ऋग्वेद · सूक्त 2.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.22.1
त्रिक॑द्रुकेषु महि॒षो यवा॑शिरं तुवि॒शुष्म॑स्तृ॒पत्सोम॑मपिब॒द्विष्णु॑ना सु॒तं यथाव॑शत् ।
स ईं॑ ममाद॒ महि॒ कर्म॒ कर्त॑वे म॒हामु॒रुं सैनं॑ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं॑ स॒त्य इन्दुः॑ ॥
तीन कद्रु-पात्रांत, यवशीर्ष सोमाला त्या महाबलीने तृप्त होऊन प्यायले; ते विष्णूसह पिळले गेले होते, त्याला हवे तसे. तो आनंदला, मोठे कार्य करण्यासाठी; देवाने देव इंद्राला बिलगले, सत्य इंद्राला सत्य सोमबिंदू बिलगला.
2.22.2
अध॒ त्विषी॑माँ अ॒भ्योज॑सा॒ क्रिविं॑ यु॒धाभ॑व॒दा रोद॑सी अपृणदस्य म॒ज्मना॒ प्र वा॑वृधे ।
अध॑त्ता॒न्यं ज॒ठरे॒ प्रेम॑रिच्यत॒ सैनं॑ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं॑ स॒त्य इन्दुः॑ ॥
तेव्हा तेजस्वीने बलाने युद्धात क्रिवीला वेढले, आकाश व पृथ्वी भरले; त्याच्या महिम्याने तो वाढला. त्याने दुसऱ्याला पोटात धारण केले आणि त्यात तेजाने चमकला; देवाने देव इंद्राला धरले, सत्य इंद्राला सत्य सोमबिंदूने धरले.
2.22.3
सा॒कं जा॒तः क्रतु॑ना सा॒कमोज॑सा ववक्षिथ सा॒कं वृ॒द्धो वी॒र्यैः॑ सास॒हिर्मृधो॒ विच॑र्षणिः ।
दाता॒ राध॑ स्तुव॒ते काम्यं॒ वसु॒ सैनं॑ सश्चद्दे॒वो दे॒वं स॒त्यमिन्द्रं॑ स॒त्य इन्दुः॑ ॥
एकत्र जन्मलास, संकल्पाने व बलाने तू वाढलास; वीरकर्मांनी सोबत वृद्ध होऊन, शत्रूंना जिंकणारा व दूरदर्शी झालास. दाता स्तुतिकर्त्याला इच्छित संपत्ती देतो; देवाने देव इंद्राला धरले, सत्य इंद्राला सत्य सोमबिंदूने धरले.
2.22.4
तव॒ त्यन्नर्यं॑ नृ॒तोऽप॑ इन्द्र प्रथ॒मं पू॒र्व्यं दि॒वि प्र॒वाच्यं॑ कृ॒तं यद्दे॒वस्य॒ शव॑सा॒ प्रारि॑णा॒ असुं॑ ।
रि॒णन्न॒पः भुव॒द्विश्व॑म॒भ्यादे॑व॒मोज॑सा वि॒दादूर्जं॑ श॒तक्र॑तुर्वि॒दादिष॑म् ॥
तुझे ते मानवोचित कर्म, हे इंद्रा, पहिले, प्राचीन, स्वर्गात घोषणीय असे, देवाच्या बलाने तू प्राण मुक्त केलास तेव्हा घडले. पाण्यांना फोडत ते सर्वत्र व्यापले, अदेवावर बलाने; शतक्रतूला बल मिळो, शतक्रतूला अन्न मिळो.