Ṛgveda · Sūkta 1.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.148.1
मथी॒द्यदी॑ं वि॒ष्टो मा॑त॒रिश्वा॒ होता॑रं वि॒श्वाप्सुं॑ वि॒श्वदे॑व्यम् ।
नि यं द॒धुर्म॑नु॒ष्या॑सु वि॒क्षु स्व॑र्ण चि॒त्रं वपु॑षे वि॒भाव॑म् ॥
Als Mātariśvan ihn herausquirlte, setzte man den Hotar, der alle Wasser durchdringt und allen Göttern gehört, unter den Menschen und in den Siedlungen ein, wie Sonnenlicht zur Schönheit der Gestalt, den weithin Leuchtenden.
1.148.2
द॒दा॒नमिन्न द॑दभन्त॒ मन्मा॒ग्निर्वरू॑थं॒ मम॒ तस्य॑ चाकन् ।
जु॒षन्त॒ विश्वा॑न्यस्य॒ कर्मोप॑स्तुतिं॒ भर॑माणस्य का॒रोः ॥
Wie man den Gebenden nicht verletzt, so verletzten sie auch mein Gebet nicht; Agni kennt meinen Schutz, und sie nehmen alle seine Werke und das Lob des Dichters an, der die Gabe bringt.
1.148.3
नित्ये॑ चि॒न्नु यं सद॑ने जगृ॒भ्रे प्रश॑स्तिभिर्दधि॒रे य॒ज्ञिया॑सः ।
प्र सू न॑यन्त गृ॒भय॑न्त इ॒ष्टावश्वा॑सो॒ न र॒थ्यो॑ रारहा॒णाः ॥
Auch im ewigen Sitz ergriffen sie ihn; die opferwürdigen Priester setzten ihn mit Lobpreisungen ein, und wahrlich führten sie ihn beim Ritus, ihn fassend, wie Wagenpferde, begierig nach dem Lauf.
1.148.4
पु॒रूणि॑ द॒स्मो नि रि॑णाति॒ जम्भै॒राद्रो॑चते॒ वन॒ आ वि॒भावा॑ ।
आद॑स्य॒ वातो॒ अनु॑ वाति शो॒चिरस्तु॒र्न शर्या॑मस॒नामनु॒ द्यून् ॥
Mit seinen Kiefern zerbricht er vieles; dann leuchtet er im Wald, der weithin Leuchtende; dann wehen sein Wind und seine Flamme mit, wie ein Reiter, der Tag für Tag über die heiße Sandebene zieht.
1.148.5
न यं रि॒पवो॒ न रि॑ष॒ण्यवो॒ गर्भे॒ सन्तं॑ रेष॒णा रे॒षय॑न्ति ।
अ॒न्धा अ॑प॒श्या न द॑भन्नभि॒ख्या नित्या॑स ईं प्रे॒तारो॑ अरक्षन् ॥
Weder Feinde noch Schädiger, selbst im Mutterschoß, verletzten ihn; die Blinden, obwohl sie nicht sehen, konnten ihn nicht schädigen; die ewigen Führer beschützten ihn.