥ २.११८.२३ ॥
وهكذا شرعت أنسويا، الثابتة في نذرها، الجالسة قرب سيتا، تسأل شيئًا متابعةً الحديث الطيّب.
2.118.24
स्वयंवरे किल प्राप्ता त्वमनेन यशस्विना ।
राघवेणेति मे सीते कथा श्रुतिमुपागता ॥ २.११८.२४ ॥
يا سيتا، قد بلغني أنكِ في سوايامفارا نلتِكِ هذا الراغاوا المجيد.
2.118.25
तां कथां श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण च मैथिलि ।
यथानुभूतं कार्त्स्न्येन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ २.११८.२५ ॥
يا مايثيلي، أريد أن أسمع تلك القصة بالتفصيل. فأخبريني بها كاملة كما عشتِها.
2.118.26
एवमुक्ता तु सा सीता तां ततो धर्मचारिणीम् ।
श्रूयतामिति चोक्त्वा वै कथयामास तां कथाम् ॥ २.११८.२६ ॥
فلما قيل لها ذلك، قالت سيتا، التي كانت تسلك الدارما: «اسمع»، ثم روت تلك القصة.
2.118.27
मिथिलाधिपतिर्वीरो जनको नाम धर्मवित् ।
क्षत्रधर्मे ह्यभिरतो न्यायतः शास्ति मेदिनीम् ॥ २.११८.२७ ॥
كان حاكم ميثيلا، البطل المسمى جاناكا، العارف بالدارما، المنصرف إلى واجب المحارب، يحكم الأرض بالعدل.
2.118.28
तस्य लाङ्गलहस्तस्य कर्षतः क्षेत्रमण्डलम् ।
अहं किलोत्थिता भित्त्वा जगतीं नृपतेः सुता ॥ २.११८.२८ ॥
وبينما كان يحرث الحقل وفي يده المحراث، نهضتُ شاقّةً الأرض، ابنةً للملك.
2.118.29
स मां दृष्ट्वा नरपतिर्मुष्टिविक्षेपतत्परः ।
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गीं जनको विस्मितो ऽभवत् ॥ २.११८.२९ ॥
رآني الملك وهو منشغل بنثر قبضات من البذور، وجسدي كله مغطّى بالتراب، فدهش جاناكا.
2.118.30
अनपत्येन च स्नेहादङ्कमारोप्य च स्वयम् ।
ममेयं तनयेत्युक्त्वा स्नेहो मयि निपातितः ॥ २.११८.३० ॥
ولأنه كان بلا ولد، فقد رفعني بمحبة إلى حجره بنفسه قائلاً: «هذه ابنتي»، فأفاض عليّ حبّه.
2.118.31
अन्तरिक्षे च वागुक्ता प्रति मा ऽमानुषी किल ।
एवमेतन्नरपते धर्मेण तनया तव ॥ २.११८.३१ ॥
قال لي من السماء صوتٌ غير بشري: «هكذا هو الأمر أيها السيد على الناس؛ فبحكم الدارما هي ابنتك».
2.118.32
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा पिता मे मिथिलाधिपः ।
अवाप्तो विपुलामृद्धिं मामवाप्य नराधिपः ॥ २.११८.३२ ॥
فابتهج أبي ذو النفس الصالحة، سيد ميثيلا؛ وبعد أن نالني حاز ذلك السيد على الناس ثراءً عظيماً.
2.118.33
दत्ता चास्मीष्टवद्देव्यै ज्येष्ठायै पुण्यकर्मणा ।
तया सम्भाविता चास्मि स्निग्धया मातृसौहृदात् ॥ २.११८.३३ ॥
وأعطاني ذلك صاحب الأعمال الصالحة إلى زوجته الكبرى المحبوبة، فأكرمتني بعطف كعطف الأم وحنانها.
2.118.34
पतिसंयोगसुलभं वयो दृष्ट्वा तु मे पिता ।
चिन्तामभ्यगमद्दीनो वित्तनाशादिवाधनः ॥ २.११८.३४ ॥
ولما رأى أبي أن سني صالحة للزواج، استولى عليه القلق، فصار حزيناً كفقيرٍ فقد ماله.
2.118.35
सदृशाच्चापकृष्टाच्च लोके कन्यापिता जनात् ।
प्रधर्षणमवाप्नोति शक्रेणापि समो भुवि ॥ २.११८.३५ ॥
في الدنيا يلقى أبو البنت الإهانة، سواء من أكفائه أو من دونه، ولو كان في الأرض كإندرا.
2.118.36
तां धर्षणामदूरस्थां दृष्ट्वा चात्मनि पार्थिवः ।
चिन्तार्णवगतः पारं नाससादाप्लवो यथा ॥ २.११८.३६ ॥
ولما رأى الملك تلك الإهانة قريبة منه، غرق في نفسه في بحر من القلق، فلم يجد شاطئاً كمن لا يُحسن السباحة.
2.118.37
अयोनिजां हि मां ज्ञात्वा नाध्यगच्छद्विचिन्तयन् ।
सदृशं चानुरूपं च महीपालः पतिं मम ॥ २.११८.३७ ॥
وإذ عرف أنني لم أولد من رحم، فإن الملك المتفكر لم يجد لي زوجًا لائقًا ومناسبًا.
2.118.38
तस्य बुद्धिरियं जाता चिन्तयानस्य सन्ततम् ।
स्वयं वरं तनूजायाः करिष्यामीति धीमतः ॥ २.११८.३८ ॥
وفي نفس ذلك الملك الحكيم الدائم التفكير نشأ هذا العزم: سأختار بنفسي زوج ابنتي.
2.118.39
महायज्ञे तदा तस्य वरुणेन महात्मना ।
दत्तं धनुर्वरं प्रीत्या तूणी चाक्षयसायकौ ॥ २.११८.३९ ॥
وقد أهداه حينئذ في قربانه العظيم الإله فارونا عظيم النفس بمودة قوسًا فاخرة وكنانتين بسهام لا تنفد.
2.118.40
असञ्चाल्यं मनुष्यैश्च यत्नेनापि च गौरवात् ।
तन्न शक्ता नमयितुं स्वप्नेष्वपि नराधिपाः ॥ २.११८.४० ॥
لم يكن ذلك القوس يتحرك بأيدي البشر؛ فحتى بالجهد والإجلال لم يستطع الملوك أن يثنوه، ولا حتى في أحلامهم.
2.118.41
तद्धनुः प्राप्य मे पित्रा व्याहृतं सत्यवादिना ।
समवाये नरेन्द्राणां पूर्वमामन्त्र्य पार्थिवान् ॥ २.११८.४१ ॥
وبعد أن نال ذلك القوس، أعلن أبي الصادق ذلك، بعد أن دعا الحكام أولًا إلى مجمع الملوك.
2.118.42
इदं च धनुरुद्यम्य सज्यं यः कुरुते नरः ।
तस्य मे दुहिता भार्या भविष्यति न संशयः ॥ २.११८.४२ ॥
الرجل الذي يرفع هذا القوس ويشد عليه وترًا ستكون ابنتي زوجته، ولا شك في ذلك.
2.118.43
तच्च दृष्ट्वा धनुः श्रेष्ठं गौरवाद्गिरिसन्निभम् ।
अभिवाद्य नृपा जग्मुरशक्तास्तस्य तोलने ॥ २.११८.४३ ॥
ولما رأى الملوك ذلك القوس الفاخر الثقيل كالجبل، عجزوا عن رفعه، فحيّوا وانصرفوا.
2.118.44
सुदीर्घस्य तु कालस्य राघवो ऽयं महाद्युतिः ।
विश्वामित्रेण सहितो यज्ञं द्रष्टुं समागतः ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामः सत्यपराक्रमः ॥ २.११८.४४ ॥
بعد زمن طويل جاء هذا الراغاوي البهي مع فيشفاميترا ليشهد القربان؛ وجاء راما صاحب البأس الحق مع أخيه لاكشمانا.
2.118.45
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा मम पित्रा सुपूजितः ।
प्रोवाच पितरं तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ २.११८.४५ ॥
ثم تكلم فيشفاميترا، صاحب النفس الصالحة، الذي أكرمه أبي كثيرا، هناك مع أبي؛ وكان الأخوان راما ولاكشمانا حاضرين.
2.118.46
सुतौ दशरथस्येमौ धनुर्दर्शनकांक्षिणौ ।
धनुर्दर्शय रामाय राजपुत्राय दैविकम् ॥ २.११८.४६ ॥
هذان الابنان لداشاراثا يرغبان في رؤية القوس. أرِ راما، ابن الملك، ذلك القوس الإلهي.
2.118.47
इत्युक्तस्तेन विप्रेण तद्धनुः समुपानयत् ।
निमेषान्तरमात्रेण तदानम्य स वीर्य्यवान् ॥ २.११८.४७ ॥
ولما قال له ذلك البرهمي، أمر بإحضار القوس؛ وفي لحظة واحدة ثناه ذلك القدير.
2.118.48
ज्यां समारोप्य झटिति पूरयामास वीर्यवत् ॥ २.११८.४८ ॥
فوضع الوتر في الحال، وشدّه بكل قوته حتى تمّ مدّه.
2.118.49
तेन पूरयता वेगान्मध्ये भग्नं द्विधा धनुः ।
तस्य शब्दो ऽभवद्भीमः पतितस्याशनेरिव ॥ २.११८.४९ ॥
وحين شدّه بقوة انكسر القوس نصفين عند وسطه، وكان صوته مرعبا كصاعقة وقعت.
2.118.50
ततो ऽहं तत्र रामाय पित्रा सत्याभिसन्धिना ।
निश्चिता दातुमुद्यम्य जलभाजनमुत्तमम् ॥ २.११८.५० ॥
ثم هناك، رفع أبي، الوفيّ بعهده، عازماً على أن يعطيني لراما، الإناء المائي الفاخر.
2.118.51
दीयमानां न तु तदा प्रतिजग्राह राघवः ।
अविज्ञाय पितुश्छन्दमयोध्याधिपतेः प्रभोः ॥ २.११८.५१ ॥
ومع أنني كنت أُعطى حينئذ، لم يقبل الراغافا، إذ لم يعلم رغبة أبيه، سيد أيوديا.
2.118.52
ततः श्वशुरमामन्त्र्य वृद्धं दशरथं नृपम् ।
मम पित्रा त्वहं दत्ता रामाय विदितात्मने ॥ २.११८.५२ ॥
ثم خاطب أبي حميي الشيخ الملك داشراتا، وأعطاني لراما العارف بذاته.
2.118.53
मम चैवानुजा साध्वी ऊर्मिला प्रियदर्शना ।
भार्य्यार्थे लक्ष्मणस्यापि दत्ता पित्रा मम स्वयम् ॥ २.११८.५३ ॥
وأختي الصغرى الفاضلة الجميلة أورميلا أعطاها أبي بنفسه زوجةً لاكشمانا.
2.118.54
एवं दत्तास्मि रामाय तदा तस्मिन् स्वयम्वरे ।
अनुरक्तास्मि धर्मेण पतिं वीर्यवतां वरम् ॥ २.११८.५४ ॥
وهكذا في ذلك السويامفارا أُعطيت لراما، وبالدارما أنا متعلّقة بزوجي، خيرِ الأشداء.