Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.118
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.118.1
सा त्वेवमुक्ता वैदेही त्वनसूया ऽनसूयया ।
प्रतिपूज्य वचो मन्दं प्रवक्तुमुपचक्रमे ॥ २.११८.१ ॥
Quando Anasūyā falou assim, Vaidehī Sītā, honrando as suas palavras, começou a falar gentilmente.
2.118.2
नैतदाश्चर्य्यमार्याया यन्मां त्वमनुभाषसे ।
विदितं तु ममाप्येतद्यथा नार्य्याः पतिर्गुरुः ॥ २.११८.२ ॥
Não é de admirar, nobre senhora, que fale assim comigo. Mas eu também sei que, para a mulher, o marido é como um mestre.
2.118.3
यद्यप्येष भवेद्भर्ता ममार्ये वृत्तवर्जितः ।
अद्वैधमुपचर्तव्यस्तथाप्येष मया भवेत् ॥ २.११८.३ ॥
Nobre senhora, mesmo que este meu marido carecesse de boa conduta, eu deveria servi-lo com devoção indivisa.
2.118.4
किं पुनर्यो गुणः श्लाघ्यः सानुक्रोशो जितेन्द्रियः ।
स्थिरानुरागो धर्मात्मा मातृवत्पितृवत्प्रियः ॥ २.११८.४ ॥
Quanto mais um marido que possui qualidades louváveis, é compassivo, senhor de si, firme no amor, justo de alma e querido como mãe ou pai!
2.118.5
यां वृत्तिं वर्त्तते रामः कौसल्यायां महाबलः ।
तामेव नृपनारीणामन्यासामपि वर्त्तते ॥ २.११८.५ ॥
O poderoso Rāma comporta-se com as outras esposas dos reis da mesma forma que com Kausalyā.
2.118.6
सकृद्दृष्टास्वपि स्त्रीषु नृपेण नृपवत्सलः ।
मातृवद्वर्त्तते वीरो मानमुत्सृज्य धर्मवित् ॥ २.११८.६ ॥
Rāma, o filho do rei, mesmo para com mulheres que viu apenas uma vez, abandona o orgulho e comporta-se como uma mãe; é um herói, conhecedor do dharma.
2.118.7
आगच्छन्त्याश्च विजनं वनमेवं भयावहम् ।
समाहितं मे श्वश्र्वा च हृदये तद्धृतं महत् ॥ २.११८.७ ॥
Ao partir para esta floresta deserta e temível, guardo no coração o grande ensinamento que minha sogra firmemente nele colocou.
2.118.8
पाणिप्रदानकाले च यत्पुरा त्वग्निसन्निधौ ।
अनुशिष्टा जनन्या ऽस्मि वाक्यं तदपि मे धृतम् ॥ २.११८.८ ॥
E as palavras que minha mãe me ensinou outrora, no momento da entrega da mão, diante do fogo sagrado, também guardei.
2.118.9
नवीकृतं च तत्सर्वं वाक्यैस्ते धर्मचारिणि ।
पतिशुश्रूषणान्नार्य्यास्तपो नान्यद्विधीयते ॥ २.११८.९ ॥
Ó tu, que trilhas o dharma, pelas tuas palavras tudo isso foi renovado; para a mulher não se prescreve outra austeridade senão servir ao marido.
2.118.10
सावित्री पतिशुश्रूषां कृत्वा स्वर्गे महीयते ।
तथावृत्तिश्च याता त्वं पतिशुश्रूषया दिवम् ॥ २.११८.१० ॥
Sāvitrī, tendo servido ao marido, é honrada no céu; de igual modo, tua conduta alcançou o céu pelo serviço ao teu esposo.
2.118.11
वरिष्ठा सर्वनारीणामेषा च दिवि देवता ।
रोहिणी न विना चन्द्रं मुहूर्त्तमपि दृश्यते ॥ २.११८.११ ॥
Rohiṇī, a mais excelsa de todas as mulheres e deusa no céu, não é vista nem por um instante sem a lua.
2.118.12
एवंविधाश्च प्रवराः स्त्रियो भर्तृदृढव्रताः ।
देवलोके महीयन्ते पुण्येन स्वेन कर्मणा ॥ २.११८.१२ ॥
Tais mulheres excelsas, firmes em seus votos aos maridos, são honradas no mundo dos deuses por suas próprias obras meritórias.
2.118.13
ततो ऽनसूया संहृष्टा श्रुत्वोक्तं सीतया वचः ।
शिरस्याघ्राय चोवाच मैथिलीं हर्षयन्त्युत ॥ २.११८.१३ ॥
Então Anasūyā, encantada ao ouvir as palavras de Sītā, beijou-lhe a cabeça e, alegrando a Maithilī, disse:
2.118.14
नियमैर्विविधैराप्तं तपो हि महदस्ति मे ।
तत्संश्रित्य बलं सीते छन्दये त्वां शुचिस्मिते ॥ २.११८.१४ ॥
Possuo grande austeridade, obtida por diversas observâncias. Ó Sītā de sorriso puro, confiando nesse poder da austeridade, desejo conceder-te algo.
2.118.15
उपपन्नं मनोज्ञं च वचनं तव मैथिलि ।
प्रीता चास्म्युचितं किं ते करवाणि ब्रवीहि मे ॥ २.११८.१५ ॥
Tuas palavras, ó Maithilī, são adequadas e agradáveis. Estou satisfeita. Diz-me, o que devo fazer por ti?
2.118.16
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विस्मिता मन्दविस्मया
कृतमित्यब्रवीत्सीता तपोबलसमन्विताम् ॥ २.११८.१६ ॥
Ao ouvir as suas palavras, Sītā, espantada com um leve assombro, falou àquela que possuía o poder da austeridade: "Que assim seja, está feito."
2.118.17
सा त्वेवमुक्ता धर्मज्ञा तया प्रीततरा ऽभवत् ।
सफलं च प्रहर्षं ते हन्त सीते करोम्यहम् ॥ २.११८.१७ ॥
Assim interpelada, Sītā, que conhecia o dharma, ficou ainda mais satisfeita. "Ó Sītā", disse Anasūyā, "farei com que a tua alegria seja frutuosa."
2.118.18
इदं दिव्यं वरं माल्यं वस्त्रमाभरणानि च ।
अङ्गरागं च वैदेहि महार्हं चानुलेपनम् ॥ २.११८.१८ ॥
Eis esta grinalda divina e excelente, as vestes e os adornos, e, ó Vaidehī, o precioso unguento corporal e a pomada perfumada.
2.118.19
मया दत्तमिदं सीते तव गात्राणि शोभयेत् ।
अनुरूपमसंक्लिष्टं नित्यमेव भविष्यति ॥ २.११८.१९ ॥
Ó Sītā, isto que te dei adornará teus membros; é adequado, imperecível, e sempre será assim.
2.118.20
अङ्गरागेण दिव्येन लिप्ताङ्गी जनकात्मजे ।
शोभयिष्यसि भर्त्तारं यथा श्रीविष्णुमव्ययम् ॥ २.११८.२० ॥
Ó filha de Janaka, com teus membros ungidos do divino unguento, adornarás teu esposo como Śrī adorna o imperecível Viṣṇu.
2.118.21
सा वस्त्रमङ्गरागं च भूषणानि स्रजस्तथा ।
मैथिली प्रतिजग्राह प्रीतिदानमनुत्तमम् ॥ २.११८.२१ ॥
Sītā, a Maithilī, recebeu a vestimenta, o unguento, os adornos e as guirlandas — este supremo presente de afeto.
2.118.22
प्रतिगृह्य च तत् सीता प्रीतिदानं यशस्विनी ।
श्लिष्टाञ्जलिपुटा तत्र समुपास्त तपोधनाम् ॥ २.११८.२२ ॥
Tendo recebido aquele presente de afeto, a ilustre Sītā, com as palmas unidas, serviu ali a asceta.
2.118.23
तथा सीतासुपासीनामनसूया दृढव्रता ।
वचनं प्रष्टुमारेभे काञ्चित् प्रियकथामनु ॥ २.११८.२३ ॥
Assim, Anasūyā, firme em seu voto, sentada junto a Sītā, começou a perguntar algo, prosseguindo a agradável conversa.
2.118.24
स्वयंवरे किल प्राप्ता त्वमनेन यशस्विना ।
राघवेणेति मे सीते कथा श्रुतिमुपागता ॥ २.११८.२४ ॥
Ó Sītā, ouvi dizer que no teu svayaṃvara foste conquistada por este ilustre Rāghava.
2.118.25
तां कथां श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण च मैथिलि ।
यथानुभूतं कार्त्स्न्येन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ २.११८.२५ ॥
Ó Maithilī, desejo ouvir essa história em detalhes. Conta-me inteiramente, tal como a viveste.
2.118.26
एवमुक्ता तु सा सीता तां ततो धर्मचारिणीम् ।
श्रूयतामिति चोक्त्वा वै कथयामास तां कथाम् ॥ २.११८.२६ ॥
Assim interpelada, Sītā, que seguia o dharma, disse: «Escuta», e então narrou aquela história.
2.118.27
मिथिलाधिपतिर्वीरो जनको नाम धर्मवित् ।
क्षत्रधर्मे ह्यभिरतो न्यायतः शास्ति मेदिनीम् ॥ २.११८.२७ ॥
O senhor de Mithilā, um herói chamado Janaka, conhecedor do dharma, dedicado ao dever do guerreiro, governava a terra com justiça.
2.118.28
तस्य लाङ्गलहस्तस्य कर्षतः क्षेत्रमण्डलम् ।
अहं किलोत्थिता भित्त्वा जगतीं नृपतेः सुता ॥ २.११८.२८ ॥
Enquanto ele arava o campo com o arado na mão, eu surgi, fendendo a terra, como filha do rei.
2.118.29
स मां दृष्ट्वा नरपतिर्मुष्टिविक्षेपतत्परः ।
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गीं जनको विस्मितो ऽभवत् ॥ २.११८.२९ ॥
O rei, ocupado em espalhar punhados de sementes, viu-me com todo o corpo coberto de poeira, e Janaka ficou espantado.
2.118.30
अनपत्येन च स्नेहादङ्कमारोप्य च स्वयम् ।
ममेयं तनयेत्युक्त्वा स्नेहो मयि निपातितः ॥ २.११८.३० ॥
Sem descendência, por afeto, ele mesmo me ergueu ao colo, dizendo: «Esta é minha filha», e seu amor derramou-se sobre mim.
2.118.31
अन्तरिक्षे च वागुक्ता प्रति मा ऽमानुषी किल ।
एवमेतन्नरपते धर्मेण तनया तव ॥ २.११८.३१ ॥
Do céu, uma voz não humana me disse: "Assim é, ó senhor dos homens; pelo dharma, ela é tua filha."
2.118.32
ततः प्रहृष्टो धर्मात्मा पिता मे मिथिलाधिपः ।
अवाप्तो विपुलामृद्धिं मामवाप्य नराधिपः ॥ २.११८.३२ ॥
Então meu pai, de alma justa, senhor de Mithilā, alegrou-se. Ao obter-me, aquele senhor dos homens alcançou vasta prosperidade.
2.118.33
दत्ता चास्मीष्टवद्देव्यै ज्येष्ठायै पुण्यकर्मणा ।
तया सम्भाविता चास्मि स्निग्धया मातृसौहृदात् ॥ २.११८.३३ ॥
E aquele de obras meritórias me deu à minha amada rainha mais velha. Com a afeição de mãe, ela me acolheu com carinho.
2.118.34
पतिसंयोगसुलभं वयो दृष्ट्वा तु मे पिता ।
चिन्तामभ्यगमद्दीनो वित्तनाशादिवाधनः ॥ २.११८.३४ ॥
Mas, vendo minha idade apta à união com um marido, meu pai caiu em aflição, abatido como um pobre que perdeu suas riquezas.
2.118.35
सदृशाच्चापकृष्टाच्च लोके कन्यापिता जनात् ।
प्रधर्षणमवाप्नोति शक्रेणापि समो भुवि ॥ २.११८.३५ ॥
No mundo, o pai de uma filha sofre afronta, seja de iguais ou de inferiores, mesmo que seja igual a Indra na terra.
2.118.36
तां धर्षणामदूरस्थां दृष्ट्वा चात्मनि पार्थिवः ।
चिन्तार्णवगतः पारं नाससादाप्लवो यथा ॥ २.११८.३६ ॥
Vendo aquela afronta tão perto, o rei afundou em si mesmo num mar de aflição, e não encontrou a margem, como quem não sabe nadar.
2.118.37
अयोनिजां हि मां ज्ञात्वा नाध्यगच्छद्विचिन्तयन् ।
सदृशं चानुरूपं च महीपालः पतिं मम ॥ २.११८.३७ ॥
Sabendo que eu não nascera de um ventre, o rei, meditando, não encontrou para mim um esposo digno e adequado.
2.118.38
तस्य बुद्धिरियं जाता चिन्तयानस्य सन्ततम् ।
स्वयं वरं तनूजायाः करिष्यामीति धीमतः ॥ २.११८.३८ ॥
No espírito daquele sábio rei, que sempre meditava, surgiu esta resolução: eu mesmo escolherei o esposo de minha filha.
2.118.39
महायज्ञे तदा तस्य वरुणेन महात्मना ।
दत्तं धनुर्वरं प्रीत्या तूणी चाक्षयसायकौ ॥ २.११८.३९ ॥
Então, em seu grande sacrifício, o magnânimo Varuṇa lhe deu, com afeto, um excelente arco e duas aljavas de flechas inesgotáveis.
2.118.40
असञ्चाल्यं मनुष्यैश्च यत्नेनापि च गौरवात् ।
तन्न शक्ता नमयितुं स्वप्नेष्वपि नराधिपाः ॥ २.११८.४० ॥
Aquele arco não podia ser movido pelos homens; nem com esforço nem por reverência os reis conseguiram dobrá-lo, nem mesmo em sonhos.
2.118.41
तद्धनुः प्राप्य मे पित्रा व्याहृतं सत्यवादिना ।
समवाये नरेन्द्राणां पूर्वमामन्त्र्य पार्थिवान् ॥ २.११८.४१ ॥
Tendo recebido aquele arco, meu pai veraz, após convocar primeiro os governantes à assembleia dos reis, proclamou isto.
2.118.42
इदं च धनुरुद्यम्य सज्यं यः कुरुते नरः ।
तस्य मे दुहिता भार्या भविष्यति न संशयः ॥ २.११८.४२ ॥
O homem que levantar este arco e nele encordoar a corda terá minha filha como esposa; disso não há dúvida.
2.118.43
तच्च दृष्ट्वा धनुः श्रेष्ठं गौरवाद्गिरिसन्निभम् ।
अभिवाद्य नृपा जग्मुरशक्तास्तस्य तोलने ॥ २.११८.४३ ॥
Ao ver aquele excelente arco, pesado como uma montanha, os reis, incapazes de erguê-lo, saudaram e partiram.
2.118.44
सुदीर्घस्य तु कालस्य राघवो ऽयं महाद्युतिः ।
विश्वामित्रेण सहितो यज्ञं द्रष्टुं समागतः ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामः सत्यपराक्रमः ॥ २.११८.४४ ॥
Depois de muito tempo, este Rāghava de grande brilho chegou com Viśvāmitra para ver o sacrifício; Rāma, de verdadeiro valor, veio com seu irmão Lakṣmaṇa.
2.118.45
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा मम पित्रा सुपूजितः ।
प्रोवाच पितरं तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ २.११८.४५ ॥
Viśvāmitra, de alma justa, muito honrado por meu pai, falou ali a meu pai; os dois irmãos, Rāma e Lakṣmaṇa, estavam presentes.
2.118.46
सुतौ दशरथस्येमौ धनुर्दर्शनकांक्षिणौ ।
धनुर्दर्शय रामाय राजपुत्राय दैविकम् ॥ २.११८.४६ ॥
Estes dois filhos de Daśaratha desejam ver o arco. Mostre esse arco divino a Rāma, o príncipe.
2.118.47
इत्युक्तस्तेन विप्रेण तद्धनुः समुपानयत् ।
निमेषान्तरमात्रेण तदानम्य स वीर्य्यवान् ॥ २.११८.४७ ॥
Assim instado por aquele brâmane, mandou trazer o arco; e num instante aquele poderoso o curvou.
2.118.48
ज्यां समारोप्य झटिति पूरयामास वीर्यवत् ॥ २.११८.४८ ॥
Colocando a corda de imediato, puxou-a por completo com vigor.
2.118.49
तेन पूरयता वेगान्मध्ये भग्नं द्विधा धनुः ।
तस्य शब्दो ऽभवद्भीमः पतितस्याशनेरिव ॥ २.११८.४९ ॥
Ao retesá-lo com força, o arco partiu-se ao meio, e seu estrondo foi terrível, como o de um raio caído.
2.118.50
ततो ऽहं तत्र रामाय पित्रा सत्याभिसन्धिना ।
निश्चिता दातुमुद्यम्य जलभाजनमुत्तमम् ॥ २.११८.५० ॥
Então, ali, meu pai, fiel à sua palavra, decidido a dar-me a Rāma, ergueu o excelente vaso de água.
2.118.51
दीयमानां न तु तदा प्रतिजग्राह राघवः ।
अविज्ञाय पितुश्छन्दमयोध्याधिपतेः प्रभोः ॥ २.११८.५१ ॥
Embora eu estivesse sendo oferecida, Rāghava não me aceitou, pois não conhecia a vontade de seu pai, o senhor de Ayodhyā.
2.118.52
ततः श्वशुरमामन्त्र्य वृद्धं दशरथं नृपम् ।
मम पित्रा त्वहं दत्ता रामाय विदितात्मने ॥ २.११८.५२ ॥
Então meu pai dirigiu-se ao meu velho sogro, o rei Daśaratha, e deu-me a Rāma, o que conhece a si mesmo.
2.118.53
मम चैवानुजा साध्वी ऊर्मिला प्रियदर्शना ।
भार्य्यार्थे लक्ष्मणस्यापि दत्ता पित्रा मम स्वयम् ॥ २.११८.५३ ॥
Minha virtuosa e encantadora irmã mais nova, Ūrmilā, também foi dada por meu próprio pai como esposa de Lakṣmaṇa.
2.118.54
एवं दत्तास्मि रामाय तदा तस्मिन् स्वयम्वरे ।
अनुरक्तास्मि धर्मेण पतिं वीर्यवतां वरम् ॥ २.११८.५४ ॥
Assim, naquele svayaṃvara fui dada a Rāma, e segundo o dharma estou devotada ao meu esposo, o melhor dos valorosos.