ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.13.1
प्रत्य॒ग्निरु॒षसा॒मग्र॑मख्यद्विभाती॒नां सु॒मना॑ रत्न॒धेय॑म् ।
या॒तम॑श्विना सु॒कृतो॑ दुरो॒णमुत्सूर्यो॒ ज्योति॑षा दे॒व ए॑ति ॥
ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଧନଦାତ୍ରୀ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସୁକର୍ମା ଯଜମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସ; ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ସହ ଉପରକୁ ଉଠୁଛନ୍ତି।
4.13.2
ऊ॒र्ध्वं भा॒नुं स॑वि॒ता दे॒वो अ॑श्रेद्द्र॒प्सं दवि॑ध्वद्गवि॒षो न सत्वा॑ ।
अनु॑ व्र॒तं वरु॑णो यन्ति मि॒त्रो यत्सूर्यं॑ दि॒व्या॑रो॒हय॑न्ति ॥
ଦେବ ସବିତା ଆଲୋକକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ବୃଷଭ ପରି ଗତିଶୀଳ ଓ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର ଋତ ଅନୁସାରେ ଚାଲନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତି।
4.13.3
यं सी॒मकृ॑ण्व॒न्तम॑से वि॒पृचे॑ ध्रु॒वक्षे॑मा॒ अन॑वस्यन्तो॒ अर्थ॑म् ।
तं सूर्यं॑ ह॒रितः॑ स॒प्त य॒ह्वीः स्पशं॒ विश्व॑स्य॒ जग॑तो वहन्ति ॥
ଅନ୍ଧକାର ପାଇଁ ଯାହାକୁ ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସ୍ଥିର ଓ ସୁରକ୍ଷିତ, ଇଚ୍ଛା ନ କରିଥିବାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସାତଟି ସବୁଜ, ବଳବାନ ଅଶ୍ୱ ଚଳନଶୀଳ ଜଗତର ପଥରେ ବହନ କରନ୍ତି।
4.13.4
वहि॑ष्ठेभिर्वि॒हर॑न्यासि॒ तन्तु॑मव॒व्यय॒न्नसि॑तं देव॒ वस्म॑ ।
दवि॑ध्वतो र॒श्मयः॒ सूर्य॑स्य॒ चर्मे॒वावा॑धु॒स्तमो॑ अ॒प्स्व॑न्तः ॥
ହେ ଦେବ, ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ବିଚରଣ କରି, କଳା ବସ୍ତ୍ରର ସୂତା ବୁଣି ତୁମେ ଯାଉଛ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚଞ୍ଚଳ କିରଣ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଢାଲ ପରି ଜଳ ଭିତରେ ରଖିଛନ୍ତି।
4.13.5
अना॑यतो॒ अनि॑बद्धः क॒थायं न्य॑ङ्ङुत्ता॒नोऽव॑ पद्यते॒ न ।
कया॑ याति स्व॒धया॒ को द॑दर्श दि॒व स्क॒म्भः समृ॑तः पाति॒ नाक॑म् ॥
ବାନ୍ଧା ନ ଯାଇଥିବା, ଆଧାରହୀନ, ତଳକୁ ବଙ୍କା ଏହି, ଶୋଇଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତଳେ ପଡ଼େ ନାହିଁ। କେଉଁ ପଥରେ ସେ ଯାଏ, ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ? ଏହାକୁ କିଏ ଦେଖିଲା? ଆକାଶର ସ୍ତମ୍ଭ, ଦୃଢ଼ରୂପେ ସ୍ଥିର ରହି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରେ।