ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.56

8.56.1

प्रति॑ ते दस्यवे वृक॒ राधो॑ अद॒र्श्यह्र॑यम् ।
द्यौर्न प्र॑थि॒ना शवः॑ ॥

હે વૃક, દસ્યુ માટે તારું દાન દેખાયું; અજેય તે બળ વિશાળ આકાશ જેવું પ્રગટ થાય છે.

दश॒ मह्यं॑ पौतक्र॒तः स॒हस्रा॒ दस्य॑वे॒ वृकः॑ ।
नित्या॑द्रा॒यो अ॑मंहत ॥

પૌતક્રતુના દસ હજાર મને; દસ્યુ માટે વૃકે શાશ્વત ધનમાંથી આપ્યું.

श॒तं मे॑ गर्द॒भानां॑ श॒तमूर्णा॑वतीनाम् ।
श॒तं दा॒साँ अति॒ स्रजः॑ ॥

મારા માટે સો ગધેડા, સો ઊનવાળી ઘેટીઓ; સો દાસ અને માળાઓ.

तत्रो॒ अपि॒ प्राणी॑यत पू॒तक्र॑तायै॒ व्य॑क्ता ।
अश्वा॑ना॒मिन्न यू॒थ्या॑म् ॥

ત્યાં પણ તે આગળ લવાયું; શુદ્ધબુદ્ધિ માટે પ્રગટ થઈને, ઘોડાઓના ટોળાની જેમ.

अचे॑त्य॒ग्निश्चि॑कि॒तुर्ह॑व्य॒वाट्स सु॒मद्र॑थः अ॒ग्निः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ ।
बृ॒हत्सूरो॑ अरोचत दि॒वि सूर्यो॑ अरोचत ॥

વિવેકી અગ્નિ, હવિ વહન કરનાર, જણાયો; સુંદર રથવાળો અગ્નિ તેજસ્વી જ્વાળાથી વિશાળ સૂર્ય જેવો ચમક્યો; આકાશમાં સૂર્ય ચમક્યો.